Περάσαμε έξοχα, καταφέραμε ελάχιστα σε 90 χρόνια

Περάσαμε έξοχα, καταφέραμε ελάχιστα    σε 90 χρόνια

O ΠΑΟΚ συμπληρώνει 90 χρόνια ζωής και έχω ζήσει τα 40. Σίγουρα για αυτά μπορώ να μιλήσω με ευκολία. Τα προηγούμενα ήταν ένας μύθος που απλά μου μεταφέρθηκε ή διάβασα για να μάθω.

 

Στα 40 χρόνια ζωής μου κατάλαβα ένα σημαντικό πράγμα. Πως ο ΠΑΟΚ δεν είναι πρόσωπα. Σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι. Το ζητούμενο στη προκειμένη περίπτωση είναι να κρατήσεις το δέσιμο που υπάρχει με κεντρικό άξονα τον ΠΑΟΚ.

 

Οι φίλοι σου, η οικογένειά σου, τα βιώματά σου. Δεν νομίζω να έχω κάνει πολλά πράγματα στη ζωή μου που δεν έχουν μέσα τον ΠΑΟΚ. Από τις εκδρομές στα 15 μου, την άγνοια κινδύνου όπου κι αν εμφανιζόμασταν, την φαεινή ιδέα να συνδεθώ επαγγελματικά μαζί του. Είναι μεγάλη υπόθεση να κάνεις το χόμπι σου δουλειά, πόσο μάλλον όταν αυτό δεν είναι ένα απλό χόμπι.

 

Μέσα από τα χρόνια έχω φιλοσοφήσει διάφορα. Σίγουρα έχω περάσει εκπληκτικά γύρω από την ομάδα, έχω δει πράγματα που δύσκολα θα έβλεπα άμα δεν ήμουν οπαδός, έχω περάσει καταστάσεις αδρεναλίνης που δεν συγκρίνονται ούτε με τα πιο ακραία extreme sports. Πλέον δεν αισθάνομαι πίεση έτσι όπως την εννοεί ο απλός κόσμος.

 

Από την άλλη όψη του νομίσματος, είναι σαφές πως οι χαρές είναι λιγότερες από τη δυναμική της ομάδας. Οι έξι ποδοσφαιρικοί τίτλοι δεν λένε απολύτως τίποτα μπροστά σε αυτούς που θα μπορούσε να έχει κατακτήσει. Είναι δικιά μας ευθύνη; Αφορά και τη δομή του ποδοσφαίρου; Σίγουρα υπάρχει μερίδιο και στα δύο.

 

Το ερώτημα είναι τι κάνουμε τώρα που έχουμε επενδυτή και οικονομική δυναμική. Πολλές ώρες σκέψεις για το πώς μπορούμε να οδηγήσουμε έναν πολύ πλούσιο άνθρωπο να συνδεθεί και συναισθηματικά αλλά και ποδοσφαιρικά με το κλαμπ. Εξαρχής ήμουν πεπεισμένος πως θα αργήσουμε να ρολάρουμε, απλά ο χρόνος πλέον πιέζει. Αποδείχτηκε πως όσο δύσκολο είναι να κάνεις ισχυρή ομάδα χωρίς λεφτά, άλλο τόσο μπορεί και παραπάνω είναι να κάνεις με λεφτά.

 

Το βασικό πρόβλημα που εντοπίζω αφορά στη νοοτροπία που υπάρχει. Το κλαμπ δεν έχει ορίσει αρχές, ο καθένας εκτιμά πως μπορεί να περάσει το δικό του. Είτε από υπερβολική αγάπη, είτε από κόμπλεξ, ο ΠΑΟΚ είναι μονίμως υπό μία πίεση ανούσια και καθόλου δημιουργική. Τι φταίει; Μα σίγουρα όλοι έχουν το μερίδιό τους.

 

Το χειρότερο όλων είναι πως έχουν γαλουχηθεί γενιές οπαδών της ομάδας, υπερβολικά επιθετικές απέναντί της. Πιο εύκολο είναι πλέον να κατηγορηθεί ένα στέλεχος της ομάδας παρά του αντιπάλου. Μία αρρωστημένη κατάσταση που αν δεν πιέσουμε όλοι να αλλάξει θα μας καταβροχθίσει.

 

Ήδη τα συμπτώματα είναι πάρα πολύ έντονα. Και ο στόχος της νέας εποχής είναι να εκλείψουν.