Ο βιονικός Αντεγκμπόγιε

Συνέντευξη στον Βασίλη Βλαχόπουλο

Έναν χρόνο πριν την ενηλικίωσή του μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Μια παλιά γνωριμία, μια απόφαση που εμπεριείχε ρίσκο, η προσδοκία για μια καλύτερη ζωή, για την πραγματοποίηση ενός παιδικού ονείρου. Ο Στέφεν Αντεγκμπόγιε έζησε την ανθρώπινη εξαθλίωση, σφυρηλατήθηκε σε απίστευτες καταστάσεις, «επέζησε» σ’ ένα περιβάλλον όπου η εγκληματικότητα ήταν σε διαρκές limit up… Δεν θα μπορούσε να φοβηθεί τις ευθύνες ενός απλού (σ. σ. στον δικό του τρόπο σκέψης, βάσει των βιωμάτων του) ντέρμπι.

«Φίλε, δεν καταλαβαίνω από πίεση. Με αυτά που έζησα για τέσσερις μήνες στο Λόρενμπεργκ, τα υπόλοιπα φαίνονται εύκολα», μας είπε ο χαμογελαστός «Όγκο» έχοντας κλείσει αυτό το κεφάλαιο της ζωής του, διατηρώντας όμως στον σκληρό δίσκο του μυαλού του, εικόνες και συμπεριφορές που αποτελούν διδάγματα της ζωής.

Γι’ αυτό ίσως εμφανίστηκε ανθεκτικός στο προχθεσινό ντέρμπι Άρη-ΠΑΟΚ. Τόσο ισχυρός ψυχολογικά και αγωνιστικά, ώστε να ανατρέψει τις ισορροπίες του αγώνα. Πάτησε στο παρκέ όταν το φωτεινό ταμπλό του Nick Galis Hall έγραφε» 5-14 υπέρ του ΠΑΟΚ. Με τον Τόρεϊ Τόμας να νιώθει ενοχλήσεις στο πονεμένο πόδι του και να τίθεται εκτός μάχης. «Ειλικρινά, δεν κατάλαβα τί είχε συμβεί με τον Τόρεϊ.

Στο ημίχρονο αντιλήφθηκα ότι αντιμετώπισε πρόβλημα. Ένιωσα την ανάγκη να παίξω για την ομάδα. Βλέποντάς να μην έχει ζωντάνια, σε πρώτη φάση ήθελα να της δώσω ενέργεια και φυσικά άμυνα», είπε.

Η συνάντηση με τον Αντεγκμπόγιε έγινε χθες το μεσημέρι, στο ξενοδοχείο όπου διαμένει. Η χθεσινή μέρα ανήκε στην οικογένειά του, στο παιδί του που σήμερα έχει γενέθλια, ανυπομονεί να έρθει και η κόρη μέσα στους επόμενους μήνες. Ήταν ευδιάθετος, γεμάτος ενέργεια… Καμία σχέση με τον ανέκφραστο παίκτη που βλέπουμε στους αγώνες. Σπανίως θα τον δείτε να χαμογελάει στην εξέλιξη ενός αγώνα. «Το μυαλό μου, η σκέψη μου είναι στον αγώνα. Δεν ασχολούμαι με οτιδήποτε άλλο συμβαίνει.

Είναι σαν να έχει πέσει μια μαύρη κουρτίνα περιμετρικά του παρκέ. Τώρα θα πάμε να παίξουμε στην έδρα του ΠΑΟΚ, σ’ ένα περιβάλλον εντελώς διαφορετικό σε σχέση με αυτό στην έδρα μας. Το καλό είναι ότι δεν καταλαβαίνω ελληνικά. Ξέρω να διαβάζω, αλλά δεν γνωρίζω την ερμηνεία των λέξεων», είπε, για να συμπληρώσει: «Απλά ελπίζω να βάλουμε τα ελεύθερα σουτ και να έχουμε την ίδια συνέπεια στην άμυνα. Δεν πρέπει να επιτρέπεις στον εαυτό σου να απογοητεύεται, όταν χάνεις ένα σουτ, οφείλεις να έχει πάντα την άμυνα».

«Μια κουταλιά πολτού μήλου την ημέρα!»

Σε πολλά σημεία του αγώνα, ο Άρης έδειχνε αδυναμία στη διαχείριση της υψηλής πίεσης. Δεν ίσχυσε το ίδιο για τον Βρετανό γκαρντ. Η προσωπική ιστορία του, είχε δημοσιοποιηθεί από τη «Μ» πριν από περίπου τρεις μήνες. Οι εφιαλτικοί τέσσερις μήνες σ’ ένα λύκειο του Βόρειας Καρολίνα ονόματι Λόρενμπεργκ. «Αν σου εξιστορήσω καταστάσεις, μάλλον δεν θα με πιστέψεις», είπε με βεβαιότητα. Οι λεπτομέρειες ήταν ανατριχιαστικές, πραγματικά απίστευτες. «Για τέσσερις μήνες δεν έτρωγα. Να φανταστείς μας έδιναν μία κουταλιά πολτού μήλου την ημέρα. Αυτό ήταν το φαγητό μας. Δεν υπήρχαν συνθήκες υγιεινής, για περίπου 140-150 άτομα υπήρχαν μόλις δύο μπανιέρες.

Τα βράδια φοβόσουν να κοιμηθείς επειδή αντιλαμβανόσουν ότι κάποιος προσπαθούσε να παραβιάσει τη πόρτα του δωματίου σου. Φαντάσου λοιπόν να είσαι τέσσερις μήνες χωρίς φαγητό, χωρίς λεφτά, άγνωστων μεταξύ αγνώστων, δίχως τη δυνατότητα επικοινωνίας με τους δικούς σου ανθρώπους και να λειτουργείς σ’ ένα περιβάλλον όπου η εγκληματικότητα ήταν στα ύψη. Κάποια στιγμή σκέφτηκα να τα παρατήσω, αυτό που ζούσα απείχε πολύ από αυτό που είχα στο μυαλό μου, όταν αποφάσισα να πάω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν πολύ εύκολο να ‘σπάσεις’ και κάποια παιδιά δεν άντεξαν», είπε.

Ο Αντεγκμπόγιε είχε πάει με υποτροφία στο Λόρενμπεργκ και το χειρότερο ήταν ότι… «δεν μπορούσα να δουλέψω γιατί είχα φοιτητική βίζα. Το θετικό είναι ότι αυτό το σχολείο έπαψε να λειτουργεί πριν από δύο χρόνια. Καιρός ήταν». Η γνωριμία του με τον ατζέντη του Λούολ Ντενγκ (σ. σ. Τζος Νόκιμσον) του άλλαξε τη ζωή. «Με τις ενέργειές του πήγα σε λύκειο στο Λας Βέγκας αλλά και μετά σε πανεπιστήμιο».

«Νιώθω ευλογημένος»

Στο πανεπιστήμιο (σ. σ.Lamar CC), απέκτησε το παρατσούκλι Slinga. «Συνηθίζαμε να κάνουμε διαγωνισμό ευστοχίας. Συνήθως τους κέρδιζα, λόγω του στυλ μου με αποκαλούσαν Slinga από το sling (σ. σ. σφεντόνα)». Στον Άρη απολαμβάνει τη κάθε στιγμή. «Φοβερός τύπος είναι ο Τάσος Δήμας. Δεν παίρνει χρόνο συμμετοχής, αλλά είναι σημαντικός παίκτης, βοηθάει τον κάθε γκαρντ με την παρουσία του στη προπόνηση. Είναι από τα παιδιά που χρειάζεται κάθε ομάδα.

Ο Ντρου (σ. σ. Νέιμικ) είναι αμίλητος. Γενικότερα όμως, όλα τα παιδιά είναι καλοί χαρακτήρες. Όλοι βάζουν πάνω απ’ όλα το συμφέρον της ομάδας, εκτιμώ ότι γι’ αυτό κερδίσαμε τον ΠΑΟΚ», είπε και μπήκε σε λεπτομέρειες. «Μιλούσαμε για πίεση. Για μένα δεν υπάρχει πίεση.

Ο κάθε άνθρωπος την αντιλαμβάνεται και τη δέχεται διαφορετικά. Κάποιοι υποχωρούν, άλλοι τη λατρεύουν. Ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Η πίεση είναι καλή, συμβάλλει ώστε να είσαι σε ετοιμότητα, σε εγρήγορση. Προσωπικά νιώθω ευλογημένος που κάνω αυτό που μου αρέσει, βγάζοντας παράλληλα και χρήματα. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τέτοιες ευκαιρίες».