ΠΑΟΚ: Τα συναισθήματα από τις τιμητικές διακρίσεις σε Κωνσταντέλια και Τζόλη!

Πολλές φορές αναρωτήθηκα, γιατί οι φίλοι του ΠΑΟΚ «κρύβουν» μερικά από τα συναισθήματα τους και δεν τα εκδηλώνουν. Τα κρατάνε σαν επτασφράγιστο μυστικό, προκειμένου να διατηρήσουν και να μην διαταράξουν προφανώς, κάποιες ισορροπίες που τις θεωρούν επιβεβλημένες.

Επί παραδείγματι γιατί αυθόρμητα (και δικαιολογημένα) εκφράζονται δημόσια γενναιόδωρα για την περηφάνια που νιώθουν με τις τιμητικές διακρίσεις για τον Τζόλη και τον Κωνσταντέλια και δεν τολμούν να εκδηλώσουν και την πίκρα τους, για τον τρόπο με τον οποίο οι δύο χαρισματικοί και ταλαντούχοι παίκτες του «έφυγαν», χωρίς να το καταλάβει ο πρώτος και χωρίς να το θέλει όπως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων (δύο απόπειρες πώλησης) ο δεύτερος. Ναι, η περηφάνια για ένα παιδί που μόλις πρόλαβε να φορέσει την φανέλα της ομάδας του, δικαιολογημένη και αποδεκτή. Όμως… ποιος μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο παράλληλα με την περηφάνια σε ένα δεύτερο πλάνο να εμφανιστούν η πίκρα και η απογοήτευση, αλλά και το αναπάντητο μεγάλο ερωτηματικό γιατί τόσο άκαιρα και πρόωρα η πώληση του Τζόλη και τόσο εξαναγκαστικά η αντίστοιχη του Κωνσταντέλια; Πάνω στον οποίο υποσχέθηκαν μάλιστα να χτίσουν και το «νέο ΠΑΟΚ». Δυστυχώς για κάποιους οι πρόσφατες τιμητικές διακρίσεις στο χαρισματικό δίδυμο αποτελούν ένα ισχυρό πλήγμα. Και μια διαχρονική επιβεβαίωση του δόγματος που έχει επικρατήσει στην τελευταία πενταετία, το οποίο οδήγησε μοιραία στην απίστευτη αποδυνάμωση του ρόστερ.

Επιστρέφοντας στην διαπίστωση πως οι φίλοι του ΠΑΟΚ επιλέγουν να εκφράζουν τις περισσότερες φορές τις απόψεις τους εξισορροπητικά, προτάσσουν τα θετικά και μεγαλόθυμα συναισθήματα τους, όπως η περηφάνια για τις τιμητικές διακρίσεις σε Ντέλια και Τζόλη, «αφήνοντας στην άκρη», τα αντίστοιχα και εξίσου όμως έντονα, της πίκρας και της απογοήτευσης. Κι αυτό, γιατί δεν «είδαν» ποτέ τον ταλαντούχο Χρήστο και δεν θα «ξαναδούν» τον Γιάννη. Τον ανεπανάληπτο και κατά γενική ομολογία κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή!