Οδυνηρός αποκλεισμός! Η ομάδα «πληρώνει αμαρτίες» άλλων, αλλά και τις δικές της!

Αν εξαιρέσεις το δεκάλεπτο που έφερε την ισοφάριση και δημιούργησε προοπτικές για μια μεγάλη ανατροπή, στο υπόλοιπο 90λεπτο η εμφάνιση ήταν κάκιστη!

Οι κλασικές και καθιερωμένες πλέον παθογένειες και αδυναμίες αποτυπώθηκαν τραγικά και ανάγλυφα, σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι, απογοητεύοντας και προβληματίζοντας σε απόλυτο βαθμό. Τα 45 πρώτα λεπτά θαρρείς και δεν υπήρχε η ομάδα του Λίσι. Ανερμάτιστη, απείθαρχη, βραχυκυκλωμένη σε μια απίστευτη αγωνιστική κακομοιριά, χωρίς υποψία έντασης και πάθους, «βολόδερνε» μεταξύ του πουθενά και του τίποτα, κρατώντας το «κερασάκι της τούρτας» για την εξοργιστική της εικόνα, με το γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο του πρώτου μέρους. Αλήθεια τι συνήθεια κι αυτή με τις απίστευτες χρονικές συγκυρίες, στα πιο κρίσιμα σημεία των παιχνιδιών του ο ΠΑΟΚ να μοιράζει δώρα στους αντιπάλους; Βέβαια το συγκεκριμένο γκολ και ο χρόνος που επιτεύχθηκε, κατά κάποιο τρόπο έδειχνε για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Ωστόσο υπήρξε το διάστημα της αφύπνισης με την ισοφάριση και την ελπιδοφόρα προοπτική μιας εντυπωσιακής ανατροπής. Όμως το «κακό» που είχε ριζώσει από το πρώτο λεπτό του αγώνα με την αγωνιστική ανυπαρξία στη συνέχεια και τα κοροϊδίστικα γκολ, συμπληρώθηκε με το πέναλτι (;), στο οποίο υπέπεσε ο Γιαννούλης. Σημαδιακό θα μου πείτε αυτό το τελευταίο, αν σκεφτεί κανείς πως ο αποκλεισμός ήρθε από τη λαθεμένη ενέργεια του συμπαθέστατου Κατερινιώτη, για τον οποίο δόθηκε μια ιδιαίτερα σκληρή μεταγραφική «μάχη».

Στον τίτλο μας αναφερόμαστε για τις μεγάλες ευθύνες που υπάρχουν για τον επώδυνο αποκλεισμό. Τις χαρακτηρίζουμε «αμαρτίες», όχι για να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση και διάσταση στο συγκεκριμένο χαρακτηρισμό, αλλά για να υπενθυμίσουμε σε κάποιους ότι η τακτική τους να γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια όλες τις προειδοποιήσεις που υπήρχαν για την επερχόμενη ζημιά, οδήγησε μοιραία και στον ευρωπαϊκό αποκλεισμό.

Το ρόστερ απεγνωσμένα ζητούσε «βοήθεια»! Και αυτοί έκαναν πως δεν άκουγαν. Και όχι μόνον αυτό, προχώρησαν όχι ένα βήμα παραπέρα, αλλά με ένα άλμα το οποίο διεκδικούσε το παγκόσμιο ρεκόρ του συμπαθέστατου Τεντόγλου, πουλώντας τον κορυφαίο Έλληνα παίκτη που είχε απομείνει στην Τούμπα, προκειμένου να «μπαλώσουν»… τα οικονομικά τους. Στις δικές τους (παλιές και νέες)… αμαρτίες, ιδιαίτερα για τον χθεσινό αποκλεισμό, επιβάλλεται να προσθέσουμε και τις όποιες αντίστοιχες υπάρχουν και αφορούν την γενική διαχείριση του παιχνιδιού. Τόσο από πλευράς κόουτς, όσο και από την αντίστοιχη εικόνα των παικτών. Δεν υπάρχει λόγος να προχωρήσουμε σε λεπτομέρειες. Ούτε να «βαθμολογήσουμε» τον κόουτς και τις επιλογές του. Μένουμε στο κυρίως θέμα που έχει σχέση με το οδυνηρό (το επαναλαμβάνουμε) ευρωπαϊκό νοκ άουτ και με τις συνέπειες του.

Για την ιστορία αναφέρουμε τις χθεσινές δηλώσεις του Λίσι, όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για την εμφάνιση της ομάδας του, είπε χαρακτηριστικά: «Γύρισα στον πάγκο, αλλά δεν είχα επιλογές να βάλω»! Νομίζουμε πως αυτό τα λέει όλα. Όσο για τη διαιτησία μπορεί να έχουν παράπονα και ερωτηματικά κάποιοι (ιδιαίτερα για την περίπτωση του πέναλτι), αλλά νομίζω στην προκειμένη περίπτωση ότι εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, είναι η θλιβερή εικόνα που παρουσίασε η ομάδα, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο (71%-29% και 7-0 τα κόρνερ υπέρ των Νορβηγών).