ΠΑΟΚ: Η απόλυτη ταπείνωση! Μετέτρεψε ένα όνειρο σε εφιάλτη!
Φαίνεται πως η βραχυκυκλωμένη και αυτοκαταστροφική ομάδα των τελευταίων τραγικών εμφανίσεων δεν έχει κλείσει ακόμη τον κύκλο της. Έτσι φρόντισε να συμπεριλάβει και την χθεσινή θλιβερή παράσταση, απογοητεύοντας και πικραίνοντας σε απόλυτο βαθμό τον κόσμο της, ο οποίος έμεινε περιδεής και άφωνος από όσα έζησε στον χθεσινό τελικό του «Πανθεσσαλικού».
Ο κόουτς και το σύνολο σχεδόν των παικτών που επιστράτευσε και χρησιμοποίησε στην προσέγγιση και κατάκτηση του τρίτου και τελευταίου στόχου της σεζόν, δυστυχώς αποδείχθηκαν κατώτεροι της συγκεκριμένης «περίστασης», προσθέτοντας στην αλυσίδα των τελευταίων δραματικών της κυβιστήσεων, έναν ακόμη κρίκο αμφισβήτησης που δεν διαφέρει από μια απόλυτη αγωνιστική ταπείνωση. Αλήθεια μετά και από «αυτό» το απείρως υποτιμητικό που συνέβη ποια μπορεί να είναι πλέον τα συναισθήματα ενός ηρωικού και αδιαμφισβήτητα υποστηρικτικού κόσμου όπως είναι αυτός του ΠΑΟΚ; Το απόλυτο φαβορί πήρε ένα «όνειρο» και το μετέτρεψε σε έναν «εφιάλτη», συντρίβοντας τις όποιες ελπίδες υπήρχαν με έναν τρόπο ακατανόητο, ανεξήγητο και ασυγχώρητο. Πέρα από όλα τα άλλα αρνητικά που φοβισμένος ο άτυχος ΠΑΟΚτσής έκρυβε τόσο καιρό, ελπίζοντας κάποια στιγμή να απομακρυνθούν, με οργή αλλά και πόνο ψυχής διαπίστωσε και ένα – ίσως το πιο χειρότερο – την ηττοπάθεια! Η ομάδα που θαυμάστηκε και χειροκροτήθηκε για το ιδιαίτερο μέταλλο της, κατάφερε να το κρύψει. Βόλος, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ ΟΦΗ… οι τελευταίες αποδείξεις περί τούτου. Και τι απομένει από τους φιλόδοξους στόχους της χρονιάς; Ένα πλασάρισμα στην τριάδα (όχι η πρώτη θέση βέβαια) και αυτό διακινδυνευμένο (;). Με τον… φόβο μην «ξυπνήσει» και ο Παναθηναϊκός! Εκεί φτάσαμε.
Το χθεσινό νέο σοκ δύσκολα όμως θα ξεπεραστεί και όπως είναι φυσιολογικό και δικαιολογημένο, θα ζητηθούν εξηγήσεις από εκείνους που δεν έβλεπαν ένα μέτρο μπροστά τους και με την βοήθεια των θλιβερών κολαούζων τους (σιτιζόμενων και εκμισθωμένων τρολ του διαδικτύου) συγκάλυπταν τα όσα απίστευτα και αυτοκααστροφικά διαδέχονταν το ένα το άλλο. Και το έκαναν μάλιστα με μεγάλη, άνεση φτάνοντας στο σημείο να «συγκαλύψουν» και την πώληση του Κωνσταντέλια. Τα πάντα κραύγαζαν απεγνωσμένα ότι το ρόστερ έμεινε ορφανό και πάμφτωχο! Οι αντιδράσεις; Ανύπαρκτες! Ο κόουτς έχει κι αυτός τις ευθύνες του γιατί δεν πάτησε πόδι όταν κάποιοι άσχετοι – μήπως και αδύναμοι – έκαναν πως δεν άκουγαν για την απόλυτη ανάγκη της μεταγραφικής ενίσχυσης. Διοίκηση ανύπαρκτη. Αυτό το τελευταίο φάνηκε σε όλο του το τραγικό μεγαλείο, τις παραμονές του τελικού. Έβλεπες από τη μια μεριά να ξεσηκώνεται ένα ολόκληρο νησί με τους παράγοντες του στα χαρακώματα με δηλώσεις και παντός είδους προσεγγίσεις που αφορούσαν το σημαντικό παιχνίδι και από την άλλη μεριά εφησυχασμούς. Μια απίστευτη και απίθανη σιωπή! Η δικαιολογία; Μα «είμαστε το ακλόνητο φαβορί». Και τώρα τι γίνεται; Θα μπορούσε κανείς να γράφει ώρες ατέλειωτες για τα όσα στραβά και ανάποδα και μοιραία συνέβησαν και συμβαίνουν εντός του «όλου οργανισμού». Έμειναν όμως όλα στη σιωπή, με την ελπίδα και την ανοχή (ακόμη και την δική μας)… κάποια στιγμή να βάλουν μυαλό οι τυχάρπαστοι και αλεξιπτωτιστές που έχουν στα χέρια τους τις τύχες της λαοφιλέστατης ομάδας. Δυστυχώς όμως δεν έγινε κάτι τέτοιο και ήρθαν ο Βόλος, ο ΟΦΗ, και ο κάθε μικρομεσαίος να κάνουν την βόλτα τους στην Τούμπα και στο «Πανθεσσαλικό».
Η χθεσινή τραγωδία και το σοκ που υπέστη ο κόσμος του ΠΑΟΚ, απέδειξε με τον πλέον οδυνηρό τρόπο πως οι συγκαλύψεις οδήγησαν μοιραία και με σιγουριά, να μείνει τελείως αβοήθητη η ομάδα και να το πληρώσει ακριβά. Η απώλεια δεν αναπληρώνεται. Δεν θα ασχοληθούμε με το αγωνιστικό κομμάτι, δεν υπάρχει λόγος. Το ίδιο χάλι είδαμε και άλλες φορές. Λάθη επί λαθών. Σε όλους τους τομείς. Αυτός ο ΠΑΟΚ, ο ασυνάρτητος, ο βραχυκυκλωμένος, με τα αναγκαστικά rotation (όχι μόνο λόγω των βασικών απουσιών) μας προβληματίζει όλους. Όχι όμως εκείνους που έχουν την απόλυτη ευθύνη για την φυσιολογική λειτουργία της ομάδας. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Με το τι θα γίνει στη συνέχεια; Δηλαδή στα πλέι οφ; Ας το σκεφτούν εκείνοι που αδιαφορούσαν, που έγραφαν στην κυριολεξία στα παλιά τους τα παπούτσια, τα όσα έβλεπαν ότι έρχονται και οδηγούσαν σε απόλυτες αγωνιστικές ταπεινώσεις και απογοητεύσεις, όπως ήταν αυτή της απώλειας του κυπέλλου.
