Πιο μπροστά από την εποχή του

Το πιο δύσκολο για τον ΠΑΟΚ δεν ήταν να αντιμετωπίσει τον Ατρόμητο, αλλά τον εσωτερικό του κόσμο γνωρίζοντας πως ακολουθούν δύο πολύ μεγάλα παιχνίδια με Ντόρντμουντ και Ολυμπιακό.

Ασυναίσθητα, πολλές φορές πριν από τέτοιες αναμετρήσεις, υποβαθμίζεται ένας αγώνας σαν αυτόν απέναντι στον Ατρόμητο, αλλά η πρώτη και μεγάλη μαγκιά του Ιγκόρ Τούντορ ήταν πως παρουσίασε ένα σύνολο εξαιρετικά συγκεντρωμένο, με συνοχή αφού δεν άλλαξαν πολλά σε σχέση με τον προηγούμενο αγώνα απέναντι στην ΑΕΚ.

Αφού ο ΠΑΟΚ μπήκε καλά και με σωστή νοοτροπία στο παιχνίδι, ήταν λογικό απέναντι στον Ατρόμητο να πάρει και έναν σχετικό έλεγχο του αγώνα. Όμως ήταν εντυπωσιακός και για να μη παρεξηγηθώ, δεν εννοώ καταιγιστικός με πολλές φάσεις και ακραία πίεση.

Έλεγξε 100% το παιχνίδι, δεν άφησε τον αντίπαλο να κάνει το οτιδήποτε, κάλυψε άψογα τους χώρους με πολλά τρεξίματα που είχαν και την κατάλληλη ένταση και πραγματικά σόκαρε τον Ατρόμητο που είχε συνηθίσει σε ένα ισορροπημένο παιχνίδι απέναντι στον ΠΑΟΚ τα προηγούμενα χρόνια.

Ο ΠΑΟΚ δεν πήρε κεφάλι στο σκορ, κυρίως λόγω της κακής κατάστασης του Κλάους που εκτελεστικά δεν έχει βρει ρυθμό ακόμη. Δε δίνει και το πέναλτι ο Καλογερόπουλος στο χέρι του Φυντανίδη στο σουτ του Ροντρίγκεζ, ο Κάτσε είναι άτυχος στο δοκάρι και ο ΠΑΟΚ δέχεται την πρώτη τελική στο 40΄.

Είναι λογικό για μία ομάδα που τώρα χτίζεται, να μην μπορεί να συνεχίσει σε αυτόν τον ρυθμό, όπως είναι και λογικό κάποιες διορθωτικές κινήσεις από τον αντίπαλο προπονητή να άλλαξε την εικόνα του αγώνα.

Στο δεύτερο ημίχρονο το παιχνίδι αγρίεψε πολύ και η αλήθεια είναι πως ο ΠΑΟΚ δέχεται το γκολ όταν παίζει με δίδυμο Κλάους – Μπερμπάτοφ. Μία από τις βασικές ανησυχίες του Τούντορ για το αν μπορούνε να παίξουν μαζί.

Στο γκολ δεν μπορούσε πραγματικά να αντιδράσει η άμυνα αφού ο Βίτορ έχασε την κεφαλιά, όλα έγιναν γρήγορα και ήταν μία εξαιρετική ενέργεια του αντιπάλου.

Αυτή τη φορά ο Τούντορ βάζει άμεσα τον Ζάιρο αντί του Κλάους, ο ΠΑΟΚ κρατάει καλύτερα μπάλα και παίζει πιο γρήγορα, όμως η αλλαγή του Τούντορ που έφερε αποτέλεσμα, ήταν στις στημένες μπάλες. Άλλαξε τον Πέλκα με τον Κάτσε και τα δύο γκολ ήρθαν από εκτελέσεις του Αλβανού.

Ούτε παραγγελιά να είχε κάνει τα γκολ του ΠΑΟΚ ο Τούντορ. Πρώτο του Μπερμπάτοφ με συμμετοχή Τζαβέλλα που με την μαγκιά του έχει αντιστρέψει το κλίμα, δεύτερο του Μακ που έχασε πόσες ευκαιρίες απέναντι στην ΑΕΚ, πάλι με συμμετοχή του Μπερμπάτοφ.

Ο ΠΑΟΚ παίρνει το παιχνίδι σε ένα γήπεδο που όταν άνοιγε συνήθως το έχανε. Η προσωπικότητα του Μπερμπάτοφ και το πάθος του Τούντορ μέτρησαν. Και αν πολλοί έλεγαν για τον Κάτσε και τους λόγους που ο Κροάτης τον πέταξε εκτός ενδεκάδας, μάλλον από την εικόνα του σήμερα κατάλαβαν γιατί πρέπει ο προπονητής να έχει περισσότερες απαιτήσεις από τον νεαρό διεθνή.

Για τον ΠΑΟΚ, είναι σημαντικές αυτές οι νίκες και μάλιστα απέναντι σε ομάδες που κάποτε δεν θα μπορούσε να φανταστεί ανατροπή. Κάποτε η ΑΕΚ αν έπαιρνε κεφάλι στο σκορ, το παιχνίδι τελείωνε, κάτι ανάλογο συνέβαινε και στο Περιστέρι.

Η ομάδα χτίζει χαρακτήρα και η αλήθεια είναι και χρόνο για να βάλει μέσα τον Μπερμπάτοφ.

Είναι μεγάλη υπόθεση για τον ΠΑΟΚ ο Βούλγαρος, είναι μεγάλη υπόθεση να μη πληρώνει τα λάθη του Όλσεν, ελπίζοντας κάποτε να σταματήσει.

Και το μόνο σίγουρο είναι πως ο ΠΑΟΚ είναι ως εικόνα ομάδας πολύ πιο μπροστά απ ότι περιμέναμε.