Σούπερ Λίγκα: Οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι και ο βρώμικος ρόλος της διαιτησίας

Ήδη έχουμε διανύσει ένα χρονικό διάστημα στο εθνικό μας πρωτάθλημα, ικανό να μας βοηθήσει ώστε να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα, τα οποία αφορούν εξωαγωνιστικούς προβληματισμούς και ανησυχίες. Το παρασκήνιο δηλαδή του θεσμού το οποίο «διαμορφώνει» καταστάσεις ευνοϊκές ή αρνητικές κατά περίσταση.

Οι 10 ως τώρα αγωνιστικές δίνουν την ευκαιρία – θα προσέθετα και το δικαίωμα – μιας πρώτης άποψης για τα εντός και εκτός των αγωνιστικών χώρων δρώμενα. Επί του προκειμένου περιοριζόμενοι στην βαθμοθηρία για τα εντός, μένουμε στα όσα έχουν επισημανθεί και καταγραφεί και στο περιθώριο ή στο παρασκήνιο και του φετινού πρωταθλήματος. Και λέμε του φετινού, από τη στιγμή που διαχρονικά και με απειροελάχιστες εξαιρέσεις, είχαμε παρόμοιες και χειρότερες καταστάσεις.  

Στο μέχρι σήμερα λοιπόν διάστημα δεν έλειψαν σχεδόν ποτέ η ανισονομία (μικρής ή μεγάλης έκτασης δεν έχει σημασία), ο δόλος και οι λαθροχειρίες. Φυσιολογικό λοιπόν και αναμενόμενο να δώσουν ως εκ τούτου το παρόν και στην υπό εξέλιξη αγωνιστική σεζόν, όσα μαγαρίζουν το «ευ αγωνίζεσθε» και τις όποιες ηθικές αξίες επιβάλλεται να προστατεύονται από όλους γενικά. Και από τους αγωνιζόμενους (μικρούς και μεγάλους) αλλά και από τα θεσμικά όργανα. Τα οποία είναι υποχρεωμένα να περιφρουρήσουν την ισονομία. Οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι λοιπόν, είναι ολοφάνερες. Ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν πρώην θανάσιμους εχθρούς. Οι οποίοι προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλο τους. Δυστυχώς για αυτούς η έπαρση λόγω μιντιακής και οικονομικής ισχύος τους «πρόδωσε» και δεν φρόντισαν να αυτοπροστατευτούν. Το τι συμφωνήθηκε ανάμεσα τους, ασφαλώς και παραμένει επτασφράγιστο μυστικό κατά την άποψη τους. Γιατί η κοινή γνώμη έχει την ευκαιρία να αποκωδικοποιεί πολύ εύκολα το τι κρύβεται πίσω από αυτές τις «υπόγειες» συνεργασίες. Μερικές από τις οποίες χαρακτηρίζονται και ανίερες.

Στο διαμορφωμένο δικαιολογημένα σκηνικό του προβληματισμού και της ανησυχίας για το φετινό πρωτάθλημα, βάζει φαρδιά – πλατιά την υπογραφή της… η «εν πολλές αμαρτίες περιπεσούσα»… ελληνική διαιτησία! Ο ρόλος της οποίας παραμένει πάντοτε καθοριστικός, παρά τις υποσχέσεις και την προσπάθεια βελτίωσης της. Οι κανόνες της παρασκηνιακής στήριξης είναι «ιεροί» και δύσκολα παραβιάζονται. Το ποιοι εισπράττουν τις διαιτητικές χορηγίες και το ποιοι τις παρέχουν προκλητικά και γενναιόδωρα, δεν απασχολεί και δεν ενοχλεί κανέναν. Σπάνια υπάρχουν αντιδράσεις, όπως η πρόσφατη χαμηλών τόνων του Γάλλου αρχιδιαιτητή. Το ανησυχητικό στην προκειμένη περίπτωση είναι το γεγονός ότι οι «πονόψυχοι» που για λόγους συναισθηματικούς (πιθανότατα και φόβου) βοηθούν τους «μεγάλους», ανήκουν στην αφρόκρεμα της ελληνικής διαιτησίας.