Του Θάνου Μπούζα
Η ποδοσφαιρική πραγματικότητα ήρθε να μας κάνει γνωστό, με τον πιο εμφατικό τρόπο, ότι ΠΑΟΚ εδώ και καιρό… δεν υπάρχει. Οι απουσίες λόγω «τραυματιών» και η έλλειψη έμψυχου δυναμικού να τους αντικαταστήσει, αποτελούν δύο από τις πάμπολλες αιτίες της κατάρρευσης του Δικεφάλου του Βορρά. Το παιχνίδι κόντρα στην ΑΕΚ αποτέλεσε τον ΕΠΙΛΟΓΟ όλων όσων παρακολουθούσαμε, εντός και εκτός γηπέδου και αφορούσαν την ομάδα.
Τους τελευταίους δύο μήνες διακρίναμε μια πτωτική πορεία η οποία έμοιαζε να μην έχει σταματημό. Ο κόσμος, όπως και εμείς, προσπαθούσαμε να κρύψουμε από το μυαλό μας αυτό που έντονα διαφαινόταν και είχε να κάνει με την απώλεια των στόχων. Ήδη και πριν την ήττα από τον Ολυμπιακό Βόλου η ομάδα έδειχνε να έχει πιει το πικρό ποτήρι της ποδοσφαιρικής κατάπτωσης.
Ο ΠΑΟΚ από τα τέλη του Δεκέμβρη ως και τον Φεβρουάριο δεν έχει καμία σχέση με αυτό που βλέπουμε σήμερα. Το ότι συνέπεσαν οι τραυματισμοί και οι μακροχρόνιες απουσίες πέντε και έξι βασικών παικτών, έθεσε σοβαρά ερωτήματα τόσο για τους ίδιους τους παίκτες όσο και για τον προπονητή. Η έλλειψη δυνατότητας αντικατάστασής τους, είτε με άλλους παίκτες είτε με διαφορετικά συστήματα από πλευράς Λουτσέσκου είναι κάτι που δεν είδαμε ούτε στο ελάχιστο.
Χθες στο γήπεδο η ΑΕΚ έμοιαζε να έχει αντίπαλο μια ομάδα που δεν είχε στόχους, θέληση και ικανότητα να διεκδικήσει έστω και την ισοπαλία. Μετά το πρώτο τέταρτο, οι παίκτες της ΑΕΚ αντιλήφθηκαν ότι αυτοί που φορούσαν τον ασπρόμαυρο Δικέφαλο στο στήθος, αποτελούσαν ένα συνονθύλευμα ποδοσφαιρικής ανεπάρκειας που τους έδινε το κλειδί της νίκης.
Φυσικά δεν είναι αποδεκτό ως αιτιολογία ότι η ΑΕΚ με τον αγώνα που έδωσε την περασμένη Πέμπτη, ήταν πιο «ενεργή» και έτοιμη ως ομάδα. Ούτε θα ήταν αποδεκτό, αν έχανε, ότι ήταν κουρασμένη.
Η διαπίστωση είναι μια και νομίζουμε ότι κανείς πλέον δεν μπορεί να την αμφισβητήσει: Η ομάδα τον Δεκέμβριο δεν ενισχύθηκε παρά μόνο με ένα δεξί μπακ, τον Σάντσες. Ο Γερεμέγιεφ αποτέλεσε μια έσχατη λύση και είναι ένας παίκτης που μπορεί ενίοτε να προσφέρει αλλά επ’ ουδενί να κάνει τη διαφορά. Η μη ενίσχυση ήταν αυτοκτονική. Οδήγησε τον Λουτσέσκου να προσπαθεί να λειτουργήσει πάνω στη δικιά του ευθεία οδό, η οποία στα τελευταία παιχνίδια αποκλείστηκε από την πλημύρα των απουσιών, αλλά και τη μη ικανότητά του, να προβεί σε αλλαγή πορείας.
Να βρει ένα καινούργιο δρόμο που θα είχε τη δυνατότητα να οδηγήσει την ομάδα στις λιγότερες, το δυνατόν απώλειες. Χθες είδαμε τον ΠΑΟΚ να εξολοθρεύεται τόσο από τις απουσίες όσο και από τη μη δυνατότητα του προπονητή να ανταπεξέρθει στο έλλειμμα των εναλλακτικών λύσεων που δεν του προσέφερε η διοίκηση. Για παράδειγμα θα μπορούσε να παίξει με 4 χαφ (Οζντόεφ, Ζαφείρης, Καμαρά, Μπιάνκο), να κρατήσει την ΑΕΚ μακριά και να χτυπήσει το ματς στο δεύτερο ημίχρονο.
Τώρα όλοι στρεφόμαστε στον τελικό του κυπέλλου το ερχόμενο Σάββατο. Η ομάδα του ΟΦΗ βρίσκεται σε «καλό μομέντουμ». Ακόμη και ο ΠΑΟΚ του «Γενάρη και του Φλεβάρη» θα είχε έναν πολύ επικίνδυνο αντίπαλο να αντιμετωπίσει. Πόσο δε τώρα που στους τελευταίους τρεις αγώνες, πνευματικά και αγωνιστικά, βρίσκεται εκτός γηπέδου. Θεωρούμε ότι από σήμερα κιόλας, Λουτσέσκου και παίκτες επιβάλλεται να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να αφήσουν το αποτύπωμά τους στην ιστορία των 100 χρόνων του ΠΑΟΚ.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Βρείτε μας και στο spotify
