Σπουδαία νίκη από έναν «άλλο ΠΑΟΚ»… που έδωσε υποσχέσεις!
Θριαμβευτική επικράτηση με μια εμφάνιση αισθητά βελτιωμένη, ιδιαίτερα ενθαρρυντική στο πρώτο μέρος του αγώνα. Η οποία έβαλε φρένο σε μια σειρά από απογοητεύσεις που είχαν διαταράξει επικίνδυνα, τόσο την ψυχολογία της ομάδας, όσο και απαντοχή ενός λαού που αδυνατούσε να αποδεχθεί τα όσα σκληρά και επώδυνα έβλεπε να συμβαίνουν και να πληγώνουν την περηφάνια του και τις ελπίδες του για τη νέα χρονιά.
Κατά την προσωπική μου άποψη, το χθεσινό πρώτο 45λεπτο είναι το καλύτερο φετινό, εντός και εκτός συνόρων. Ο Ιταλός κόουτς… επιτέλους έκανε αυτό που έπρεπε να το έχει κάνει από καιρό και που είχε γίνει αντιληπτό, ακόμη και από τις «κερκίδες». Να συμπεριλάβει δηλαδή στο βασικό σχήμα έναν παίκτη υπερπολύτιμο, όπως αποδείχθηκε ότι είναι ο χαρισματικός Μπάνζα. Η καθυστερημένη χρησιμοποίηση του ήταν λάθος. Το επανόρθωσε. Το «πιστώνεται», όπως αντίστοιχα χρεώνεται την επανεμφάνιση και μάλιστα στο βασικό και αρχικό σχήμα, του κατά γενική ομολογία ανύπαρκτου αγωνιστικά Σάντα Μαρία. Τον οποίο αναγκάστηκε να τον αντικαταστήσει, διαπιστώνοντας την καταφανέστατη αδυναμία του. Το να κρατάς στον πάγκο τον Ζαφείρη και να «φυτεύεις» στην ενδεκάδα τον συμπαθέστατο αλλά βραδυκίνητο Γάλλο, είναι λάθος. Ο κόουτς ασφαλώς και πιστώνεται και την «επιστράτευση» του Σορετίρε.
Από εκεί και πέρα η χθεσινή επιτυχία του δίνει την ευκαιρία να ασχοληθεί και με την «κοιλιά» την οποία έκανε η ομάδα από τις αρχές του β΄ ημιχρόνου, αλλά και με τα όποια κενά στην άμυνα, έδωσαν την ευκαιρία στην αντίπαλη ομάδα να ισοφαρίσει και να αποκτήσει ψυχολογία, θεμελιώνοντας την κατοχή, που δεν την είχε στο πρώτο μέρος. Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε και να υποστηρίξουμε, ότι ο χθεσινός ΠΑΟΚ ήταν ένας «άλλος ΠΑΟΚ» που δεν είχε καμία σχέση με αυτόν των τελευταίων αποτυχημένων εμφανίσεων. Αν εξαιρέσεις ένα μικρό κομμάτι από το β ημίχρονο, τότε που ισοφάρισαν οι Αθηναίοι, στο υπόλοιπο 90λεπτο ήταν καλύτερος και η νίκη του θεωρείται και είναι δίκαιη και κρυστάλλινη. Επιπρόσθετα και ανεξάρτητα με το γεγονός ότι η νίκη επιτεύχθηκε για το θεσμού του κύπελλο, χαρακτηρίζεται πολύτιμη. Τη στιγμή που μπορεί και που πρέπει να αποτελέσει ένα ψυχολογικό ντοπάρισμα, για την ανάκτηση του χαμένου ηθικού, από τις μέχρι «χθες» αυτοκαταστροφικές εμφανίσεις. Βελτιωμένος λοιπόν αισθητά ο χθεσινός ΠΑΟΚ θα τολμήσουμε να πούμε (και ελπίζουμε να μην διαψευστούμε), δίνει υποσχέσεις ότι μπορεί να βρει το σταθερό αγωνιστικό του βηματισμό. Αρκεί να αποφευχθούν και τα όποια – έστω και λίγα – λάθη που έγιναν και στο χθεσινό παιχνίδι.
Στην ατομική απόδοση, έχουμε τον νεαρό Μοναστηρλή ο οποίος δεν φέρει καμία ευθύνη για το γκολ και στάθηκε ψύχραιμα όποτε χρειάστηκε. Ο Κένι πολύ καλός. Το κεντρικό αμυντικό δίδυμο έβγαλε πάθος και κέρδισε μονομαχίες. Μοναδική αδράνεια η φάση του γκολ της ισοφάρισης των αντιπάλων. Ο Γιαννούλης δείχνει ότι συνέρχεται και ότι στο επόμενο παιχνίδι θα είναι ακόμη καλύτερος. Στη μεσαία γραμμή, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων ο Γιάκιτς. Για τον Σάντα Μαρία αναφερθήκαμε στην εισαγωγή του κειμένου. Εξαιρετικός ο Ζίβκοβιτς για μια ακόμη φορά, μαγική η ασίστ (η 6η φετινή) στον Σορετίρε. Μαχητικός ο Χατσίδης, αλλά όχι ουσιαστικός. Από τους κορυφαίους της αναμέτρησης ο Εντιαγέ, με τον Μπάνζα να αποδεικνύεται χαρισματικός σκόρερ στον μικρό χρόνο που έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι σήμερα. Ο νεαρός Σορετίρε έπιασε την ευκαιρία από τα μαλλιά, ενώ ο Ζαφείρης έδωσε πνοή στο χώρο του κέντρου με τα τρεξίματα του. Όσο για τον Ευαγγέλου, ήταν σκανδαλώδης η ανεκτικότητα του απέναντι στον Βίντα, που έσπασε όλα τα ρεκόρ αντιαθλητικών μαρκαρισμάτων και δεν αντίκρυσε ούτε κάρτα!!!
