Πρωταθλητής Ευρώπης ο Ολυμπιακός σε τελικό θρίλερ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης

Ο Ολυμπιακός επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας τη EuroLeague για τέταρτη φορά στην ιστορία του και προσθέτοντας ακόμη μία χρυσή σελίδα στην σπουδαία διαδρομή του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Παρά το εφιαλτικό ξεκίνημα στον τελικό, οι «ερυθρόλευκοι» έδειξαν ψυχή πρωταθλητή, επέστρεψαν από τα δύσκολα και λύγισαν τη Ρεάλ Μαδρίτης (92-85) μέσα στο «καμίνι» του Telekom Center Athens, σε μία βραδιά που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην ιστορία του συλλόγου.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο επί ελληνικού εδάφους, πραγματοποιώντας έναν άθλο απέναντι στη «Βασίλισσα» της Ευρώπης και στήνοντας ένα ανεπανάληπτο πάρτι τίτλου που βύθισε σε παραλήρημα τους χιλιάδες φιλάθλους του που κατέκλυσαν ασφυκτικά το Telekom Center Athens. 

Ο αγώνας:

Η Ρεάλ Μαδρίτης μπήκε εντυπωσιακά στον μεγάλο τελικό, επιβάλλοντας από τα πρώτα λεπτά τον ρυθμό της και παίρνοντας προβάδισμα με 15-3 μόλις στο τέταρτο λεπτό της αναμέτρησης.

Ο Ολυμπιακός αντέδρασε άμεσα, «τρέχοντας» σερί 9-0 και μειώνοντας τη διαφορά στους τρεις πόντους (12-15), ωστόσο η «Βασίλισσα» διατήρησε την ψυχραιμία και τον έλεγχο του αγώνα, κλείνοντας το πρώτο δεκάλεπτο στο +7 (19-26).

Στη δεύτερη περίοδο, η Ρεάλ συνέχισε να έχει το προβάδισμα με τον Λάιλς να πραγματοποιεί εξαιρετική εμφάνιση, όμως κάπου εκεί ανέλαβε δράση ο Εβάν Φουρνιέ.

Ο Γάλλος γκαρντ πήρε επιθετικές πρωτοβουλίες και με ένα εντυπωσιακό προσωπικό ξέσπασμα άλλαξε τη ροή του αγώνα, βάζοντας για πρώτη φορά μπροστά τον Ολυμπιακό με 38-36. Οι «ερυθρόλευκοι» συνέχισαν στον ίδιο ρυθμό μέχρι το τέλος του ημιχρόνου, πηγαίνοντας στα αποδυτήρια με προβάδισμα 46-44.

Με το ξεκίνημα της τρίτης περιόδου, ο Ολυμπιακός πήρε προβάδισμα με 49-44 χάρη σε εύστοχο τρίποντο του Σακίλ ΜακΚίσικ, ωστόσο η Ρεάλ Μαδρίτης αντέδρασε άμεσα και ισοφάρισε σε 49-49.

Λίγο αργότερα, η ένταση ανέβηκε προσωρινά στο παρκέ, όταν οι ΜακΚίσικ και Φακούντο Καμπάτσο είχαν έντονο επεισόδιο και παραλίγο να πιαστούν στα χέρια, με την παρέμβαση των ψυχραιμότερων να αποτρέπει τα χειρότερα και το παιχνίδι να συνεχίζεται χωρίς περαιτέρω ένταση.

Οι «ερυθρόλευκοι» ξέφυγαν εκ νέου με 54-50, όμως η Ρεάλ απάντησε με εντυπωσιακό σερί 10-0, ανατρέποντας την κατάσταση και παίρνοντας προβάδισμα έξι πόντων (54-60). 

 Με δύο διαδοχικά τρίποντα στις αρχές της τέταρτης περιόδου ο Ολυμπιακός πέρασε μπροστά με 67-65, ξεσηκώνοντας τις εξέδρες των 18.000 και πλέον φίλων του.

Η Ρεάλ Μαδρίτης αντέδρασε άμεσα, με τον Μαλεντόν να απαντά και να δίνει ξανά το προβάδισμα στους Ισπανούς για το 67-68. Ωστόσο, ο Σάσα Βεζένκοφ ανέλαβε δράση στα κρίσιμα σημεία και με πέντε συνεχόμενους πόντους έφερε εκ νέου τον Ολυμπιακό μπροστά στο σκορ με 73-71 στο 36ο λεπτό, βάζοντας «φωτιά» στον τελικό. 

Στο φινάλε του τελικού στο Telekom Center Athens, η ένταση χτύπησε «κόκκινο», με τον Ολυμπιακό να προηγείται με 88-80, όμως διαδοχικά λάθη έδωσαν την ευκαιρία στη Ρεάλ Μαδρίτης να μειώσει στους τρεις (88-85) και να μπει ξανά δυνατά στη διεκδίκηση του τίτλου. Η «Βασίλισσα» είχε μάλιστα την ευκαιρία να ισοφαρίσει, ωστόσο δεν τα κατάφερε, με τον Ολυμπιακό να κρατά το προβάδισμά του και να φτάνει στη νίκη που τον επαναφέρει στην κορυφή της Ευρώπης έπειτα από 13 ολόκληρα χρόνια.

Τα δεκάλεπτα: 19-26, 46-44, 61-65, 92-85

Η χρυσή βίβλος της EuroLeague:

1958: ΑΣΚ Ρίγα (Λετονία)

1959: ΑΣΚ Ρίγα (Λετονία)

1960: ΑΣΚ Ρίγα (Λετονία)

1961: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

1962: Ντιναμό Τιφλίδας (Γεωργία)

1963: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

1964: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1965: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1966: Ολίμπια Μιλάνο (Ιταλία)

1967: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1968: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1969: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

1970: Βαρέζε (Ιταλία)

1971: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

1972: Βαρέζε (Ιταλία)

1973: Βαρέζε (Ιταλία)

1974: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1975: Βαρέζε (Ιταλία)

1976: Βαρέζε (Ιταλία)

1977: Μακάμπι Τελ Αβίβ (Ισραήλ)

1978: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1979: Μπόσνα Σαράγεβο (Βοσνία)

1980: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1981: Μακάμπι Τελ Αβίβ (Ισραήλ)

1982: Καντού (Ιταλία)

1983: Καντού (Ιταλία)

1984: Μπάνκο ντι Ρόμα (Ιταλία)

1985: Τσιμπόνα (Κροατία)

1986: Τσιμπόνα (Κροατία)

1987: Ολίμπια Μιλάνο (Ιταλία)

1988: Ολίμπια Μιλάνο (Ιταλία)

1989: Γιουγκοπλάστικα (Κροατία)

1990: Γιουγκοπλάστικα (Κροατία)

1991: Γιουγκοπλάστικα (Κροατία)

1992: Παρτίζαν (Σερβία)

1993: Λιμόζ (Γαλλία)

1994: Μπανταλόνα (Ισπανία)

1995: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

1996: Παναθηναϊκός (Ελλάδα)

1997: Ολυμπιακός (Ελλάδα)

1998: Βίρτους Μπολόνια (Ιταλία)

1999: Ζάλγκιρις Κάουνας (Λιθουανία)

2000: Παναθηναϊκός (Ελλάδα)

2001: Μακάμπι Τελ Αβίβ (Ισραήλ)

2001: Βίρτους Μπολόνια (Ιταλία)

2002: Παναθηναϊκός (Ελλάδα)

2003: Μπαρτσελόνα (Ισπανία)

2004: Μακάμπι Τελ Αβίβ (Ισραήλ)

2005: Μακάμπι Τελ Αβίβ (Ισραήλ)

2006: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

2007: Παναθηναϊκός (Ελλάδα)

2008: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

2009: Παναθηναϊκός (Ελλάδα)

2010: Μπαρτσελόνα (Ισπανία)

2011: Παναθηναϊκός (Ελλάδα)

2012: Ολυμπιακός (Ελλάδα)

2013: Ολυμπιακός (Ελλάδα)

2014: Μακάμπι Τελ Αβίβ (Ισραήλ)

2015: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

2016: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

2017: Φενέρμπαχτσε (Τουρκία)

2018: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

2019: ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ρωσία)

2020: –

2021: Αναντολού Εφές (Τουρκία)

2022: Αναντολού Εφές (Τουρκία)

2023: Ρεάλ Μαδρίτης (Ισπανία)

2024: Παναθηναϊκός (Ελλάδα)

2025: Φενέρμπαχτσε (Τουρκία)

2026 Ολυμπιακός (Ελλάδα)

* Από το 1988 και έπειτα υιοθετήθηκε το format του Final Four.

** Το 2001 υπήρχε και η EuroLeague και η Σουπρολίγκα.

*** Η σεζόν 2019-20 διεκόπη πρόωρα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.