ΠΑΟΚ: Αβεβαιότητα και προβληματισμός με ελάχιστες «εκλάμψεις» αισιοδοξίας!
Έχουν περάσει 15 ημέρες σχεδόν από την λήξη των πλέι οφ και μένουν άλλες 15 στη διάθεση των καθύλην υπευθύνων (μεγαλομετόχου και διοικούντων), για να παρουσιάσουν την ομάδα έτοιμη να ξεκινήσει τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις!
Το τι «συνέβη» μέχρι τώρα σε ότι αφορά αυτό το τελευταίο το τόσο κρίσιμο και κομβικό, αποτελεί πλέον όχι ένα ερωτηματικό που χρειάζεται απάντηση, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα, που πρέπει εγκαίρως να αντιμετωπιστεί.
Ο κόσμος του ΠΑΟΚ παρακολουθεί με ιδιαίτερη ανησυχία την ανεξήγητη «σιωπή» και «αβουλία», εκείνων που όφειλαν να αντιμετωπίσουν κατεπειγόντως μια κατάσταση ικανή να οδηγήσει σε μεγαλύτερα από αυτά που υπάρχουν, αδιέξοδα. Όπου σταθείς και όπου βρεθείς ακούς το κλασικό… «δεν κουνιέται φύλλο», με τον προβληματισμό δικαιολογημένο να εκτοξεύεται στα ύψη. Ακόμη και μερικοί από τους μπαρουτοκαπνισμένους σιτιζόμενους, επιχειρώντας να διατηρήσουν κάποια άλλοθι σε περίπτωση νέων δραματικών αδιεξόδων, αρχίζουν να προειδοποιούν με υπαινικτικά σχόλια και αντίστοιχα μηνύματα τους… «εργοδότες» τους. Στον ΠΑΟΚ λοιπόν των πολλών σοβαρών προβλημάτων, που θα έπρεπε να παρατηρείται κοσμογονία με μια γενική επιστράτευση για να αντιμετωπιστεί ο άμεσος κίνδυνος, επικρατεί μια άκρως ακατανόητη και απόλυτα συγκεχυμένη περιρέουσα ατμόσφαιρα. Με τους διοικούντες βέβαια οι οποίοι «τελούν «υπό προθεσμία» μετά τις δηλώσεις του μεγαλομετόχου ότι θα αλλάξει τους πάντες και τα πάντα, να μην ξέρουν τι τους γίνεται.
Όλοι λίγο – πολύ παρακολουθώντας μέσα από «διαρροές» τις πρώτες κινήσεις σε μεταγραφικό επίπεδο σταυροκοπιούνται, διαπιστώνοντας ότι όσοι έχουν την εντολή να διαχειριστούν το κορυφαίο θέμα της μεταγραφικής ενίσχυσης, ξεκίνησαν ανάποδα! Και μακριά από τις προσεγγίσεις σημαντικών στόχων. Τη στιγμή μάλιστα που οι ανταγωνιστές με πρώτο τον Ενωσίτη ηγέτη, τα χώνουν χοντρά, αποκτώντας και νέους παίκτες από το πάνω ράφι. Δυστυχώς αυτή τη στιγμή στον «οργανισμό ΠΑΟΚ» η αβεβαιότητα έχει τον πρώτο λόγο, με τις εκλάμψεις αισιοδοξίας να υπάρχουν, αλλά να είναι ελάχιστες. Η λύση; Βάζεις βαθιά το χέρι στην τσέπη και φτιάχνεις ομάδα! Όλα τα άλλα είναι «να΄χαμε να λέγαμε» όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός, για παρόμοιες περιπτώσεις.
Θα κλείσω το σημερινό σχόλιο με την συγκλονιστική και σπαρακτική παρέμβαση του Νίκου Φιλιππιάδη, ο οποίος αναλύθηκε σε λυγμούς, προσπαθώντας να τοποθετηθεί απέναντι στην τεράστια και σκανδαλώδη πρόκληση, να μην υπάρχει ούτε ένας διαιτητής από την Θεσσαλονίκη στις επιλογές της νέας περιόδου. Η πάλαι ποτέ κορυφαία Ένωση της Μακεδονίας, αδύναμη και μοιραία, χρεώνεται με τις ευθύνες αλλά και την ντροπή της απόλυτης απαξίωσης μέσα σε δύο περιόδους, στις οποίες κατά τραγική σύμπτωση οι πρόεδροι ήταν Θεσσαλονικείς (Γραμμένος – Γκαγκάτσης). Το ίδιο και ο ιστορικός Σύνδεσμος διαιτητών της συμπρωτεύουσας, που αποδομήθηκε και περιφρονήθηκε ανέντιμα. Κάποιοι φταίνε για αυτή την εξαθλίωση και θα πρέπει να απολογηθούν. Πιστεύω ότι η συγκλονιστική παρέμβαση Φιλιππιάδη άνοιξε το δρόμο για να αποκαλυφθεί ο ρόλος συγκεκριμένων μοιραίων ηγετικών στελεχών, ιδιαίτερα της Ένωσης.
