Θεσσαλονίκη: Και τέταρτο άτομο στους εμπρησμούς;
Και τέταρτο πρόσωπο ενδέχεται να εμπλέκεται στις εμπρηστικές επιθέσεις έξω από τα σπίτια τριών στελεχών της ΝΔ στην ανατολική Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα μία γυναίκα να χάσει τη ζωή της και συγκεκριμένα η Βάγια Νέστορα, μητέρα της Αφροδίτης Νέστορα.
Σύμφωνα με τις Αρχές, κερδίζει πόντους το σενάριο, βάσει του οποίου οι δράστες είναι τέσσερις και όχι τρεις, όπως αρχικά κυκλοφορούσε έντονα. Οι δράστες, κατά πάσα πιθανότητα, κινήθηκαν με δύο μοτοσικλέτες, καταφέρνοντας μέσα μόλις 17 λεπτά λεπτά να τοποθετήσουν τους εκρηκτικούς μηχανισμούς και στα τρία σημεία που αποτέλεσαν στόχο των επιθέσεων τους.
«Από τους χρόνους που φαίνεται ότι μεσολάβησαν ανάμεσα σε κάθε επίθεση και την απόσταση που υπάρχει μεταξύ αυτών των σημείων, οι αστυνομικοί θεωρούν ότι είναι τα ίδια άτομα που έχουν δράσει και στα τρία σημεία. Άλλωστε έχουμε και κοινό εμπρηστικό μηχανισμό και στις τρεις περιπτώσεις», σχολίασε η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Κωνσταντία Δημογλίδου, μιλώντας σήμερα (3/7) το πρωί στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.
Η κα. Δημογλίδου στη συνέχεια υποστήριξε το εξής:
«Η έρευνα έχει προχωρήσει και ήδη έχουν κάποιες διαπιστώσεις οι αστυνομικοί. Πρέπει να περιμένουμε και κάποια αποτελέσματα της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών».
Τι δήλωσε ο Μητσοτάκης για τους εμπρησμούς
Σε συνέντευξή του στο Liberal.gr, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μίλησε για τις βομβιστικές επιθέσεις: «Θα ξεκινήσω εκφράζοντας τα συλλυπητήρια στην Αφροδίτη Νέστορα και την οικογένειά της γι’ αυτή την τόσο τραγική δολοφονία της μητέρας της, ως αποτέλεσμα μιας τρομοκρατικής ενέργειας η οποία είχε ξεκάθαρη πολιτική στόχευση. Στοχοποιήθηκαν τρία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας κι αυτό σίγουρα δεν είναι κάτι τυχαίο.
Συνδέεται, κατά την άποψή μου, σε μεγάλο βαθμό με το γεγονός ότι στη Θεσσαλονίκη έχει γίνει μία πολύ συστηματική προσπάθεια να αντιμετωπιστούν φαινόμενα οργανωμένης παραβατικότητας, στον αναρχικό – ακροαριστερό χώρο, τα οποία δυστυχώς ζούσαν και βασίλευαν στην πόλη εδώ και δεκαετίες. Αναφέρομαι στην εκκένωση συγκεκριμένων καταλήψεων και στο γεγονός ότι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο δεν αποτελεί πια άντρο τέτοιων παραβατικών συμπεριφορών, όπως συνέβαινε στο παρελθόν (...).
Πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι ότι η πλήρης καταδίκη, όχι μόνο στα λόγια, θα πρέπει να αποτελεί ένα βασικό ζητούμενο αν θέλουμε να προστατεύσουμε το κεκτημένο μιας δημοκρατίας, στην οποία οι διαφορές λύνονται με επιχειρήματα και όχι με χρήση βίας.
Το συνδέω αυτό και με μια γενικότερη, θα έλεγα, ροπή του πολιτικού διαλόγου προς εκφράσεις οι οποίες ουσιαστικά με τον τρόπο τους «οπλίζουν» τα χέρια αυτών που προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις. Όταν κατηγορούμαστε συλλήβδην ως «δολοφόνοι», όταν παραδείγματος χάρη ο Περιφερειάρχης Αττικής, επειδή θέλει να προβεί στην εκκένωση μιας κατάληψης, χαρακτηρίζεται ως «δολοφόνος», τότε καταλαβαίνετε ότι πολύ εύκολα μπορεί αυτή η χρήση των λέξεων να οδηγήσει σε τέτοιες πράξεις βίας.
Άρα, εδώ απαιτείται κάτι ευρύτερο: απαιτείται ένα συνολικότερο reset. Το reset δεν αφορά μόνο τον τρόπο με τον οποίο η οργανωμένη πολιτεία αντιμετωπίζει αυτά τα φαινόμενα, αλλά και τις ευθύνες που πρέπει να αναλάβουν όλοι οι πολιτικοί χώροι, κυρίως τα κόμματα τα οποία προέρχονται από την αριστερά, τα οποία στο παρελθόν έχουν δείξει ανοχή σε τέτοιες συμπεριφορές.
Ανοίγω παρένθεση: ο ίδιος ο κ. Τσίπρας είχε πει στο παρελθόν ότι οι μολότοφ είναι κακές «ανάλογα με τη μεριά που είσαι όταν πέφτουν», ότι εξαρτάται από τη μεριά στην οποία βρίσκεσαι αν μια μολότοφ είναι καλή. Να τραβήξουν πια μια διαχωριστική γραμμή με αυτές τις συμπεριφορές».
Δυστυχώς, αυτή η συγκεκριμένη πολιτική επιλογή, η οποία ταυτίζεται με έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, με τη Νέα Δημοκρατία, και συνδέεται με την ευρύτερη ατζέντα της νομιμότητας παντού, προφανώς προκάλεσε κάποιες αντιδράσεις.
Αυτές οι αντιδράσεις οδήγησαν σε αυτόν τον τραγικό χαμό ενός ανθρώπου και νομίζω ότι καταδεικνύουν το γεγονός ότι δεν μπορούμε άλλο να παραμένουμε σιωπηλοί και να δικαιολογούμε συμπεριφορές οι οποίες ενδύονται το «φωτοστέφανο» της κοινωνικής, πολιτικής ή ταξικής πάλης. Μιλάμε για κανονικές τρομοκρατικές, εγκληματικές συμπεριφορές. Έτσι πρέπει να αντιμετωπιστούν από τις διωκτικές αρχές και από τη Δικαιοσύνη. Δεν έχουμε το περιθώριο πια να αντιμετωπίζουμε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους ωσάν να βρίσκονται στο απυρόβλητο και να δικαιολογούμε πράξεις βίας, δήθεν υπό τον μανδύα της έννοιας της «παρέμβασης».
