ΠΑΟΚ: Τον έκαναν άνω – κάτω οι άσχετοι και ανίκανοι και τον άφησαν στα χέρια ενός άπειρου νεαρού κόουτς!

Και το… αδιέξοδο συνεχίζεται! Η επιβεβαίωση; Οι αποδοκιμασίες του κόσμου μετά από νίκη (!) και μάλιστα σε ένα τοπικό ντέρμπι! Δεν ξέρουμε πως ένιωσαν μετά από αυτή την ψυχρολουσία όσοι έχουν λερωμένη την φωλιά τους… για τα όσα αρνητικά και απαισιόδοξα κουβαλάει στην πλάτη της η ομάδα.

Όπως επίσης δεν γνωρίζουμε αν υπήρξε ή αν θα υπάρξει κάποια σοβαρή εκτίμηση της κατάστασης, ώστε να αποτραπούν τα χειρότερα. Κι αυτό το τελευταίο δικαιολογείται από τη στιγμή που θεωρείται δεδομένη η συγκάλυψη και η συνήθεια να βάζουμε κάτω από το χαλάκι, ότι προφανώς μας εκθέτει και κατ΄ επέκταση προκαλεί την δυσαρέσκεια του κόσμου, ο οποίος στηρίζει με πάθος και συνέπεια την ομάδα. Βέβαια το ΠΑΟΚτσήδικο χαλάκι τα τελευταία χρόνια δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα τεράστιο περσικό χαλί. Το οποίο σκεπάζει τα πάντα, ακόμη και την ακατανόητη πώληση του καλύτερου Έλληνα ποδοσφαιριστή, πάνω στον οποίο είχαν υποσχεθεί λίγες ημέρες πριν από την αυτοκαταστροφική μεταγραφή, ότι θα έχτιζαν το νέο ΠΑΟΚ. Αυτόν τον ΠΑΟΚ που… «απολαμβάνετε». Την ομάδα που αποκλείστηκε με το «καλημέρα» από την Ευρώπη και στο εθνικό πρωτάθλημα μετέτρεψε την θρυλική της έδρα σε… «πεδίο δόξης λαμπρό» των μικρομεσαίων αντιπάλων της.

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε όσα ανορθόδοξα διάβρωσαν διαχρονικά τον «όλο οργανισμό» και κατ επέκταση και την ομάδα. Το ότι ο μεγάλος ΠΑΟΚ αποτελεί μια όμορφη ανάμνηση και ο «μικρός» όπως παρουσιάζεται σήμερα (ελπίζουμε προσωρινά), έργο της ασχετοσύνης και της ανικανότητας συγκεκριμένων παραγόντων, ανησυχεί, προβληματίζει, αλλά και εξοργίζει. Το ζητούμενο επί του προκειμένου είναι το τι μέλλει γενέσθαι. Κι αυτό γιατί τα μηνύματα που εκπέμπονται από τις περισσότερες εμφανίσεις της ομάδας, δεν αφήνουν περιθώρια για αισιόδοξες προβλέψεις, αν δεν συμβεί κάτι το εξαιρετικά γενναίο και ανατρεπτικό. Ο συμπαθέστατος Αλέσιο Λίσι όπως όλα δείχνουν δεν κατάφερε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, γίνοντας και ο ίδιος ένα μέρος από αυτά. Άκουγα χθες τις απόψεις του έμπειρου Αλέξη Αλεξίου στο «Metropolis 95,5» να τον αποδομεί με σοβαρότητα και χωρίς ίχνος προκατάληψης λέγοντας πως «αυτός ο ΠΑΟΚ παίζει ότι να΄ ναι». Ότι οι γραμμές του επίσης δεν έχουν μεταξύ τους ούτε υποψία σύνδεσης. Γεγονός που αφήνει ένα τεράστιο κενό, το οποίο δίνει την ευκαιρία στους αντίπαλους επιθετικούς να βολτάρουν σε ένα πλατύ και ελεύθερο διάδρομο, που οδηγεί αφρούρητος κατευθείαν στην καρδιά της άμυνας και απέναντι στην εστία και στο εύκολο σκοράρισμα. Διαπιστώσεις εύκολες οι οποίες όμως δεν έχουν ληφθεί σοβαρά υπόψιν από το νεαρό και ως εκ τούτου και άπειρο Ιταλό κόουτς. Στον οποίο βέβαια δόθηκε ο χρόνος και η ευκαιρία να διορθώσει και να επανορθώσει αδυναμίες των παικτών του, αλλά και δικά του λάθη. Πολλά λέγονται ωστόσο και ακούγονται για τα αποδυτήρια και για το κλίμα που επικρατεί. Ότι δηλαδή δεν είναι το «θερμό» και «οικογενειακό» όπως στο παρελθόν.

Τέλος και δύο λόγια για τα «απόνερα» του ντέρμπι. Κατά κύριο λόγο για την διαιτησία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσαν οι απόψεις τριών έμπειρων βετεράνων διαιτητών και τηλεκριτικών, οι οποίοι ούτε λίγο - ούτε πολύ, δικαίωσαν τον άπειρο VARίστα. Ο ορισμός του οποίου προκάλεσε σάλο και τις υποψίες των βαθυνούστατων συνωμοσιολόγων, οι οποίοι άφηναν υπαινιγμούς για την επιλογή του. Δυστυχώς διαψεύστηκαν, γιατί τελικά ήταν αυτός που με την ευθυκρισία του αποκατέστησε τις ολιγωρίες, τα λάθη και τα πισωγυρίσματα του έμπειρου Φωτιά. Κρίμα τόσος κόπος και τόσα σχόλια. Θα μου πείτε ωστόσο, η παρουσία του γραφικού Καραπαπά στην κορυφή της λίστας των συνωμοσιολόγων, από μόνη της εκθέτει πολλούς που συνταυτίστηκαν με το συγκεκριμένο μυθοπλάστη.