Τα… πειράματα του Αναστόπουλου

Η δημιουργία ενός ρόστερ που είναι γεμάτο ικανότητες και ποιότητα να σταθεί –και με το παραπάνω- στο ύψος των περιστάσεων, δεν σημαίνει ότι δεν έχει και κενά. Ο Νίκος Αναστόπουλος , στη προσπάθειά του να «δέσει» όσο καλύτερα γίνεται το καινούργιο «μίγμα» που έχει εδώ και δύο μήνες στα χέρια του, εδώ και δύο αγωνιστικές.… πειραματίζεται με το υλικό του.

Είναι σαφές πως ενώ υπάρχουν θέσεις όπου οι «κιτρινόμαυροι» έχουν πληθώρα επιλογών, υπάρχουν άλλες για τις οποίες ο κόουτς ακόμη ψάχνεται. Στην πρώτη σοβαρή απώλεια που είχε και σε μία θέση μάλιστα χωρίς πολλές επιλογές (σ.σ.: αριστερό μπακ), ο Αναστόπουλος χρειάστηκε να κάνει… αλχημείες. Τοποθέτησε τον Ραούλ Μπράβο, ή τον Καζναφέρη αριστερά αλλάζοντας αναγκαστικά τα «δίδυμα» των κεντρικών αμυντικών και των κεντρικών μέσων. Η δεύτερη σοβαρή απώλεια, του Γεωργιάδη, τον ανάγκασε να αναπροσαρμόσει ξανά τα πλάνα του μεσοαμυντικά, σε ένα χώρο που ο Αρης δεν αντιμετωπίζει όμως πολλές «απειλές» στα μέχρι τώρα 90λεπτα και έτσι οι απώλειες δεν φαίνονται.

Εκεί που υπάρχει πρόβλημα είναι από το κέντρο και μπροστά. Η ομάδα δυσκολεύεται να αναπτυχθεί ορθολογικά –βάσει της διαφοράς ποιότητας που υπάρχει με τις υπόλοιπες- είναι νευρική και πατάει ελάχιστα κάτω τη μπάλα. Επί της ουσίας δεν μπορεί να βρει τις ισορροπίες της και αυτό οφείλεται ίσως στις αλλαγές που κάνει αγωνιστική με την αγωνιστική ο κόουτς. Τη μία για παράδειγμα κρατάει στον πάγκο τον Ν’ Λουντούλου, την άλλη εκτός αποστολής τον Πόι και την μεθεπόμενη τους χρησιμοποιεί στο αρχικό σχήμα.

Επιπλέον, κάποιοι πειραματισμοί-σκέψεις του κόουτς δεν έχουν αποδώσει μέχρι στιγμής τα αναμενόμενα. Όπως για παράδειγμα το «πείραμα της Χρυσούπολης», στο πρώτο ημίχρονο, με τη συμμετοχή του Κυβελίδη στα αριστερά, του Κωνσταντινίδη στην κορυφή και του Ντούνη δεξιά, όπου η ομάδα έκανε μόνο μία φάση! Προχθές, με τον Απόλλωνα ξεκίνησε βασικό τον Ρόβα ως δεξί μπακ, αλλάζοντάς τον θέση στο δεύτερο ημίχρονο με τον Καζναφέρη, που ξεκίνησε στα χαφ με τον Καλογέρη. Σαφώς και οι αλλαγές που κάνει ο Αναστόπουλος –ακόμη και στη διάρκεια του αγώνα- οφείλονται στο βάθος που διαθέτει το ικανότατο ρόστερ το οποίο διαχειρίζεται, από την άλλη, όμως, ο Αρης πάσχει ακόμη από ομοιογένεια στο παιχνίδι του κι αυτό φαίνεται από τις μέτριες εμφανίσεις που πραγματοποιεί.