Όταν η άθληση γίνεται καθημερινός αγώνας: Η άλλη μάχη των οικογενειών της Θεσσαλονίκης

του Μιχάλη Πάππου 

Αν. Τομεάρχης Επιστημόνων, Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

Ρωτήστε έναν Θεσσαλονικιό, γονιό που έχει το παιδί του στον αθλητισμό, στον στίβο, στο μπάσκετ, στο βόλεϊ ή στην κολύμβηση, ποιο είναι σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα στην πόλη που ζει. Δεν θα σας μιλήσει μόνο για προπονήσεις και αγώνες. Θα σας μιλήσει για το πού θα βρει διαθέσιμη ώρα, για γεμάτες εγκαταστάσεις, για μετακινήσεις από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη και για την αγωνία μήπως το παιδί του αναγκαστεί να σταματήσει επειδή απλώς δεν υπάρχουν επαρκείς υποδομές.

Ειδικά, στα κολυμβητήρια της πόλης, τα προβλήματα δεν έχουν τελειωμό: προσωρινές διακοπές λειτουργίας, ελλείψεις, συνωστισμός στις ελάχιστες διαθέσιμες εγκαταστάσεις και γονείς που αναρωτιούνται γιατί μια πόλη σχεδόν ενός εκατομμυρίου κατοίκων αδυνατεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες άθλησης για τα παιδιά της.

Η άθληση των παιδιών, των νέων δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ένας από τους πιο ουσιαστικούς τρόπους να κρατήσουμε τα παιδιά κοντά στον αθλητισμό και μακριά από συμπεριφορές που όλοι λέμε ότι θέλουμε να αντιμετωπίσουμε. Αφορά την πρόληψη, την κοινωνικοποίηση, την ψυχική ισορροπία, την καθημερινότητα των οικογενειών και το δικαίωμα κάθε παιδιού να μεγαλώνει με ευκαιρίες. Αφορά το πώς αντιλαμβανόμαστε τον μαζικό αθλητισμό. Αν τον θεωρούμε μια δραστηριότητα που μπορεί να περιμένει ή μια βασική ανάγκη της κοινωνίας.

Στη Θεσσαλονίκη, ωστόσο, ο μαζικός αθλητισμός συχνά στηρίζεται περισσότερο στην επιμονή των οικογενειών, των σωματείων και των προπονητών παρά σε έναν σοβαρό δημόσιο σχεδιασμό.

Η Πολιτεία δεν μπορεί να ζητά από τις οικογένειες να επωμίζονται μόνες τους αυτό το βάρος. Είναι υποχρέωσή της να δημιουργεί και να συντηρεί σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις, να εξασφαλίζει επαρκείς χώρους άθλησης σε κάθε γειτονιά και να δίνει στα σωματεία τις δυνατότητες να αναπτύσσονται.

Η Θεσσαλονίκη έχει ανάγκη από περισσότερα κολυμβητήρια, περισσότερους ανοιχτούς αθλητικούς χώρους και καλύτερες δημοτικές υποδομές. Έχει ανάγκη από έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που θα καλύπτει τις ανάγκες της επόμενης δεκαετίας και όχι πρόχειρες λύσεις κάθε φορά που προκύπτει ένα πρόβλημα.

Μια πόλη που θέλει να κρατήσει τους νέους της ενεργούς και υγιείς δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τον αθλητισμό ως δευτερεύον ζήτημα. Η Θεσσαλονίκη αξίζει ένα σχέδιο που θα βάζει τον μαζικό αθλητισμό εκεί που πραγματικά ανήκει: στην πρώτη γραμμή της δημόσιας πολιτικής.