Πότε πρέπει να γίνει έλεγχος των νεφρών: Καρδιοχτύπια και στρες δείχνουν τον δρόμο

Μέσω μιας απλής εξέτασης γίνεται, πλέον, η αξιολόγηση: καλή λειτουργία των νεφρών, ή προειδοποίηση για επερχόμενα προβλήματα καρδιάς. Αυτή η εξέταση, αναγνωρίζει την ύπαρξη πρωτεϊνών στα ούρα.

Η αναγνώριση αλλά και η αξιοποίηση της σύνδεσης μεταξύ καρδιάς και νεφρών στον οργανισμό μας, οδήγησε πρόσφατα στην αλλαγή των διεθνών θεραπευτικών πρωτοκόλλων για τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να συστήνεται πλέον η εξέταση αλβουμίνης (λευκωματίνης), συνδυαστικά με την κρεατινίνη. Με τον τρόπο αυτό, είναι εύκολο να διαπιστωθεί πιθανή έναρξη βλάβης στα νεφρά σε πολύ πρώιμο στάδιο.

Σε περίπτωση που βρεθούν αυξημένες τιμές, τότε η προειδοποίηση – και η προστασία – είναι διπλή. Κατ΄ αρχάς, ο γιατρός θα λάβει μέτρα για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας αποτρέποντας την συνέχιση της βλάβης που ξεκίνησε, ενώ την ίδια στιγμή θα μπορέσει να προλάβει και βλάβη στην καρδιά.

Οι ορμόνες του στρες, επηρεάζουν ακόμη και τα νεφρά, γιατί η αδρεναλίνη, σε καταστάσεις έντονης καταπόνησης, αυξάνουν τη συστολή της καρδιάς. Έτσι, αυτή πάλλεται πιο γρήγορα με το στρεσογόνο ερέθισμα και αντίστοιχα οι νεφροί προσαρμόζουν τη λειτουργία τους στην διατήρηση των ζωτικών λειτουργιών, μέσω του ισοζυγίου των υγρών. Δηλαδή κρατούν το νερό και το αλάτι, η διούρηση μειώνεται και όσο βρισκόμαστε σε κατάσταση σοκ «κατεβάζουν ρολά» μέχρι να επανέλθει η ηρεμία.

Όπως διευκρίνισε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, Καθηγητής Νεφρολογίας και Διευθυντής της Νεφρολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών Ευάγγελος Παπαχρήστου, δεν είναι όλες οι περιπτώσεις καρδιοπαθειών που επιβαρύνουν τα νεφρά, αλλά ούτε είναι βέβαιο ότι προηγείται η βλάβη των νεφρών έναντι των βλαβών στην καρδιά. Όμως ο συνδυασμός των δύο εξετάσεων, της αλβουμίνης και της κρεατινίνης μαζί, «επιτρέπει να αναγνωριστεί μια πολύ πρώιμη βλάβη, η οποία μπορεί να αποτελέσει προπομπό νοσημάτων που αφορούν τόσο την καρδιά, όσο και τους νεφρούς».

Όσο για τον χρόνο έναρξης της βλάβης και ποιο όργανο πλήττεται πρώτα, η καρδιά ή οι νεφροί, έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την υπέρταση, σημειώνοντας μάλιστα πως η σχέση της βλάβης καρδιάς και νεφρών είναι κάτι σαν τη σχέση «κότας και αυγού», καθώς στην όλη διαδικασία μετέχει και η καρδιά.

Σε ότι αφορά τις ομάδες υψηλού κινδύνου, έδωσε έμφαση σε όσους πάσχουν από υπέρταση και διαβήτη, «ακόμη κι αν τον ρυθμίζουν καλά», όπως είπε χαρακτηριστικά, ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει θέμα κληρονομικής προδιάθεσης.