Αποκαλυπτικός, ίσως χωρίς να το θέλει, ο έμπειρος κόουτς με έναν και μόνο χαρακτηρισμό, έδωσε την ευκαιρία σε όσους αμερόληπτους και αδέκαστους παρακολουθούν με αγάπη και με ξεχωριστό ενδιαφέρον, να δουν ξεκάθαρα όσα μένουν αθέατα και ανεξήγητα, διαχρονικά στον «όλο οργανισμό ΠΑΟΚ».
Τα οποία αργά αλλά και σταθερά, οδηγούν σε όχι και τόσο ευχάριστες εξελίξεις και καταλήξεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το «ξεζουμισμένη ομάδα» αποτέλεσε και αποτελεί τον «μπούσουλα» για να αναζητηθούν όλα όσα έγιναν ή δεν έγιναν και φτάσαμε στο σημείο ο συμπαθέστατος Ραζβάν να χαρακτηρίζει την ομάδα του σχεδόν ανήμπορη και προβληματική. Τη στιγμή που μέχρι «χθες» οι έπαινοι δεν έλειπαν από την κριτική του. Και όχι μόνο από τη δική του, αλλά και του συνόλου των φίλων του Δικέφαλου.
Είναι αλήθεια πως δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι είχαν προειδοποιήσει για το… «ξεζούμισμα», αναφέροντας έντονα και κουραστικά, σε πείσμα της σέχτας των σιτιζόμενων, πως η περίεργη τακτική της συντηρητικής και ακατανόητης μεταγραφικής συμπεριφοράς των εχόντων την ευθύνη της ενίσχυσης του ρόστερ, οδήγησε μοιραία σε αυτό που «είδε» κάπως καθυστερημένα ο Λουτσέσκου. Θα ήταν όμως ευχή και έργο να δώσει και ο Ραζβάν κάποιες εξηγήσεις, αναφερόμενος ποιες ήταν οι αιτίες και ποιοι ενέχονται για να ξεμείνει η ομάδα από δυνάμεις και να κινδυνεύει συγχρόνως, στο πιο κρίσιμο και κομβικό σημείο της διεκδίκησης των διακρίσεων της. Για να γίνουμε πιο κατανοητοί, ποιος ήταν εκείνος που άφησε αβοήθητη μεταγραφικά την ομάδα, τη στιγμή που οι ανταγωνιστές της προχώρησαν σε εντυπωσιακές κινήσεις ενίσχυσης, ανεβάζοντας τον πήχη ψηλά. Το γεγονός ότι οι πάντες πλην των σιτιζόμενων αναφερόντουσαν με απόλυτη πειστικότητα και επιμονή στο ότι δεν είναι δυνατόν το ρόστερ να αντέξει, είχαμε πολλά περίεργα και ανεξήγητα να συμβαίνουν στον «όλο οργανισμό».
Όπως επί παραδείγματι στην πίεση του κόσμου για την απόκτηση ενός κεντρικού οπισθοφύλακα υψηλών προδιαγραφών, ο οργανισμός «απάντησε» με μια προσφορά για έναν συγκεκριμένο αξιόλογο παίκτη (Ντρκούσιτς), η οποία όπως αποδείχθηκε ήταν μόνο για τα μάτια του κόσμου. Η διαφορά στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μικρή και όλοι περίμεναν μία σίγουρη συμφωνία. Από τη στιγμή μάλιστα που το παζάρι γινόταν στη Ρωσία και ως εκ τούτου δεν υπήρχε το πρόβλημα της μεταφοράς κεφαλαίων από τον Ιβάν. Κάτι που το σερβίριζαν άνετα και μεθοδικά οι σιτιζόμενοι.
Περίεργη επίσης μεταγραφική κίνηση ήταν να αποκτηθεί ένας αμυντικός στην δεξιά πλευρά και όχι στην αριστερή όπως ήταν το λογικό, για να ξεκουραστεί ο ήδη «σκασμένος» Μπάμπα, αλλά στην αντίθετη πλευρά όπου ο Κένι αποδείχθηκε «λίρα 100»! Στη συγκεκριμένη συμφωνία υπήρξε και ένα μπέρδεμα σε ότι αφορά το ποσό που καταβλήθηκε. Ενδεικτικές και οι δύο περιπτώσεις για την έλλειψη ενός σοβαρού προγραμματισμού, αλλά και για την αντίστοιχη έλλειψη υπευθυνότητας και αυτογνωσίας. Βέβαια το «ξεζουμισμένη ομάδα» του Ραζβάν είναι κάτι που δεν αμφισβητείται από κανέναν. Όπως δεν αμφισβητείται ότι και αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο ότι οι διοικούντες είχαν άλλες προτεραιότητες, όπως το «νταραβέρισμα» με την διοίκηση του Ερασιτέχνη. Όμως κάπου υπάρχει κι ένα ερωτηματικό το οποίο αφορά τον Ραζβάν. Πως είναι δυνατόν ο πετυχημένος Ρουμάνος να μην αντιδράσει, βλέποντας και ουσιαστικά καλύπτοντας με την ανοχή και τη σιωπή, την αφασία του «όλου οργανισμού» για ένα θέμα υψίστης σημασίας, όπως ήταν η επιτακτική ανάγκη της ενίσχυσης του ρόστερ της ομάδας του. Της ομάδας την οποία με πόνο ψυχής σίγουρα αναγκάστηκε να την χαρακτηρίσει «ξεζουμισμένη» μετά το προχθεσινό παιχνίδι.
