ΠΑΟΚ: Μηνύματα εστάλησαν, μηνύματα ελήφθησαν
Ό,τι και αν είχε στο μυαλό του ο Αντρέα Τρινκιέρι με την αναφορά στη Ρώμη που δεν χτίστηκε σε μία μέρα, η ουσία δεν μπορεί να αλλάξει. Ο ΠΑΟΚ δεν βγήκε νικητής από το διήμερο (26-27 Σεπτεμβρίου) του Stoiximan Super Cup, όμως κέρδισε όλα τα υπόλοιπα «τρόπαια» που θα μπορούσε να κερδίσει. Σε κάθε περίπτωση έστειλε και έλαβε μηνύματα που δεν μπορούν να αγνοηθούν.
Η αλήθεια είναι ότι περισσότεροι αμφέβαλλαν για την αντίσταση που θα πρόβαλε ο Δικέφαλος στον Ολυμπιακό, μετά την υπερπροσπάθεια του ημιτελικού με τον Παναθηναϊκό. Οι αμφιβολίες μεγεθύνθηκαν από την εικόνα των πρώτων 18 λεπτών και το -21 που υπό άλλες, όχι πολύ μακρινές, συνθήκες, θα μπορούσε να θεωρηθεί καταδικαστικό. Η επιστροφή από το 50-29, πολύ περισσότερο αν αναλογιστεί κανείς την εικόνα που το συνόδευε, μπορεί να θεωρηθεί ένα μήνυμα εξίσου ισχυρό με εκείνο της νίκης επί του Παναθηναϊκού, 23 ώρες νωρίτερα. Ήταν μία νίκη από μόνη της. Ακόμη και αν κανείς είναι υποστηρικτής της φιλοσοφίας ότι «ο νικητής είναι τα πάντα και ο ηττημένος τίποτα», στην περίπτωση του ΠΑΟΚ του τελικού στο Περιστέρι, δεν μπορεί να την ενστερνιστεί. Η ανωτερότητα έναντι του Παναθηναϊκού και η νίκη βέβαια στον ημιτελικό –και ας χρειάστηκε το τρίποντο του Όσμαν στην εκπνοή- ήταν το πρώτο μήνυμα της νέας εποχής του ΠΑΟΚ. Το δεύτερο μήνυμα ήταν αυτή η επιστροφή απέναντι στην, κατά τεκμήριο, κορυφαία ομάδα της Ευρώπης, τον Ολυμπιακό. Αν μάλιστα ο Παναθηναϊκός μπορεί να επικαλείται την απουσία σημαντικών παικτών του, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να το κάνει και ας είναι βέβαια τέτοιος ο Μιλουτίνοφ.
Τα μηνύματα που έλαβε όμως συνολικά ο οργανισμός ΠΑΟΚ είναι εξίσου ηχηρά με αυτά που έστειλε. Δεν έχει νόημα να αναλωθούμε σε αυτήν τη γωνιά σε κουβέντα περί διαιτησίας αλλά το διήμερο στο Περιστέρι ανέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο τις παθογένειες της ελληνικής διαιτησίας, η φιλοσοφία της οποίας δεν αλλάζει, όσο και αν αλλάζουν τα πρόσωπα που την εκπροσωπούν. Μπορεί στον τελικό να μην αποτυπώθηκε η διαφορά εκτελεσμένων βολών του ημιτελικού, όμως και πάλι το -14 του ΠΑΟΚ (31-17 οι βολές) δεν ήταν μακριά από το -20 του Σαββάτου. Εν πάσει περιπτώσει όμως, ας πούμε ότι εξηγείται από το γεγονός ότι ήταν η ομάδα που κυνηγούσε στο σκορ και προσπαθούσε να γυρίσει στο ματς.
Στον τελικό όμως τα μηνύματα είχαν διαφορετικό χαρακτήρα. Ο εκνευρισμός που προκλήθηκε στο πρώτο ημίχρονο από σφυρίγματα σε ένα παιχνίδι που πήγαινε σβηστά για τον Ολυμπιακό, ήταν το μάθημα για το οποίο μίλησε ο Τρινκιέρι. Όσο για τις φάσεις στο τελευταίο δίλεπτο όταν ο ΠΑΟΚ διεκδίκησε τη νίκη ήταν η κατάληξη του «μαθήματος».
Η ομάδα επέστρεψε αργά το βράδυ στη βάση της έχοντας πάρει όλα τα αυτά τα μαθήματα τα οποία θα κληθεί να τα χρησιμοποιήσει ώστε να ετοιμαστεί για τα επόμενα, Όποιος πιστεύει ότι δεν είναι απαραίτητο ότι θα ακολουθήσουν και άλλα, είναι είτε αδικαιολόγητα ρομαντικός ως αιθεροβάμονος, είτε δεν θέλει να δει την ωμή αλήθεια. Ακόμη και ο Τσέντι Όσμαν φαίνεται να αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι δεν είναι παντού το ίδιο.
