ΠΑΟΚ: Ακόμη και χωρίς το... φαινόμενο της πεταλούδας και άλλα φαιδρά, ποτέ δεν υπήρχε συναίσθηση του «επείγοντος»-Χρήμα, τουλάχιστον, υπάρχει;

Τα θέματα που μονοπωλούν το ενδιαφέρον (ο Θεός να το κάνει) στο ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ από τότε που έληξε η (αποτυχημένη πέρα για πέρα) σεζόν είναι ο... Σάντσες και τα... οργανογράμματα του Παπαμιμίκου. Το λες και κατάντια. Με την έννοια ότι η ηγεσία της ΠΑΕ δεν δίνει δεκάρα ούτε για την επείγουσα ανάγκη να ενισχυθεί η ομάδα, ούτε για την αγωνία του κόσμου του ΠΑΟΚ, ο οποίος δεν αντιδρά επαναστατώντας, όπως σε άλλες εποχές, αλλά κάθε χρόνο απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από την Τούμπα και όποιος δεν το βλέπει εθελοτυφλεί.

Το τι σημαίνει «επείγον» έχουμε προ πολλού εμπεδώσει ότι η ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν το νιώθει. Δεν την ενδιαφέρει καν να το νιώσει. Και χωρίς covid και χωρίς πόλεμο στην Ουκρανία και χωρίς το... φαινόμενο της πεταλούδας και πριν από όλες τις κατά καιρούς προβληθείσες από τα φερέφωνα αστείες δικαιολογίες, ο ΠΑΟΚ ψώνιζε πάντα με μεγάλη καθυστέρηση. Κατά κανόνα, αφού είχε χαθεί ο στόχος της πρόκρισης σε κύρια φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, κάθε φορά που η ομάδα χτυπούσε αυτή την πόρτα, ή ακόμη και αφού είχαν προηγηθεί ταπεινωτικοί αποκλεισμοί από κάποια Εστερσουντ, ή κάποια Λέφσκι.

Το χούϊ δεν αλλάζει και δεν περιμένω ούτε φέτος έγκαιρες κινήσεις. Το χειρότερο είναι, όμως, ο φόβος ότι ούτε φέτος θα αποκτηθούν έστω και αργά ποιοτικοί παίκτες, καλύτεροι από αυτούς των οποίων τις θέσεις θα πάρουν. Ποιοτικοί, που σημαίνει ούτε ελεύθεροι, ούτε και δανεικοί, όχι δηλαδή περισσεύματα που άλλες ομάδες θέλουν να ξεφορτωθούν.

Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι το πιθανότερο είναι αντί να ενισχυθεί ο ΠΑΟΚ, να αποδυναμωθεί, όπως γίνεται κάθε καλοκαίρι μετά το νταμπλ του 2019. Και να ελπίζει μόνο σε ένα θαύμα, όπως εκείνο του 2024, το οποίο οφειλόταν, σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό, στην προώθηση δύο παικτών από τις ακαδημίες, του Κωνσταντέλια και του Κουλιεράκη και όχι σε μια γενναία ενίσχυση του ρόστερ από την αγορά, με εξαίρεση, φυσικά, τις προσθήκες του Τάισον και του Κοτάρσκι που είχαν γίνει από την προηγούμενη σεζόν, μαζί με μπόλικη άχρηστη πραμάτεια, που είχε στο μεταξύ συσσωρευτεί. (Σημειώστε, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε, ποια μεταγραφικά αποκτήματα είχαν βρεθεί στο ρόστερ του ΠΑΟΚ τη χρονιά που κατακτήθηκε το πιο μάγκικο Πρωτάθλημα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου: Εκόνγκ, Νάσμπεργκ, Ράφα Σοάρες, Φιλίπε Σοάρες, Μάρκος Αντόνιο, Αντρέ Ρικάρντο και, φυσικά, ο Σαμάτα και η... σταθερή αξία που λεγόταν Μουργκ).

Αλλά, ενώ μιλάμε για μεταγραφές και τις περιμένουμε πώς και πώς, ακόμη δεν ξέρουμε 100% ποιος θα είναι προπονητής. Λέει ο Λουτσέσκου «εγώ έχω συμβόλαιο σε ισχύ», αλλά αυτό είναι το εύλογο και το αυτονόητο. Λέει και κάτι άλλο, ωστόσο: «Αν αποφασίσει ο ιδιοκτήτης να φύγω, δεν έχω πρόβλημα...»

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι ότι ο Ιβάν δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θα κάνει με το θέμα του προπονητή. Διότι αν είχε αποφασίσει, ή θα είχε ήδη ανακοινωθεί ο νέος προπονητής, ή θα είχε δοθεί από την ΠΑΕ ραπόρτο ότι συνεχίζει κανονικά ο Λουτσέσκου. Δεν έγινε ακόμη ούτε το ένα ούτε το άλλο. Θυμίζω ότι η πρώτη συγκέντρωση για την έναρξη της προετοιμασίας θα γίνει στις 18 Ιουνίου. Λιγότερο από δύο εβδομάδες μένουν και κανείς δεν ξέρει ποιος θα είναι ο προπονητής. Ούτε καν ο Ιβάν, ούτε καν και ο Ραζβάν. Ούτε και σ' αυτό το θέμα υπάρχει η παραμικρή συναίσθηση του όρου «επείγον».

Αγαπητοί, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει χρήμα. Δεν υπάρχει οικονομική άνεση. Ούτε για καλές μεταγραφές, ούτε για Νέα Τούμπα, ούτε για προπονητικό κέντρο. Ποιος μπορεί να υποθέσει ότι δεν θέλει ο Ιβάν; Θέλει και παραθέλει. Δεν αρκεί όμως αυτό. Πρέπει και να μπορεί. Μπορεί; Χίλιες φορές μακάρι να πέσουμε έξω όσοι αισθανόμαστε ότι είναι βραχυκυκλωμένος από αντικειμενικές δυσκολίες πέρα από τη βούλησή του, αλλά και από τις νέες υποσχέσεις που πέρσι το καλοκαίρι ο ίδιος έδωσε στον κόσμο του ΠΑΟΚ για τη Νέα Τούμπα και το προπονητικό, προσθέτοντας στις υποχρεώσεις του τεράστιες δαπάνες. Υπάρχει χρήμα για μεγάλη ομάδα, νέο γήπεδο και προπονητικό; Αν ναι, πρέπει να φανεί. Και να φανεί σύντομα. Δεν λέω επειγόντως... Σύντομα πάντως.

Κατά τα άλλα, περιμένουμε τα οργανογράμματα που εξήγγειλε το γέννημα-θρέμμα της παράταξης η οποία φύτεψε στον ΠΑΟΚ τον ουρανοκατέβατο Μυστακίδη για να αρπάξει το λιμάνι από τον Ιβάν και να προδώσει μυστικά του κράτους στον Τραμπ. Αλλά, συγνώμη, ας μην παρασυρθώ ούτε σήμερα. Θα τα πούμε και αυτά στην... επέτειο του ενός χρόνου από την έναρξη του πολέμου που κήρυξαν εναντίον ανύπαρκτων εχθρών οι... υπερασπιστές της ομόνοιας, της σύμπνοιας και της αγάπης στον ΠΑΟΚ. Δεν αργεί η επέτειος αυτή. Ερχεται στις 16 Ιουνίου...

Μέχρι τότε αναμένουμε τα οργανογράμματα και τις δομικές αλλαγές που πρόκειται να γίνουν στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, μετά από 14 χρόνια με ανυπαρξία ικανών στελεχών, χύμα στο κύμα οργάνωση, ήξεις-αφήξεις στρατηγική και γελοία επικοινωνιακή τακτική. Κάλλιο αργά παρά αργότερα ή ποτέ, αλλά ας μάθουμε πρώτα τι εννοούσε ο ποιητής, ας δούμε και πώς θα κυλήσει το πράγμα στην πράξη και θα κρίνουμε εάν έγινε έστω ένα τόσο δα βήμα μπροστά, αν και, κακά τα ψέματα, ούτε τα οργανογράμματα, ούτε οι αναδιαρθρώσεις, ούτε οι ανακατανομή αρμοδιοτήτων, ούτε η αποφυγή επικαλύψεων, ούτε τα μοντέλα με σαφείς ευθύνες και λειτουργίες παίζουν μπάλα και φέρνουν νίκες, επιτυχίες, τίτλους. Λόγια πολλά και παχιά είπε ο Παπαμιμίκος πριν από έναν μήνα και βάλε, στις 27 Απριλίου, δύο μέρες μετά την απώλεια του Κυπέλλου. Και η μόνη αναδιάρθρωση που έγινε από τότε ήταν να χάσει ο ΠΑΟΚ και τον τελευταίο στόχο της σεζόν, τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα. Ιδωμεν, πάντως. Ποιος ξέρει; Ο Θεός είναι μεγάλος...

ΥΓ. Τον Ντέλια και τα μάτια σας. Αν δεν θέλει να φύγει, δεν πρέπει να πουληθεί ποτέ. Ο ΠΑΟΚ έγινε πολύ μεγάλος τη δεκαετία του 1970 γιατί δίπλα στον Κούδα υπήρχαν ΠΟΛΛΟΙ ακόμη σπουδαίοι άσοι. Σήμερα έχετε δίπλα στον Κωνσταντέλια μόνο έναν Ζίβκοβιτς. Αντί να τον κάνετε τάληρα, φέρτε να παίξουν μαζί του αυτούς που θα είναι ο Σαράφης, ο Τερζανίδης, ο Αποστολίδης, ο Παρίδης, ο Ασλανίδης, ο Γκουερίνο, ο Κερμανίδης, ο Λάζος, ο Αναστασιάδης, ο Ορφανός, ο Φουντουκίδης, ο Παύλος Παπαδόπουλος, ο Πέλλιος, ο Γούναρης, ο Ιωσηφίδης, ο Στέφας, ο Φούρτουλα και τόσοι άλλοι που έπαιζαν δεύτερο ρόλο αλλά δεν τους έλειπε η ποιότητα. Αυτό χρειάζεται ο ΠΑΟΚ, αυτό θέλει ο Ντέλιας, αυτό ονειρεύονται και όλοι οι ΠΑΟΚτσήδες.

Στέλιος Απ. Γρηγοριάδης.