Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα
Περάσανε σχεδόν δύο εβδομάδες από την ημέρα που η προετοιμασία του Αρη στο Ζλάτιμπορ ολοκληρώθηκε άρον των άρον και η ποδοσφαιρική ομάδα επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με το βλέμμα να στρέφεται στις διοικητικές εξελίξεις και δη, την ανάδοχη κατάσταση μετά την άρση της συνεργασίας του ΑΣ με τον Αλεξ Κάλας και τον Δημήτρη Καλαϊτζίδη.
Από τότε μέχρι και σήμερα οι ποδοσφαιριστές του Αρη δεν ακούνε τίποτε πλην της λέξης «υπομονή». Κάποιοι αντέξανε, κάποιοι άλλοι όχι και αποφάσισαν να διαβούν την πόρτα της εξόδου που άνοιξαν από την πρώτη στιγμή οι ξένοι, νεοφερμένοι στην ομάδα, παίκτες (βλ. Καμαρά, Φάμπιο, Κόστλι). Ο τελευταίος που αποχώρησε είναι ο Νίκος Γκόλιας, που βλέποντας να μην υπάρχει φως στο τούνελ αποφάσισε να επιστρέψει στην Καρδίτσα. Τον ίδιο δρόμο, όμως, είναι αρκετά πιθανό να ακολουθήσουν κι άλλοι συμπαίκτες του στον Αρη. Οσο η κατάσταση παραμένει μετέωρη, δεν υπάρχει συντονισμός και κάποιος που να μπορεί να κοιτάξει τους ποδοσφαιριστές στα μάτια να τους ενημερώσει για την κατάσταση, είναι δεδομένο ότι θα υπάρχουν κι άλλες αποχωρήσεις από το ρόστερ. Ακόμη και ποδοσφαιριστές που δήλωσαν ανοιχτά ότι θα περιμένουν και είναι πρόθυμοι να μείνουν για να βοηθήσουν την ομάδα και στη Γ’ Εθνική , τώρα βρίσκονται με το ένα πόδι στην έξοδο. Ενας από αυτούς είναι ο Πασχάλης Μελισσάς, ο οποίος δεν πρόκειται να περιμένει για πολύ ακόμη.
Όπως το ίδιο ισχύει για παίκτες όπως ο Γεωργιάδης, ο Σαμαράς και ο Σουνάς, που πριν δύο εβδομάδες συγκαταλέγονταν στις βασικές επιλογές του νέου Αρη. Και το χειρότερο; Ότι όσο υπάρχει ελπίδα ανατροπής της απόφασης από το Διαιτητικό, υπάρχει και το σενάριο διεξαγωγής αγώνων μπαράζ, που σημαίνει ότι ο Αρης θα εμφανίσει μία ομάδα που μπορεί να μην συμπληρώνει καν 11άδα. Όπως επίσης θα κληθεί να αγωνιστεί στο νέο πρωτάθλημα, είτε της Β’ Εθνικής, είτε της Γ’, δίχως να έχει γίνει προετοιμασία, δίχως φιλικά, δίχως ρόστερ. Διότι εδώ και δύο εβδομάδες η ομάδα υπολειτουργεί, οι ποδοσφαιριστές δεν προπονούνται και αναγκάζονται να παίζουν φιλικά με ομάδες της ΕΠΣΜ. Και όλα αυτά, χωρίς κανείς να τούς ελέγχει, χωρίς κανείς να ενεργοποιείται για να αποτρέψει την διάλυση και να κρατήσει ό,τι μπορεί να μείνει όρθιο….