«ΠΑΟΚ» και «ΑΝΑΜΟΝΗ» λέξεις… συνώνυμες
Δεν είναι ανεκτή πλέον, η καθυστέρηση στην απόκτηση καλών παικτών! Ο ΠΑΟΚΤΣΗΣ οπαδός δεν έχει ούτε τη διάθεση, ούτε την ευχέρεια ούτε ακόμη και την ικανότητα να αντέξει χρονιές όπως οι δυο τελευταίες. Δε μπορεί να μετατρέπεται σ΄ έναν κουβά ο οποίος δέχεται ανηλεώς αρνητικά μηνύματα, ασύμμετρες με το όνομα του συλλόγου, καταστάσεις αβεβαιότητας, ψευδολογίες και υποσχέσεις που οδηγούν πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: Ο ΠΑΟΚ έχει βυθισθεί στον βούρκο μιας ατέρμονης κατήφειας η οποία χαρακτηρίζεται από την παντελή απουσία λήψης αποφάσεων και μέτρων της διοίκησης όσο αφορά την ενίσχυση του συλλόγου.
Τι να πρωτοαναφέρει κάποιος: Το ότι σε 4 μέρες αρχίζει η προετοιμασία και σ’ αυτή δεν θα υπάρχει σχεδόν μια δεκάδα παικτών που αποχώρησε και που δεν αντικαταστάθηκε ούτε στο 1/10; Ο Κεντζιόρα, σύμφωνα με τα γραφόμενα συναδέλφων, πουλήθηκε 1 εκ. από τον ΠΑΟΚ. Τον ΠΑΟΚ που τούτη την στιγμή έχει ένα στόπερ μόνο, τον Μιχαηλίδη. Πως θα κάνεις προετοιμασία με ένα στόπερ;;;
Στα χαφ; Υποτίθεται πως ο ΠΑΟΚ έχει 4 και καλύπτεται. Όμως ο Μεϊτέ δεν ξέρει κανείς κατά πόσο μπορεί να ανταποκριθεί. Τον Καμαρά θέλουν εναγωνίως να τον πουλήσουν. Ο Οζντόεφ μια συμφωνεί και μια μας βάζει στην αναμονή. Στα αριστερά υπάρχει κατ’ ουσία μόνο ο Μπάμπα, που θα λείπει λόγω Εθνικής όπως και ο Σάντσες.
Όλος ο ΠΑΟΚ μοιάζει να είναι ο Ζίβκοβιτς με τον Κωνσταντέλια. Γιακουμάκης γιοκ. Τάισον γιοκ. Ο Ντεσπόντοφ ελπίζουμε να κάνει μια χρονιά άξια του ονόματός του που δεν θα επηρεάζεται από τραυματισμούς και … προπονητή. Οι Μύθου και Γερεμέγιεφ είναι φανερό ότι δεν μπορούν παρά να αποτελέσουν σημαντικές εναλλακτικές λύσεις. Χρειάζεται για να μην πούμε επιβάλλεται να αποκτηθεί ένας φορ καλύτερος σε αξία και προοπτικές και από τον Γιακουμάκη. Ποιος ξεχνά πως το τέλος της περιόδου βλέπαμε έναν Ζαφείρη να τρέχει ακατάπαυστα, αλλά να μην έχει σχέδιο και βοήθειες.
Όλα τα παραπάνω άρχισαν να διακρίνονται τον περασμένο Φλεβάρη και να γίνονται όλο πιο έντονα όσο περνούσε ο χρόνος. Στο τέλος ήρθε η κατάρρευση. Τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ είναι πλέον σημειολογικά με ότι δυσάρεστο μπορεί να σκεφτεί ο ΠΑΟΚτσήδικος νους και εντός και εκτός γηπέδου. Ωστόσο αντί να δούμε μια άμεση αντίδραση από την ΠΑΕ, όπως η αλλαγή προπονητή και η απόκτηση 3-4 ενδεκαδάτων παικτών, παρακολουθήσαμε τη δημιουργία ενός διοικητικού συνόλου που ωστόσο ανέμενε και πάλι τον πρόεδρο Γιάννη Σαββίδη στο να αποφασίσει μόνος του για τον νέο προπονητή. Το να προτείνονται παίκτες από μάνατζερ και από αυτούς που έχει ή δεν έχει ορίσει η διοίκηση μοιάζει με γλυκό χωρίς ζάχαρη. Για τον Γιαννούλη στην αναμονή. Για την απόκτηση στόπερ και επιθετικού…αναμονή. Ο ΠΑΟΚ και η λέξη «ΑΝΑΜΟΝΗ» είναι πλέον συνώνυμα.
Το πιο ουσιαστικό παρεπόμενο της υφιστάμενης κατάστασης είναι ότι η ελπίδα για κάτι καλό στον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ … απλά δεν υπάρχει.
Μακάρι να διαψευστούμε στο μέγιστο δυνατό σημείο. Μακάρι ο πρόεδρος και η νέα διοίκηση να δείξουν και να αποδείξουν ότι διαθέτουν την ικανότητα και τη δυνατότητα να φτάσουν τον ΠΑΟΚ στο αγωνιστικό σημείο που είναι το παλιό συνώνυμο με το όνομά του: «Τίτλοι-διακρίσεις».
Το θέμα του γηπέδου άρχισε να φαντάζει στο μυαλό των περισσοτέρων ως δευτερεύον στόχος. Παρακολουθήσαμε τις συναντήσεις της διοίκησης με τους αρμοδίους της κυβέρνησης. Αναμένουμε και σ΄ αυτή την περίπτωση, προκειμένου έστω και σε 10-12 μήνες να δούμε μια εξέλιξη στην οποία να συμμετέχουν μηχανικοί και αρχιτέκτονες. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ομάδα, δεν είναι σύλλογος. Είναι η ψυχή των χιλιάδων φίλων του που προσδοκούν μέσα από τις στάχτες να δουν τον Δικέφαλο να ανοίγει και πάλι τα φτερά του.
