Συγκατάβαση θέλει η ομάδα μετά τη νέα ήττα από την Ξάνθη

Άλλη μια ήττα. Η Ξάνθη χθες βρήκε και έκανε στην άμυνα των κυανόλευκων και παρότι, ιδιαίτερα στο Β ΄ημίχρονο, δεν ήταν και άσχημοι. Απλά ένας παίκτης ο Νιέτο με δυο προσωπικές του ενέργειες, πέτυχε τα ισάριθμα τέρματα της γηπεδούχου, δίνοντας της παράλληλα και τη νίκη την οποία έψαχνε καιρό.

Ηταν δηλαδή, ο ξανθούλης μεσοεπιθετικός της Ξάνθης αυτό το κάτι άλλο της, για χθες, και γι αυτό κυριάρχησε έναντι του Ηρακλή, ο οποίος δυστυχώς δεν διαθέτει μεσοεπιθετικά ή στην εσχάτη περίπτωση δεν διέθετε χθες. Συμπερασματικά και σύμφωνα με την εικόνα του παιχνιδιού εκείνη που πρόδωσε χθες την κυανόλευκη ομάδα ήταν η άμυνα της γενικά.

Ακόμη και ο Μπουκουβάλας, ο κατ’ εξοχή κορυφαίος μέχρι τώρα παίκτης της,  χθες έψαχνε τον Νιέτο και δεν τον έβρισκε, αναγκάζοντας τον  Παπαδόπουλο να περάσει τον Κυριακίδη δεξί χαφ, και τον Μπουλούτ αριστερά, για βοήθεια.  

Ενας από τους μοιραίους της χθεσινής συνάντησης, ο Περνίς, έδωσε πάντως το δικαίωμα στον Ηρακλή να ελπίζει αποκρούοντας εντυπωσιακά κεφαλιά του Σολτάνι. Παρά τη πασίδηλη απογοήτευση και κούραση οι κυανόλευκοι επιχείρησαν να φέρουν το παιχνίδι στα μέτρα τους, αλλά το δεύτερο γκολ του Νιέτο τους έκοψε κυριολεκτικά τα πόδια.

Εν κατακλείδι φίλοι μου δεν χρειάζονται πλέον οιμωγές. Αυτή είναι η σημερινή ομάδα του Ηρακλή. Αυτά τα παιδιά, ο προπονητής, εδώ και τόσες αγωνιστικές παλεύουν με το αδύνατο χωρίς ανάσα. Και είναι εκείνη η ομάδα που ανέβασε τον Ηρακλή στην κατηγορία, εκτός του Βέλλιου και του Μπουλούτ.

Τον Περνίς δεν τον υπολογίζω. Ολες οι μεταγραφές του καλοκαιριού, εκείνες δηλαδή που θα έκαναν την διαφορά της περσινής ομάδας μια συγκεκριμένης κατηγορίας στην SuperLeague , αποχώρησαν.

Με ποιο δικαίωμα εμείς πρέπει να τα βάζουμε με αυτούς τους περσινούς. Οι περισσότεροι τόσο μπορούν, τόσα δίνουν. Τελεία και παύλα. Αρα βοήθεια θέλουν και όπου βγει και του χρόνου βλέπουμε.