Το Ισραήλ ετοιμάζεται για τουρκικές επιθέσεις: Πώς επηρεάζεται η Ελλάδα
Σε κατάσταση αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας βρίσκεται το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ, επιχειρώντας να ανακόψει τις επεκτατικές διαθέσεις της Άγκυρας στα θαλάσσια μέτωπα του αμοιβαίου ενδιαφέροντος.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις της Jerusalem Post, το Τελ Αβίβ εκπέμπει ένα ξεκάθαρο σήμα προς την τουρκική πλευρά, ότι η ανεμπόδιστη παρουσία και δράση του τουρκικού στόλου στην περιοχή δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, καθώς οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF) παρακολουθούν στενά κάθε κίνηση της γείτονος χώρας στον αέρα, τη θάλασσα και την ξηρά. Μάλιστα, η ακτίνα επιτήρησης εκτείνεται από τις περιοχές πλησίον της Ελλάδας και της Κύπρου έως τη Γάζα και τη Συρία, αν και το Ισραήλ αναγνωρίζει την υπολογίσιμη ισχύ του τουρκικού ναυτικού, η κύρια εστία ανησυχίας εντοπίζεται στο συριακό έδαφος.
Χαρακτηριστικό είναι, άλλωστε, το πρόσφατο ισραηλινό πλήγμα σε συριακή αεροπορική βάση, το οποίο –όπως παραδέχθηκαν κυβερνητικά στελέχη– είχε ως πρωταρχικό στόχο να εμποδίσει την εγκατάσταση τουρκικών συστημάτων ραντάρ που θα περιόριζαν την ισραηλινή αεροπορική ελευθερία. Παράλληλα, το Τελ Αβίβ προβάλλει ισχυρές ενστάσεις ενάντια σε οποιαδήποτε ενδεχόμενη συμμετοχή της Τουρκίας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης (ISF) στη Λωρίδα της Γάζας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των IDF, η τουρκική εμπλοκή στη Συρία ελαύνεται από βαθύτερα, ακόμη και θρησκευτικά κίνητρα στήριξης προς το καθεστώς. Αντιθέτως, η ανάμειξη στη Γάζα ερμηνεύεται κυρίως ως τακτικός ελιγμός για την ενίσχυση της περιφερειακής επιρροής της Άγκυρας.
Τρία πιθανά σενάρια για το τρίπτυχο Ισραήλ, Αιγύπτου και Τουρκίας:
Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο διαμορφώνεται μέσα από τρεις διαφορετικές αναγνώσεις:
- Η ισραηλινή οπτική για το Κάιρο: Αμυντικοί κύκλοι του Ισραήλ θεωρούν ότι, παρά τη διπλωματική προσέγγιση Καΐρου και Άγκυρας, υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου. Όπως οι δύο χώρες παρατηρούσαν με προβληματισμό την αυξανόμενη επιρροή του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, έτσι ενδέχεται να διαπιστώσουν πως μοιράζονται το κοινό συμφέρον ανάσχεσης της τουρκικής ναυτικής ηγεμονίας.
- Η βαθιά προσέγγιση Αιγύπτου - Τουρκίας: Πιο απαισιόδοξοι αναλυτές εστιάζουν στην επίσκεψη του Αιγύπτιου υπουργού Άμυνας, Ασράφ Σάλεμ Ζάχερ, στην Άγκυρα στις 13 Ιουλίου. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως δομική μετατόπιση των ισορροπιών, με τις δύο χώρες να συσφίγγουν τις σχέσεις τους εις βάρος των ισραηλινών συμφερόντων.
- Η ιστορική επανασύνδεση μετά από μια δεκαετία ψύχους: Η τρίτη προσέγγιση υπογραμμίζει το πόσο αδιανόητη φάνταζε αυτή η σύγκλιση μέχρι πρόσφατα. Για περισσότερα από δέκα χρόνια, η ιδεολογική σύγκρουση μεταξύ Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι ήταν απόλυτη, με το Κάιρο να κατηγορεί την Άγκυρα για υποστήριξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και την Τουρκία να καταγγέλλει την ανατροπή της.
Σήμερα, ωστόσο, τα συναλλακτικά οφέλη είναι αμοιβαία, καθώς η Αίγυπτος αποκτά πρόσβαση σε προηγμένα τουρκικά εξοπλιστικά συστήματα χωρίς δυτικούς περιορισμούς, ενώ η Τουρκία κερδίζει έναν ισχυρό εταίρο που προσδίδει νομιμοποίηση στις θαλάσσιες επιδιώξεις της.
Στρατιωτική συνεργασία και τα κοινά συμφέροντα
Η στρατιωτική σύγκλιση Καΐρου και Άγκυρας αποτυπώνεται πλέον και στο πεδίο. Η συμμετοχή Αιγυπτίων πιλότων στην τουρκική αεροπορική άσκηση Anatolian Eagle, καθώς και η διεξαγωγή της αιγυπτιακής άσκησης ειδικών δυνάμεων Golden Eagle, φανερώνουν έναν επιχειρησιακό συντονισμό υψηλού επιπέδου. Αναλυτές που επικαλείται η Jerusalem Post σημειώνουν ότι πρόκειται για μια ουσιαστική ευθυγράμμιση των αμυντικών δογμάτων των δύο ισχυρότερων στρατών της περιοχής.
Παρ' όλα αυτά, ανώτατες πηγές του ισραηλινού Ναυτικού εκτιμούν ότι οι ενδοιασμοί του Καΐρου για μια πιθανή τουρκική υπεροχή στη θάλασσα συνεχίζουν να λειτουργούν ευνοϊκά για το Ισραήλ. Ο Πρόεδρος Σίσι διατηρεί επιφυλάξεις για μέτωπα όπως αυτό της Λιβύης, όπου τα αιγυπτιακά και τουρκικά συμφέροντα συγκρούονται, για τα οποία εκτιμάται ότι η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαμορφώσει κοινό μέτωπο όχι μόνο με το Ισραήλ, αλλά επίσης με την Ελλάδα και την Κύπρο, δημιουργώντας ένα ισχυρό αντίβαρο απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.
