ΠΑΟΚ: Το μεταγραφικό «χαρακίρι» (πώληση Κωνσταντέλια) περιορίζει τις προοπτικές για μια σοβαρή ανασυγκρότηση

Εκ προοιμίου σας ενημερώνω ότι δεν πρόκειται με το σημερινό μου σχόλιο να μπω στα βαθιά και σκοτεινά που αφορούν την «υπόθεση Κωνσταντέλια». Ο λόγος; Είναι ο φόβος να μην προσθέσω περισσότερη πίεση και όξυνση συναισθημάτων, σε μία τόσο διαταραγμένη ατμόσφαιρα. Όπως είναι αυτή που έχει διαμορφωθεί από την καθολική αντίδραση του κόσμου και με την ομάδα μάλιστα να δίνει ένα καθοριστικής σημασίας παιχνίδι στην ευρωπαϊκή της πορεία.

Ως εκ τούτου, θα περιοριστώ σε απόψεις και σε συμπεράσματα, από συγκεκριμένες αντιδράσεις. Όπως επί παραδείγματι με την συμπεριφορά των ελάχιστων «τολμηρών» που απέμειναν. Οι οποίοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν την θύελλα που ξέσπασε μετά την δεύτερη πώληση (η πρώτη φαίνεται ήταν δοκιμαστική) του κορυφαίου και αναντικατάστατου Γιάννη Κωνσταντέλια, «επιστράτευσαν» το χιλιοειπωμένο «περί αχαριστίας» των ΠΑΟΚτσήδων, οι οποίοι τόλμησαν να εναντιωθούν στην απόφαση του μεγαλομετόχου, να «πακετάρει» τον Ντέλια. Η απάντηση στα περί αχαριστίας, δόθηκε άμεσα από πολλούς φίλους του Δικέφαλου, οι οποίοι τόνισαν προς πάσα κατεύθυνση, ότι ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν υπήρξε ποτέ αχάριστος. Αναγνωρίζοντας και στηρίζοντας με πάθος, τους όποιους βοήθησαν και βοηθούν την ομάδα του. Αυτό το έχουν αποδείξει μάλιστα πρόσφατα, όχι μόνο με «λόγια», αλλά και με «έργα». Ασφαλώς και δεν ξεχνούν τι έχει προσφέρει ο Ιβάν. Δεν είναι αγνώμονες. Δεν είναι όμως και πρόβατα. Κάτι που θα το ήθελε προφανώς η σέχτα των σιτιζόμενων και των εκμισθωμένων βρώμικων τρολ. Οι ΠΑΟΚτσήδες έχουν άποψη την οποία και επιβάλλουν όταν το απαιτούν οι περιστάσεις (ματαίωση της πρώτης… πώλησης Κωνσταντέλια).

Αιφνιδιάστηκαν σαφέστατα από την δεύτερη απόπειρα. Η οποία μεθοδεύτηκε πονηρά και εκτελέστηκε ψυχρά και άκρως αποκαλυπτικά. Όπως όλα δείχνουν και με τις τελευταίες τους εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, για το εδώ και καιρό αποφασισμένο μεταγραφικό «χαρακίρι». Δεν κοιμούνται, ούτε καθοδηγούνται. Παρακολουθούν τα πάντα και αντιδρούν ανάλογα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι και υπομονετικοί και ότι συγχωρούν. Ναι, αλλά μέχρις ενός σημείου. Πολλές φορές και σε ανύποπτο χρόνο αναφέρονται στην τελευταία πενταετία, στην διάρκεια της οποίας σχεδόν «λεηλατήθηκε» το ρόστερ της ομάδας. Όπως επίσης και στην απουσία του μεγαλομετόχου. Ασκούν αυστηρή κριτική! Δεν είναι «φυτά». Ούτε μισθοδοτούμενοι οπαδικοί στρατοί.

Κλείνοντας το κεφάλαιο περί αχαριστίας, μπορούμε να περάσουμε με δυο λόγια στην δεύτερη πώληση του Ντέλια. Αλήθεια αυτοί που την αποφάσισαν και τη εκτέλεσαν γνώριζαν ότι αυτό που αποτολμούν δεν είναι μια απλή μεταγραφή ενός παίκτη, αλλά ενός εμβλήματος, μιας σημαίας, της περηφάνιας ενός λαού και ότι πολυτιμότερο είχε απομείνει στο λαοφιλέστατο σύλλογο; Ένας Αθηναίος ποδοσφαιρόφιλος σε παρέμβαση του σε ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης είπε χαρακτηριστικά: «Είναι απίστευτο και ανόητο που δεν κράτησαν έναν παίκτη, ο οποίος εκτός των αγωνιστικών του προτερημάτων, είχε και το απίστευτο χάρισμα να φέρνει νέους οπαδούς! Δεν έβλεπαν τι γινόταν με τα νεαρά παιδιά σε ολόκληρη την Ελλάδα, τα οποία μιλούσαν με θαυμασμό και κατέληγαν στο απίστευτο ότι λόγω Ντέλια έγιναν ΠΑΟΚτσήδες;».

Τέλος και δυο κουβέντες για το πρώτο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Εύκολη και άνετη νίκη, απέναντι σε έναν «αγνώριστο» και εκ βάθρων ανανεωμένο Λεβαδειακό. Σαφέστατα ήταν μια ανάσα και μια αντίστοιχη βελτίωση της ψυχολογίας. Ο νέος προπονητής «δοκίμασε»… παρεμβάσεις και αλλαγές, μερικές εκ των οποίων πέτυχαν. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα είναι ότι καλύτερο ενόψει της αναμέτρησης της Πέμπτης. Ωστόσο για το νέο πανίσχυρο ΠΑΟΚ που κάποια στιγμή υποσχέθηκαν οι έχοντες την εξουσία και την ευθύνη, μάλλον θα καθυστερήσει. Κι αυτό γιατί πουλήθηκε ο παίκτης που πάνω του όπως οι ίδιοι έλεγαν, θα στήσουν τη νέα εποχή και τη νέα ομάδα.