Περί «Βατερλό»

Αυτή τη φορά δεν έφταιξε ούτε η κούραση, ούτε οι απουσίες, ούτε η υποτίμηση του αντιπάλου, ούτε η διαιτησία. Απλά ο ΠΑΟΚ δεν ήταν εκεί. Κι όμως! Σ’ ένα ματς που έδινε μισό πρωτάθλημα, η ομάδα δεν ήταν καν εκεί…

Αφύσικο για πολλούς, περίπου αναμενόμενο για όσους αντιλαμβάνονται τη σημασία της ψυχολογίας στο ποδόσφαιρο. Ο μεγαλύτερος αντίπαλος του ΠΑΟΚ πλέον είναι ο ίδιος του ο εαυτός! Η αλλαγή δεδομένων που από ανέμελο και χαλαρό, τον θέλει πια μεγάλο φαβορί. Δύσκολη η μετάβαση για ένα ελλιπές και μη μπαρουτοκαπνισμένο σύνολο.

Το σημερινό «Βατερλό» δεν πρέπει να ξαφνιάζει κανέναν. Για λόγους αγωνιστικούς και ψυχολογικούς, αυτός ο ΠΑΟΚ δεν είναι η ομάδα που μπορεί να πάει «τρένο». Δεν είναι καν μια ομάδα που μπορεί να χαρακτηριστεί από σταθερότητα και αξιοπιστία. Ο ΠΑΟΚ βέβαια, επ ουδενί δεν πρέπει να μείνει στις παθογένειες του ή σε ένα κακό αποτέλεσμα. Οφείλει να ανασυνταχθεί άμεσα, μα κυρίως (μιας που πλησιάζει κι ο Γενάρης) να ενισχυθεί σε προσωπικότητα & ποιότητα. Είναι τα συστατικά που ολοφάνερα χρειάζονται, ώστε το όνειρο τελικά να μην αποδειχθεί απατηλό…