ΠΑΟΚ: Το μήνυμα στον Ντέλια μας, η αχτίδα φωτός από τον Αλι και η συμβολή του Πέλκα
Πολύ πρόσφατα είχα βγάλει τα εσώψυχά μου για τον θαυματουργό πιτσιρικά που εξελίσσεται σε μάγο. Εγραφα: «Ενιωσα τρελή χαρά με την πρόοδο του Γιάννη Κωνσταντέλια. Τον έβλεπα (και δεν θα πάψω να τον βλέπω) σαν δικό μου παιδί. Οταν αυτός πήγαινε καλά, όταν σκόραρε, όταν έκανε μαγικά, χαιρόμουν περισσότερο τις νίκες του ΠΑΟΚ. Εχω κλάψει από συγκίνηση με τις απίθανες ενέργειές του, αλλά και με την τεράστια αποδοχή που έχει από όλη τη φίλαθλη Ελλάδα. Τον πέτυχα μια μέρα μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ και του μίλησα όπως θα μιλούσα στον γιο μου. Η συμβουλή μου ήταν: “Μην αφήσεις κανέναν να σου σβήσει το χαμόγελο. Κανείς δεν θα τολμούσε να βάλει σε κουτάκια τον Μέσι ή τον Ροναλντίνιο...».
Τώρα, με πόνο ψυχής, αφού δεν θα φοράει πλέον τη φανέλα του ΠΑΟΚ, του εύχομαι να είναι υγιής, τυχερός, ευτυχισμένος με την πανέμορφη οικογένειά του και να έχει την πρόοδο που του αξίζει στην καριέρα του. Μακάρι να με έχει ο Θεός καλά για να αξιωθώ να τον δω να σηκώνει κούπες από Πρωταθλήματα και Κύπελλα στις ομάδες που θα παίξει, ακόμη και το Τσάμπιονς Λιγκ. Θα τον απολαύσω, θα τον χειροκροτήσω και θα κλάψω με κάθε νέο κατόρθωμά του. Δεν πρόκειται να χάσω αγώνα της Ντόρτμουντ, ούτε και οποιασδήποτε άλλης ομάδας της οποίας τη φανέλα θα φοράει.
Πέρα από τι ευχές, πρέπει να του πω ότι οφείλει εκεί που πάει να δουλέψει σκληρά γιατί οι Γερμαναράδες ξέρουν πάρα πολύ καλά πώς να τον τελειοποιήσουν και πώς να τον φτάσουν στο σημείο να παραμιλάει μαζί του όλη η υφήλιος. Να μην ξεχάσει ποτέ αυτό που του έγραψε ο Τάισον: “Είσαι παίκτης παγκόσμιας κλάσης”. Πρέπει, λοιπόν, να κάνει το παν για να τον δικαιώσει. Μαζί σου Ντέλια, καλή επιτυχία. Η ευχή η δική μου θα σε συντροφεύει όσο αναπνέω…”
Οπως καταλαβαίνετε, πονάω. Από το απόγευμα του Σαββάτου, όταν τον είδα να αποσύρεται τραυματισμένος στο ματς με το Αμβούργο, ήταν σα να με κάρφωσαν με μαχαίρι στην καρδιά. Από τη μεγάλη χαρά για όσα ωραία είχε προλάβει να κάνει, μαζί με τον Καρέτσα, στο πρώτο ημίχρονο, στην πολύ μεγάλη στενοχώρια. Που έγινε πίκρα την επόμενη μέρα, όταν επιβεβαιώθηκε ότι υπέστη ρήξη χιαστού.
Δεν μπορείς να συμβιβαστείς εύκολα με τόση κακοδαιμονία. Δεν μπορείς να καταλάβεις ποια ανώτερη δύναμη αποφάσισε να φερθεί τόσο σκληρά σ’ αυτό το παιδί. Στον δεύτερο μόλις αγώνα που έπαιξε στη Γερμανία. Στον πρώτο στην Μπουντεσλίγκα. Μόνο τυχερός δεν στάθηκε.
Δεν έπιασαν οι ευχές οι δικές μου και τόσων εκατοντάδων άλλων χιλιάδων φιλάθλων του ΠΑΟΚ και φίλων του ποδοσφαίρου από όλη την Ελλάδα. Μακάρι να πιάσει αυτή που τώρα του στέλνουμε με όλη μας την ψυχή: Να του δώσει ο Θεός κουράγιο για να το παλέψει χωρίς να χάσει ούτε για ένα δευτερόλεπτο το θάρρος του και το χαμόγελο του και να επανέλθει ακόμη πιο ώριμος, ακόμη πιο δυνατός, ακόμη πιο ποιοτικός. Παικταράδες που έγραψαν ιστορία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο ξεπέρασαν την ίδια ακριβώς περιπέτεια που θα βιώσει αυτός τους επόμενους μήνες. Αντεξαν, επανήλθαν και δοξάστηκαν. Δεν μπορεί, τελικά αυτή είναι η μοίρα που τον περιμένει για να τον οδηγήσει τόσο ψηλά όσο έδειξε το πηγαίο ταλέντο του ότι μπορεί να φτάσει. Γιάνναρε σφίξε τα δόντια και προχώρα με το κεφάλι πάντα ψηλά και το χαμόγελο στα χείλη…
Ο Αλι, ο Πέλκας, ο Ζαφείρης και η άμυνα
Σε άλλα νέα, ο ΠΑΟΚ κέρδισε τρεις υπεροπολύτιμους βαθμούς στο Περιστέρι και ο Τάχα Αλι επέτρεψε στους ΠΑΟΚτσήδες να δουν μια αχτίδα φωτός. Εναν παίκτη που σ’ αυτό το παιχνίδι, το πρώτο του ουσιαστικά με τον ΠΑΟΚ, έδειξε ότι είναι ικανός να αποτελεί μέλος μιας ομάδας με δυνατότητες και στόχους. Πάρα πολύ ευχάριστη έκπληξη ήταν η ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός (ή και δύο), η ταχύτητά του, αλλά και η ομαδικότητά του. Μακάρι να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο, μακάρι να αποδειχθεί μια σπουδαία μεταγραφή.
Τεράστιο κέρδος και ο Πέλκας. Ηταν απορίας άξιο το γεγονός ότι είχε μείνει στο περιθώριο από τον Λίσι. Με έναν ΠΑΟΚ που ψάχνει να βρει λύσεις, το να μην είναι ο Πέλκας μία από τις πέντε αλλαγές, δεν το λες και φυσιολογικό. Από τη στιγμή που κλήθηκε να προσφέρει, νομίζω ότι ανταποκρίνεται μια χαρά. Ναι, δεν γίνεται να έχει τη σπιρτάδα που είχε την εποχή που έφυγε από τον ΠΑΟΚ, ναι έρχονται στιγμές που αναρωτιόμαστε “μα τι κάνεις ρε Δημήτρη”, αλλά να που βρίσκει και τις στιγμές να γίνει πολύ ουσιαστικός και να προσφέρει σημαντικά. Οχι μόνο με πάσες κλειδιά, όχι μόνο σκοράροντας, αλλά και με την αγάπη, το πάθος, το νοιάξιμο για τον ΠΑΟΚ, όντας ένας από τους πιο φανατικούς οπαδούς του.
Χάρη σ’ αυτούς τους δύο παίκτες και στον ακούραστο μαραθωνοδρόμο Ζαφείρη (μακάρι να μπορέσει να φανεί πολύ χρήσιμος και μπροστά), ο ΠΑΟΚ ξεπέρασε ένα διαγραφόμενο κάζο στο Περιστέρι και συνεχίζει με έξι βαθμούς σε δύο ματς. Μέχρι στιγμής καλός ο απολογισμός και έχει ο Θεός. Δεν περιμένουμε πολλά, δεν ελπίζουμε σε τίτλους, οπότε μόνο χαρές μας περιμένουν αν η σεζόν συνεχιστεί καλά.
Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι, είτε έχεις σούπερ ομάδα, είτε έχεις ομάδα της πλάκας, χρειάζεται και η τύχη. Η έστω χρειάζεται να μη σε κυνηγάει η γκαντεμιά. Ο ΠΑΟΚ παίζει μονότερμα τον Ατρόμητο, χάνει τη μία ευκαιρία μετά την άλλη και ξαφνικά προηγείται ο Ατρόμητος με μια σέντρα και με ένα απίθανο σουτ. Κι ύστερα, ενώ το μονότερμα συνεχίζεται, στο ωραίο σουτ του Μπάμπα βρίσκει η μπάλα στο δοκάρι και πάει σαδιστικά στην αγκαλιά του Χουτεσιώτη. Εχεις τα νεύρα σου με την αστοχία και με ορισμένους παίκτες που δεν μπορούν, έρχονται κι αυτές οι δύο φάσεις και θέλεις να σπάσεις την τηλεόραση.
Πάμε παρακάτω, με ΟΦΗ για το Κύπελλο και με Παναθηναϊκο μετά πάλι στην Αθήνα. Αστεία-σοβαρά, η ομάδα σκοράρει, έστω έτσι όπως είναι και ενώ ουσιαστικά βρίσκεται σε... προετοιμασία αφού ακόμη έρχονται παίκτες. Μήπως να φτιάξει επιτέλους την άμυνά της; Μήπως με καλύτερη λειτουργία στον αμυντικό μηχανισμό θα γίνει καλύτερη η εικόνα; Προφανώς, ναι. Αλλά αυτό δεν επιτυγχάνεται μόνο με δουλειά από τον προπονητή. Χρειάζονται και τα κατάλληλα εργαλεία. Μακάρι ο Κόστα να αποτελέσει μέρος της λύσης του προβλήματος, μακάρι να φορμαριστούν επιτέλους όλοι οι αμυντικοί, μακάρι να αρχίσουν κάποια στιγμή και ο Σανταμαρία με τον Λουσέ να δείχνουν ότι είναι κανονικοί ποδοσφαιριστές.
Στέλιος Απ. Γρηγοριάδης
