Πέντε για... δύο θέσεις: Ο ευχάριστος «πονοκέφαλος» στην επίθεση

Η άφιξη του Ράφα Μιρ στη Θεσσαλονίκη δεν αποτελεί απλώς μία μεταγραφή υψηλού επιπέδου για τον Άρη. Δημιουργεί μια εντελώς νέα πραγματικότητα στην επιθετική γραμμή της ομάδας, προσφέροντας στον Μιχάλη Γρηγορίου κάτι που μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες δεν διέθετε: πληθώρα ποιοτικών επιλογών και έντονο ανταγωνισμό για μία θέση στην ενδεκάδα.

Με τον Ισπανό επιθετικό να ετοιμάζεται να προστεθεί στο ρόστερ, οι «κιτρινόμαυροι» αριθμούν πλέον πέντε ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής για τις θέσεις της επίθεσης. Ο Ράφα Μιρ έρχεται να προστεθεί δίπλα στους Λορέν Μορόν, Τίνο Καντεβέρε, Κουαμέ και Αλφαρελά, διαμορφώνοντας μια επιθετική πεντάδα που δύσκολα συναντά κανείς στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Ο ανταγωνισμός ανεβάζει το επίπεδο

Για κάθε προπονητή, ένας τέτοιος «πονοκέφαλος» είναι από τους... ευχάριστους. Ο Γρηγορίου αποκτά πλέον τη δυνατότητα να προσαρμόζει την επιθετική του γραμμή ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε αγώνα, επιλέγοντας διαφορετικά χαρακτηριστικά. Άλλοτε περισσότερη δύναμη μέσα στην περιοχή, άλλοτε ταχύτητα στο ανοιχτό γήπεδο, άλλοτε μεγαλύτερη πίεση ψηλά ή περισσότερη ποιότητα στο ένας εναντίον ενός. Παράλληλα, ο καθημερινός ανταγωνισμός στις προπονήσεις αναμένεται να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τον πήχη, αφού κανείς δεν μπορεί πλέον να θεωρεί δεδομένη τη θέση του.

Ο μεγαλύτερος γρίφος αφορά τη διαχείριση

Η ενίσχυση αυτή, όμως, φέρνει μαζί της και νέες προκλήσεις. Με πέντε ποδοσφαιριστές που έχουν πρωταγωνιστικές φιλοδοξίες, ο Μιχάλης Γρηγορίου καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο τον χρόνο συμμετοχής τους, αλλά και τις ισορροπίες μέσα στα αποδυτήρια. Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα ξεκινά βασικός, αλλά και πώς θα αξιοποιηθούν όλοι μέσα σε μια σεζόν με διαφορετικές απαιτήσεις και αγωνιστικές συνθήκες. Βέβαια, αυτή τη στιγμή, στην ιεραρχία τού Γρηγορίου οι Καντεβέρε, Κουαμέ έχουν τον πρώτο λόγο. Η παρουσία του Ράφα Μιρ, όμως, μπορεί ν’ αλλάξει αναπόφευκτα την ιεραρχία δημιουργώντας έναν νέο ανταγωνισμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις για τους ρόλους του καθενός.

Και ο Μορόν;

Μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η περίπτωση του Λορέν Μορόν παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον και η παρουσία του στο «Κλεάνθης Βικελίδης» δημιουργεί ένα μεγάλο ερωτηματικό.
Ο Ισπανός αποτέλεσε σημείο αναφοράς της επιθετικής λειτουργίας του Άρη τα προηγούμενα χρόνια και χωρίς αμφιβολία πρόκειται για τον πιο παραγωγικό φορ τις τελευταίες (πολλές) δεκαετίες. Πλέον, όμως, για πρώτη φορά από την άφιξή του στη Θεσσαλονίκη, δεν θεωρείται ο μοναδικός «αμετακίνητος» της γραμμής κρούσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτομάτως τίθεται εκτός πλάνων. Σημαίνει, όμως, ότι θα χρειαστεί -όπως και όλοι οι υπόλοιποι- να κερδίσει τη θέση του μέσα από τον καθημερινό ανταγωνισμό.
Παράλληλα, όσο η μεταγραφική περίοδος παραμένει ανοικτή, δεν μπορεί να αποκλειστεί κανένα ενδεχόμενο. Η ύπαρξη πέντε ποιοτικών επιθετικών, σε συνδυασμό με τα υψηλά συμβόλαια που υπάρχουν στη γραμμή κρούσης, είναι πιθανό να οδηγήσει τον Άρη σε αποφάσεις μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, είτε για λόγους αγωνιστικής ισορροπίας είτε για τη συνολική διαμόρφωση του ρόστερ.