Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού!
Εχθές παρακολουθήσαμε ένα «θρίλερ» που λίγο πολύ έμοιαζε με «ποδοσφαιρικό μυθιστόρημα». Ακόμα και ο πιο ευφάνταστος οπαδός, προπονητής, παίκτης ή δημοσιογράφος, δύσκολα θα μπορούσε να δημιουργήσει στη σκέψη και το μυαλό του την εξέλιξη που είχε ο αγώνας του ΠΑΟΚ με τον Ηρακλή. Το «Σενάριο» μας επέβαλε να παρακολουθήσουμε σκηνές μέσα στον αγωνιστικό χώρο που είναι σχεδόν αδύνατον να τις δούμε ξανά στο Ελληνικό ποδόσφαιρο μέσα σε 100 λεπτά.
Τα βλέμματα, οι εντυπώσεις και οι κριτικές αυτοβούλως συγκεντρώνονται σε τρία ζητήματα: Την διαιτητική απόδοση, την αγωνιστική κατάσταση του ΠΑΟΚ και το πόσο καλά ανταποκρίθηκε ο Ηρακλής μέσα στην Τούμπα.
Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι όλοι μας βλέπουμε και αξιολογούμε τα παραπάνω σύμφωνα με την υποκειμενική κριτική μας που κρύβεται στη σκέψη μας. Όσο και να θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, δημοσιογράφοι, νυν και τέως διαιτητές, το «αντικειμενικό εμπόδιο» της υποκειμενικότητας μας βάζει τρικλοποδιές και ανυπέρβλητα, για το χαρακτήρα μας εμπόδια.
Το να αναφέρουμε ότι ο κ. Κουκούλας που ήταν στο Var έπαιξε τον πιο σημαντικό ρόλο με τον κ. Φωτιά να «αποτελεί» ένα σπασμένο διαιτητικό κλειδί μοιάζει πλέον αυτονόητο.
Ο καθένας έχει βγάλει τα συμπεράσματά του επηρεασμένος από αυτά που νιώθει μέσα του, αντιδρά ή δεν αντιδρά, χωρίς αυτό, πλέον, να έχει ιδιαίτερη σημασία.
Η απόδοση του ΠΑΟΚ υπό την καθοδήγηση του κ. Λίσι, καθ΄ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού περνάει από χίλια κύματα. Η «ομαδικότητα» είναι μια ποδοσφαιρική συνθήκη που στον ΠΑΟΚ έχουμε να δούμε πολύ καιρό.
Τα «συστήματα» που προσπαθήσαμε να διαπιστώσουμε ότι εφαρμόζει ο Λίσι «έμειναν» στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, στο μυαλό του προπονητή. Μάλιστα όταν προηγήθηκε ο ΠΑΟΚ με 2-1 στο 92΄ οι αλλαγές αποσυντόνισαν σ’ ένα κρίσιμο σημείο την ομάδα με αποτέλεσμα να μοιάζει ότι αυτή παίζει με παίκτη λιγότερο.
Αυτό που αντιληφθήκαμε από την αρχή, ήταν ότι τους παίκτες του Δικεφάλου, τους διέκρινε μια «θέληση» να δώσουν, να προσφέρουν αγωνιστικά το μέγιστο δυνατό. Καμία σχέση με το ματς με την Καλαμάτα όπου όλοι έμοιαζαν με τουρίστες. Η θέληση ωστόσο δεν
επαρκεί. Οι ποιοτικοί παίκτες, από μόνοι τους, δεν μεταποιούν ένα σύνολο των 11 στην «ΟΜΑΔΑ» που μπορεί νικήσει με σχετική άνεση έναν υποδεέστερο αντίπαλο και να επαναφέρει την Τούμπα στο στάδιο της «απόρθητης έδρας».
Μεγάλο μέρος της ευθύνης, λένε πολλοί ότι ανήκει στον προπονητή κ. Λίσι. Ως ένα σημείο είναι λογικό και σωστό. Έχουμε διανύσει 15 αγώνες και η ομάδα δεν δείχνει καμία πρόοδο. Υπάρχουν βέβαια σημαντικές αιτίες που δυσχέραναν το έργο του. Ήρθε σε μια ομάδα που επιβάλλεται ο πρωταθλητισμός και η καλή πορεία στην Ευρώπη την στιγμή που η διοίκηση του κ. Σαββίδη δε λειτουργούσε όσο αφορά την έγκαιρη απόκτηση παικτών.
Η ποιότητα του υλικού του ΠΑΟΚ διεμβολίστηκε από την «απαράδεκτη» μεταγραφή του Κωνσταντέλια. Μια μεταγραφή που απέφερε κάποια εκατομμύρια από τα οποία χάθηκαν τα μισά και παραπάνω (13.000.000) λόγω αποκλεισμού από την Ευρώπη. Ένας αποκλεισμός που θα είχε αποφευχθεί σίγουρα αν ο ΠΑΟΚ προσέθετε και όχι αφαιρούσε παίκτες που το 2024 έφεραν το πρωτάθλημα στην Τούμπα.
Δυστυχώς σε όλη την 15ετία της διοίκησης του κ. Σαββίδη οι αποκτήσεις παικτών αλλά και οι παραχωρήσεις τους γινόταν κάτω από έναν ποδοσφαιρικό παραλογισμό που τον κάλυπτε μια τυχόν οικονομική αξιοποίηση ενός σημαντικού παίκτη. Θα θυμίσουμε την πώληση Πρίγιοβιτς τον Γενάρη του 2019 και του Άπκομ πριν τον αγώνα με την Κράσνονταρ από την οποία αποκλείστηκε από τους ομίλους του champions league.
Όσο αφορά τον Ηρακλή παρουσίασε ένα πολύ δυνατό σύνολο που ήθελε να δείξει και να αποδείξει την ποδοσφαιρική του αξία. Αν συνεχίσει έτσι θεωρούμε ότι στο τέλος θα βρίσκεται πολύ κοντά στην πρώτη πεντάδα της βαθμολογίας.
Τελειώνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε: το να σωθεί η ομάδα με μια αλλαγή προπονητή είναι πολύ δύσκολο. Δεν εννοούμε ότι θέλουμε να μείνει ή να φύγει ο Λίσι. Απλά θεωρούμε ότι ο ΠΑΟΚ μοιάζει να χρειάζεται να χτιστεί από την αρχή εν μέσω πρωταθλήματος…και αυτό είναι απολύτως απαράδεκτο!
