Πατέρας Λίβυος: «ΠΑΟΚ δίχως όραμα, χρειάζεται άμεσα ηγεσία»

Ο πατέρας Λίβυος είναι γνωστός για τις προσεγγίσεις του πάνω σε θέματα πίστης και ανθρωπιάς, ως θεολόγος-ιερέας και συγγραφέας, ωστόσο, δεν έχει κρύψει και το δέσιμό του με τον ΠΑΟΚ και μάλιστα είχε συγκινήσει πολύ κόσμο με τις τοποθετήσεις του για τους επτά οπαδούς που είχαν χάσει την ζωή τους στους δρόμους της Ρουμανίας, σε εκείνη την αλησμόνητη τραγωδία.

Ο ευρωπαϊκός αποκλεισμός της ποδοσφαιρικής ομάδας του Δικεφάλου και η πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια αποτέλεσαν την αφορμή να γράψει τις σκέψεις του για την κατάσταση στον ΠΑΟΚ, τις οποίες δημοσιεύει το metrosport.gr, καθώς αποπνέουν αγνή αγάπη και γόνιμο προβληματισμό για τον λαοφιλή σύλλογο.

Αναλυτικά, όσα αναφέρονται στο κείμενο που μας έστειλε ο πατέρας Λίβυος:

«Αλήθεια, στον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ ηγείται κάποιος; Δεν ρωτώ αν έχει ιδιοκτήτη. Έχει. Και μάλιστα έναν άνθρωπο που έχει προσφέρει πολλά και έχει συνδέσει το όνομά του με μεγάλες στιγμές της ιστορίας του.

Ρωτώ κάτι βαθύτερο: υπάρχει ηγεσία; Υπάρχει ένα πρόσωπο που βλέπει, ακούει, αισθάνεται; Που καταλαβαίνει ότι δεν διοικεί απλώς μια ΠΑΕ, αλλά ένα τεράστιο κοινωνικό σώμα, ένα συλλογικό πάθος, μια κοινότητα μνήμης και ταυτότητας;

Γιατί μια ΠΑΕ μπορεί είναι επιχείρηση, αλλά ο ΠΑΟΚ είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Ο ΠΑΟΚ είναι ο λαός του. Είναι ιστορία, μνήμη, οικογένεια. Είναι ο πατέρας που παίρνει το παιδί του στην Τούμπα. Είναι ταξίδια, φωνές, ήττες, χαρές, δάκρυα. Είναι άνθρωποι που δεν κερδίζουν ούτε ένα ευρώ από τον ΠΑΟΚ και όμως του παραδίδουν κομμάτια της ζωής τους, κάποτε ακόμη και την ίδια τους τη ζωή. Αυτό όλα είναι ζωή, και στην ζωή δεν απαντάς με αριθμούς αλλά με νόημα.

Και επειδή ένας σύλλογος γίνεται μεγάλος όταν παύει να είναι απλώς ομάδα και γίνεται μέρος της ταυτότητας των ανθρώπων του, υπάρχουν πρόσωπα που ξεπερνούν την ποδοσφαιρική τους αξία. Γίνονται σύμβολα. Και τα σύμβολα δεν τα διαχειρίζεσαι όπως τους αριθμούς.

Ο Κωνσταντέλιας ήταν ένα τέτοιο σύμβολο. Ένα παιδί του ΠΑΟΚ που έκανε άλλα παιδιά να ονειρεύονται τον ΠΑΟΚ. Μπορεί να υπήρχαν σοβαροί οικονομικοί λόγοι για την πώλησή του. Αλλά όταν αποχωρίζεσαι ένα σύμβολο, δεν αρκεί μια οικονομική πράξη. Χρειάζεται λόγος. Χρειάζεται εξήγηση. Χρειάζεται να πεις στον κόσμο: «Αυτό είναι το σχέδιό μας. Αυτό υπηρετούμε. Εκεί θέλουμε να πάμε».

Και ύστερα ήρθε ο ευρωπαϊκός αποκλεισμός. Οι ανταγωνιστές του ΠΑΟΚ συνεχίζουν, παίρνουν χρήματα, βαθμούς, εμπειρίες, μεγαλώνουν. Ο ΠΑΟΚ μένει έξω και η ψαλίδα ανοίγει.

Όμως το βαθύτερο πρόβλημα δεν είναι ούτε ο Κωνσταντέλιας ούτε ένας αποκλεισμός. Είναι το κενό νοήματος που δημιουργεί η σιωπή.

Γιατί ένας λαός δεν θυμώνει μόνο όταν χάνει. Θυμώνει όταν δεν καταλαβαίνει γιατί χάνει και κυρίως προς τα πού πηγαίνει. Όταν δεν υπάρχει λόγος που να οργανώνει το συναίσθημα, ο φόβος γίνεται θυμός. Και ο θυμός που δεν βρίσκει σκοπό και προσανατολισμό γίνεται οργή.

Κύριε Σαββίδη, μιλήστε εσείς. Όχι μια ανακοίνωση. Όχι ένας εκπρόσωπος. Όχι μια διαρροή. Εσείς.

Η ηγεσία άλλωστε δεν είναι μόνο να αποφασίζεις. Είναι να αναλαμβάνεις ενώπιον των ανθρώπων το νόημα των αποφάσεών σου.

Πείτε στον κόσμο του ΠΑΟΚ πού πηγαίνει η ομάδα. Δώστε του έναν ορίζοντα. Κανείς δεν ζητά εγγυήσεις πρωταθλημάτων. Ζητά κάτι βαθύτερο: να ξέρει ότι υπάρχει σχέδιο, παρουσία, κατεύθυνση, όραμα.

Γιατί ένας λαός μπορεί να αντέξει ακόμη και την ήττα. Εκείνο που δύσκολα αντέχει είναι την αίσθηση ότι πορεύεται χωρίς προορισμό.

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι αριθμοί. Είναι ψυχές. Και οι ψυχές δεν διοικούνται μόνο με χρήματα. Χρειάζονται σχέση, λόγο και νόημα.

Ο θυμός του κόσμου δεν είναι εχθρός της διοίκησης. Είναι ενέργεια που ζητά προσανατολισμό. Αν η ηγεσία του δώσει όραμα, μπορεί να γίνει δύναμη δημιουργίας. Αν τον αφήσει χωρίς νόημα, θα γίνει οργή και κάποτε θα στραφεί εναντίον της.

Ο ΠΑΟΚ έχει ιδιοκτήτη. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι ηγεσία».