Τα Χριστούγεννα του κόσμου όλου
Γιορτές και δη Χριστουγέννων. Τι να γράψεις για ποδόσφαιρο ή για τον Ηρακλή.
Φευγάτοι οι παίκτες, αλλά και αρκετοί εκ των λεγόμενων διοικούντων(;). Ο πρόεδρος πάντως ,όπως υποσχέθηκε, παρέμεινε να χαρεί τις άγιες μέρες στην πατρίδα, αλλά και για να… δουλέψει στη Μίκρα. Του πρέπουν λοιπόν κάλαντα. Με την κατάληξη. « Κι ο νοικοκύρης του σπιτιού, χίλια χρόνια, χίλια χρόνια να ζήσει».
Όπως ο Ηρακλής δηλαδή. Υπάρχουν όμως και τα άλλα. Για τους σφιχτοχέρηδες. Πάλι για τον Σπύρο κι ας μη βαρυγγωμήσει. Σε κάποια χωριά λοιπόν ψέλνανε αν δεν τους άνοιγαν την πόρτα.
«Τόσο βαρύ ‘ναι το πάπλωμα και δεν παίρνεις χαμπάρι Κι απ’ έξω από την πόρτα σου καράβι βολτετσάρει .Τόσα τραγούδια είπαμε κι η πόρτα δεν έχει ανοίξει Αν τα ΄λεγα στον ουρανό χρυσάφι θα ‘χε ρίξει». Αυτά για τα όσα περιμένουν οι παίκτες, ο κόσμος και η ομάδα. Υπάρχει όμως και ο… έξω κόσμος.
Ισως οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και γενικότερα η κρίση, να του έχουν στερήσει την αισιοδοξία και τη χαρά των αλλοτινών καιρών, που ένοιωθε αυτές τις ημέρες των Χριστουγέννων (έστω και κατά συνήθεια).
Όμως πάντα μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι είναι, που χαράζει το φως της αυγής και που γεννιέται η ελπίδα, από όποιο σημείο προσδιόρισε του καθενός επιλογή.
Για αυτό έχει μεγάλη σημασία, να γυρίσουμε τα μάτια της καρδιάς για να φανταστούμε το μειδίαμα του Βρέφους, όχι προς εμάς κυρίως, μα προς όλα τα βρέφη που πνίγηκαν ή δολοφονήθηκαν σε θάλασσες και πόλεις εξαιτίας των μεγάλων υμών των αδιάφορων δήθεν βολεμένων και των άλλων των εγκληματιών αρχόντων. Θα έπρεπε με την ευκαιρία φωτίζοντας μέσα από την ταπεινή τους τελευταία φάτνη, τα σκοτάδια των ψυχών μας, να μας παραμερίσουν τους φόβους και τις αγωνίες του υπερτροφικού Εγώ μας, αρκεί να έχουμε την θέληση να φωτιστούν οι μέσα σκιές μας και να αντιδράσουμε.
Υπό αυτές τις συνθήκες, ο εορτασμός της Γέννησης του Χριστού, δεν θα ήταν υπερβολή να πω, ότι αποτελεί για τον καθένα μια πνευματική στάση προσωπικής του αντίστασης, σε πείσμα των σκοτεινών και ανήθικων καιρών που πλανούνται πάνω από τον κόσμο μας.
Αγαπητοί μου, εύχομαι από καρδιάς να περάσετε σήμερα καλά με τις οικογένειες σας και ξεχνώντας, έστω και μια-δυο μέρες το τι έρχεται για όλους, για την ταλαίπωρη πατρίδα μας και για τον κόσμο . Τον κόσμο των παγκόσμιων πλέον φτωχών, των προσφύγων, μα και των ηλιθίων.
