Πόσο στοίχισαν τελικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004

Συνολικά 22 χρόνια έχουν περάσει από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας όταν στις 13 Αυγούστου του 2004 ο θεσμός επέστρεψε...«σπίτι» του.

Η τελετή έναρξης στην Αθήνα, που καθηλώσε εκατομμύρια θεατές σε ολόκληρο τον πλανήτη, δημιούργησε αναμνήσεις που μένουν ανεξίτηλες μέχρι σήμερα, ωστόσο, δύο δεκαετίες μετά, η συνολική κληρονομιά της διοργάνωσης συνεχίζει να προκαλεί έντονες συζητήσεις, με το οικονομικό σκέλος να παραμένει το πιο ακανθώδες και αναπάντητο ερώτημα.

Η διαδρομή της διεκδίκησης και οι παραλείψεις του φακέλου

Η προσπάθεια της Αθήνας να αναλάβει τους Αγώνες είχε ξεκινήσει χρόνια νωρίτερα, όταν μετά την απώλεια της διοργάνωσης του 1996, ο τότε πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, ανέθεσε τη διοίκηση της Επιτροπής Διεκδίκησης στη Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη. Παρά την τελική επιτυχία, ο φάκελος υποψηφιότητας που κατατέθηκε στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) παρουσίαζε σημαντικές ελλείψεις στον προϋπολογισμό των έργων.

Ενώ το πλάνο κάλυπτε τις βασικές απαιτήσεις για τις υποδομές, τις αθλητικές εγκαταστάσεις, το Ολυμπιακό Χωριό και το πρόγραμμα εθελοντισμού, παρέβλεψε κρίσιμες μελλοντικές δαπάνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Ολυμπιακό Στάδιο, για το οποίο είχε προβλεφθεί μόνο η ανακαίνιση του περιβάλλοντος χώρου, χωρίς καμία μέριμνα για την κατασκευή του εμβληματικού στεγάστρου που προστέθηκε στη συνέχεια.

Η πραγματική πρόκληση εμφανίστηκε στην υλοποίηση των έργων, καθώς η πλειονότητα των μεγάλων υποδομών άρχισε να κατασκευάζεται μετά το 2001, με την ανάγκη να ολοκληρωθούν έργα τεράστιας κλίμακας μέσα σε διάστημα μόλις τριών ετών να οδηγεί σε κατακόρυφη αύξηση των εξόδων.

Η απόδοση ευθυνών για αυτή την καθυστέρηση μετατράπηκε σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, καθώς στελέχη της τότε κυβέρνησης υποστήριζαν ότι οι απαιτήσεις της Οργανωτικής Επιτροπής και της προέδρου της ήταν υπερβολικές, επιβαρύνοντας τον προϋπολογισμό, ενώ η Γιάννα Αγγελοπούλου, μέσα από το βιβλίο της «My Greek Drama», απέδωσε την ευθύνη στην κρατική γραφειοκρατία και την κωλυσιεργία του μηχανισμού των κυβερνητικών στελεχών. 

Μάλιστα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το κόστος άγγιζε:

• τα 10 δισ. ευρώ, βάσει του τότε Υπουργού Οικονομίας, Γιώργου Αλογοσκούφης
• τα 6 δισ. ευρώ, βάσει μεταγενέστερων ανεξάρτητων μελετών
• τα 8,5 δισ. ευρώ βάσει επίσημων εγγράφων του Υπουργείου Οικονομικών