Όταν ο Γιόχαν συνάντησε τον Γιώργο…
Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΜΠΛΙΑΤΚΑΣ
Είναι Φεβρουάριος του 1973 και η ποδοσφαιρική Ευρώπη έχει ήδη υποκλιθεί στον Άγιαξ, τη νέα υπερδύναμη που σαρώνει όποιον βρει στο διάβα της. Γερμανούς, Ιταλούς , Εγγλέζους. Ο Κρόιφ, ο Κάϊζερ και η παρέα τους με το ‘’total football’’ που εισήγαγαν ταπείνωσαν την προβλέψιμη Άρσεναλ , την Ίντερ του Φακέτι και του Ματσόλα, την Μπενφίκα του Εουσέμπιο, την Ρεάλ Μαδρίτης. Έτυχε επιπλέον, να είναι ο Παναθηναϊκός του Πούσκας , στη μεγαλύτερη μάλιστα στιγμή του συλλογικού ποδοσφαίρου μας, να νοιώσει πρώτος τη δύναμη της νέας δυναστείας, στον τελικό του Γουέμπλεϊ, τον Ιούνιο του 1971 (2-0).
Όλη η Ευρώπη ξεχνά το αντιτουριστικό κατενάτσιο του Χερέρα και την γυμνασμένη αλλά βαρετή Γερμανική μπάλα. Βλέπει και απολαμβάνει τον Άγιαξ από την τηλεόραση. Το ίδιο και στην Ελλάδα όπου γίνονται πια οι πρώτες μεταδόσεις του ΕΙΡΤ. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού έχουν σκαρώσει και ένα σύνθημα για να τονίσουν ότι η ομάδα τους, που με πολύ χρήμα και εντυπωσιακές μεταγραφές έχτισε ο Νίκος Γουλανδρής, είναι καλύτερη από τους πράσινους του Γουέμπλεϊ: ‘’Φέρτε μας τον Άγιαξ’’.
Ανάλογο ήταν και το αίτημα των φιλάθλων του τρομερού τότε ΠΑΟΚ του Σάνον, ο οποίος έπαιζε την πιο καλή μπάλα από όλους στη χώρα μας.
Και ήρθε ο Άγιαξ. Με όλα τα αστέρια του έπαιξε στην Τούμπα εκείνο το βροχερό απόγευμα της 14ης Φεβρουαρίου 1973.
Η ιδέα ήταν του Βασίλη Σεργιανίδη, γενικού αρχηγού τότε του ΠΑΟΚ, όπως γράφει ο εκλεκτός δημοσιογράφος και πρόεδρος τότε του δικεφάλου Στράτος Σιμιτζής στο βιβλίο του ‘’Τύπος και Υπογραμμός’’.
‘’Ήταν μια πρόταση που ενεκρίθη από το διοικητικό συμβούλιο αφού θα είχε ευμενή απήχηση και θα ενίσχυε το κύρος αλλά και την προβολή του ΠΑΟΚ’’, σημειώνει ο Στρ. Σιμιτζής.
Στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλη τη Βόρειο Ελλάδα σήμανε συναγερμός. Τα εισιτήρια εξαφανίστηκαν τάχιστα. Και εκατό χιλιάδες να χωρούσε η Τούμπα, πάλι θα γέμιζε. Τέτοια ήταν η λαχτάρα του φιλάθλου να δει από τη μια την καλύτερη ομάδα του πλανήτη από κοντά και από την άλλη να χειροκροτήσει τον ΠΑΟΚ στο πιο σημαντικό τεστ για την αξία του.
Το κακό με όσους δεν βρήκαν μαγικό χαρτί είναι ότι το ματς δεν μεταδόθηκε τηλεοπτικά. Η διοίκηση του ΠΑΟΚ δικαίως εξοργίστηκε με το γεγονός ότι η κρατική τότε τηλεόραση της δικτατορίας ήθελε να μεταδώσει, χωρίς να πληρώσει, τον αγώνα , γνωρίζοντας μάλιστα ότι ο ΠΑΟΚ είχε καταξοδευτεί για τη φιλοξενία των Ολλανδών πρωταθλητών κόσμου.
Το ματς υπήρξε συναρπαστικό. Μεγάλες μονομαχίες στη λάσπη ανάμεσα στον Σαράφη και τον Χουλσόφ, του Ασλανίδη με τον Σουρμπίρ αλλά και ζογκλερικά από τον Κρόιφ και τον Γιώργο Κούδα.
Η Ελληνική ομάδα στάθηκε πανάξια απέναντι στους ιπταμένους Ολλανδούς και προηγήθηκε μάλιστα με τον Σταύρο Σαράφη. Ο Άγιαξ ισοφάρισε με τον Άρι Χάαν που πολύ αργότερα πέρασε από την Τούμπα και ως προπονητής του δικεφάλου.
Την άλλη μέρα τόσο τα γραφεία του ΠΑΟΚ όσο και τα κεντρικά του ΕΙΡΤ κατακλύστηκαν από τηλεφωνήματα τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας για τη μη μετάδοση του αγώνα. ‘’Ίσως , παρά το δίκιο μας , έπρεπε να υποχωρήσουμε για το καλό των φιλάθλων της Ελλάδας αλλά και για την προβολή του ΠΑΟΚ είπαν εξ των υστέρων οι διοικούντες του ΠΑΟΚ. Άμα σε πνίγει το δίκιο όμως…
Εκείνη τη χρονιά ο Άγιαξ κατάφερε ότι και η Ρεάλ Μαδρίτης .Τρεις συνεχείς κατακτήσεις του κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης. Στον τελικό του Μαίου 1973 νίκησε την Γιουβεντους 1-0 με γκολ στο 4ο λεπτό του Τζόνι Ρεπ.
Θυμάμαι μάλιστα ότι ο Άγιαξ έπαιζε, μετά το πρώτο τέταρτο του αγώνα σα να βαριότανε την …ίδια του την κυριαρχία. Η Γιούβε δεν έκανε ούτε ευκαιρία παρά την παρουσία του βετεράνου Βραζιλιάνου Αλταφίνι, του Πιέτρο Αναστάζι των νεαρών τότε Μπέτεγκα και Καούζιο και του Χελμουτ Χαλερ
Κούδας και Κρόιφ είναι σχεδόν συνομήλικοι. Νοέμβριο του 1946 γεννημένος ο Γιώργος, Απρίλιο του 1947 ο Ολλανδός, ο οποίος έγινε ποδοσφαιριστής εξαιτίας της επιμονής της μητέρας του που δούλευε στα 1959 καθαρίστρια στο γήπεδο του Άγιαξ στο Άμστερνταμ και πίεζε τους ιθύνοντες να πάρουν τον μικρό Γιόχαν στα τσικό.
Από τα τσικό ξεκίνησε την ίδια εποχή στη Θεσσαλονίκη και ο Κούδας και ήταν ο πιο μικρός και ο πιο ταλαντούχος από τα πιτσιρίκια του Βίλι Σέφσκι.
Ο Γιώργος Κούδας μού εκμυστηρεύθηκε πριν από λίγα χρόνια, ότι στη διάρκεια της δεξίωσης που έγινε μετά το ιστορικό εκείνο ματς του 1973, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, ο Κρόιφ του πρότεινε να μεσολαβήσει για μια μεταγραφή σε ομάδα του εξωτερικού.
‘’Μπορώ να σε φέρω σε επαφή με τον πεθερό μου που είναι μάνατζερ’’ , είπε ο Κρόϋφ στον Έλληνα άσο. Η υπόθεση πάντως δεν περπάτησε και ο Κούδας έμεινε στον ΠΑΟΚ. Ο… πεθερός πάντως δεν έμεινε από δουλειά. Τον επόμενο χρόνο οι Κρόϋφ και Νέεσκενς πήραν μεταγραφή στην Μπατσελόνα.
Με τη φανέλα των ‘’Μπλαουγκράνα’’ οι δύο Ολλανδοί ξαναπάτησαν το χορτάρι της Τούμπας δυο χρόνια αργότερα. ΠΑΟΚ –Μπαρτσελόνα 1-0. Με γκολ του Κούδα!!!
*Το κείμενο είναι από το βιβλίο του ΚΩΣΤΑ Δ. ΜΠΛΙΑΤΚΑ ''ΛΥΠΑΜΑΙ ΧΑΣΑΤΕ'' (εκδόσεις ΤΟΠΟΣ, 2010, Φωτογραφία: Μιχάλης Παππούς).
