Πρόταση να μετονομαστεί ο σταθμός Βενιζέλου σε «Γιάννη Μπουτάρη»

Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρέθηκε για ακόμη μία φορά ο Γιάννης Μπουτάρης, μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της 22ης Διεθνής Έκθεσης Θεσσαλονίκης, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου «Γιάννης Μπουτάρης. Η πολιτική αλλιώς», του Λεωνίδα Μακρή.

Η εκδήλωση εξελίχθηκε σε μια ουσιαστική πολιτική και κοινωνική αποτίμηση της περιόδου κατά την οποία η Θεσσαλονίκη επιχείρησε να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της, ανοίγοντας τον δημόσιο διάλογο γύρω από την ιστορία, την εξωστρέφεια και τον σύγχρονο χαρακτήρα της πόλης.

Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, Σπύρος Βούγιας, χαρακτήρισε τον Γιάννη Μπουτάρη ως έναν άνθρωπο που «δεν τον χωρούσε ο τόπος», αποδίδοντάς του καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή νοοτροπίας της πόλης. Όπως σημείωσε, ο πρώην δήμαρχος άνοιξε νέους δρόμους για τη Θεσσαλονίκη, δίνοντάς της πιο σύγχρονο και εξωστρεφές προσανατολισμό.

Από την πλευρά του, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπογράμμισε ότι ο «κυρ-Γιάννης» αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της συλλογικής μνήμης της Θεσσαλονίκης, επισημαίνοντας ωστόσο πως απαιτείται χρόνος και συλλογική ωριμότητα για να αποτιμηθεί πλήρως το μέγεθος της προσωπικότητάς του και της πολιτικής του παρουσίας.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η τοποθέτηση του Μαργαρίτη Σχοινάς, ο οποίος τόνισε ότι ο Γιάννης Μπουτάρης δεν εισήλθε στην πολιτική για προσωπική ανέλιξη, αλλά για να προσφέρει στην πόλη το κύρος και την αξιοπιστία του. Παράλληλα, σημείωσε πως η σημερινή αναπτυξιακή και τουριστική δυναμική της Θεσσαλονίκης αποτελεί σε μεγάλο βαθμό συνέχεια της στρατηγικής εξωστρέφειας που είχε χαράξει η διοίκησή του.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με μια συμβολική πρόταση από τον συγγραφέα Λεωνίδα Μακρή, ο οποίος εισηγήθηκε τη μετονομασία του Σταθμού Βενιζέλου του Μετρό Θεσσαλονίκης σε Σταθμό «Γιάννης Μπουτάρης». Σύμφωνα με τον ίδιο, η διατήρηση και ανάδειξη των σημαντικών αρχαιοτήτων στον σταθμό συνδέεται άμεσα με τη στάση που είχε κρατήσει ο πρώην δήμαρχος το 2012, όταν είχε ταχθεί υπέρ της παραμονής των αρχαιολογικών ευρημάτων στο φυσικό τους σημείο.