Ο ΠΑΟΚ του Ραζβάν είναι πλέον το μέτρο σύγκρισης για την επιτυχία
Ο ΠΑΟΚ άλλαξε προπονητή μετά από πέντε χρόνια και προφανώς θα πρέπει να αφιερώσουμε όλοι όσοι δημοσιολογούμε για τον Δικέφαλο κάμποσες αράδες για το νέο τεχνικό της ομάδας, τον Αλέσιο Λίσι. Θα γίνει και αυτό, προέχει, όμως, να σχολιάσουμε το κλείσιμο του κεφαλαίου Ραζβάν Λουτσέσκου, του κορυφαίου προπονητή στην σύγχρονη ιστορία του Δικεφάλου, του ανθρώπου που με την καθοδήγησή του ανέδειξε την δυναμική του «ασπρόμαυρου» συλλόγου.
Είναι τόσα πολλά εκείνα που θα επέλεγα να γράψω για τον 57χρονο προπονητή και ειλικρινά σκεφτόμουν και ξανασκεφτόμουν πώς θα άρχιζα ένα άρθρο-αφιέρωμα στον Ρουμάνο προπονητή, χωρίς να μπορώ να καταλήγω κάπου. Όλα αυτά μέχρι που είδα την αποχαιρετιστήρια ανάρτηση που του αφιέρωσε ο Μαγκομέντ Οζντόεφ. « Ήσουν κάτι παραπάνω από προπονητής για μένα, ήσουν εκείνος για τον οποίο ήθελα να πεθάνω στο γήπεδο», έγραψε ο Ρώσος μέσος για να συμπληρώσει με σχόλιο η σύζυγός του: «Οχι απλά ένας σπουδαίος προπονητής, αλλά ένας σπουδαίος άνθρωπος».
Και είναι ακριβώς έτσι: Ο Λουτσέσκου συνδυάζει όλο το πακέτο εμός προπονητή-διαιχειριστή προσωπικοτήτων, ένας άνθρωπος που κάνει τους παίκτες του να αγωνίζονται για «πάρτη του».
Ίσως να ακούγεται υπερβολικό, αλλά κατά μία έννοια, ο προπονητής δεν είναι επάγγελμα, αλλά λειτούργημα, αφού αυτός που το ασκεί έχει να κάνει με ανθρώπινες ψυχές. Και ο Λουτσέσκου ήξερε να τις αγγίξει ακόμη και στα πιο ευαίσθητα σημεία τους. Γι’ αυτό και ανήκει σε μία ξεχωριστή κατηγορία προπονητών που είναι μάστορες στο να δημιουργούν ισχυρούς δεσμούς μέσα στα αποδυτήρια. Η όλη του συμπεριφορά ήταν τέτοια που «φώναζε» ότι μπροστά στο συμφέρον της ομάδας και των παικτών του δεν λογαριάζει τίποτα. Γι’ αυτό δεν είχε πρόβλημα να φωνάξει, ακόμη και υπερβολικά μερικές φορές και τεχνηέντως για να συσπειρώσει τα αποδυτήρια, λάθη διαιτητών, το πώς το ποδοσφαιρικό κέντρο επιχειρεί ενίοτε να παίρνει από τον ΠΑΟΚ αυτό που δικαιούται. Κάπως έτσι η συντριπτική πλειοψηφία των «ασπρόμαυρων» οπαδών του απέδωσαν την ταυτότητα του «είσαι ένας από εμάς». Ξέφυγε από τον ρόλο του επαγγελματία προπονητή, «τσαλακώθηκε» και παρεξηγήθηκε για χάρη του ΠΑΟΚ. Για χάρη της δουλειάς του και των παικτών του.
Γιατί αμφισβητούν ορισμένοι ότι ήταν και κορυφαίος προπονητής;
Δεν ήταν, όμως, μόνο η ικανότητά του να διαχειρίζεται τους παίκτες και να βάζει κίνητρα μέσα στα αποδυτήρια, τα δυνατά σημεία του. Κόντρα σε όλους εκείνους που προσπαθούσαν, εντός οικογένειας ΠΑΟΚ, να τον λοιδορήσουν (γιατί άραγε;) για τις προπονητικές ικανότητές του, ο Λουτσέσκου έδειξε ότι και ομάδες με αγωνιστική ταυτότητα ξέρει να φτιάχνει και-το κυριότερο-να εξελίσσεται συνεχώς ως προπονητής παρουσιάζοντας κυριαρχικές ομάδες πρωταθλητισμού με διαφορετικό στυλ παιχνιδιού. Αρκεί μόνο κανείς να συγκρίνει την πρωταθλήτρια αήττητη ομάδα του 2019, με εκείνη του 2024. Αμφότερες είχαν φιλοσοφία πρωταθλητισμού, κυνηγούσσν τίτλους, όμως, με άλλο τρόπο παιχνιδιού. Η ομάδα του 2019 με πολύ πετυχημένο build up και υπομονετική κυκλοφορία μπάλας και αυτή του 2024 με πιο άμεσο ποδόσφαιρο και βάση μία ταχύτατη και άκρως ταλαντούχα μεσοεπιθετική γραμμή.
Οι-πολέμιοί του- του χρέωναν ακόμη ότι δεν δούλευε με νέους. Η πορεία του στον ΠΑΟΚ τους διέψευσε οικτρά. Από τον Λημνιό που αποκτήθηκε με μεταγραφή, μέχρι τους Κωνσταντέλια, Κουλιεράκη, Χατσίδη και Μύθου, ο Ρουμάνος τεχνικός έδειξε ότι γνωρίζει πολύ καλά πώς πρέπει να δουλεύει πάνω στην αγωνιστική και πνευματική ωρίμανση των νεαρών παικτών. Η εξέλιξη της σχέσης του με τον Κωνσταντέλια που άρχισε με κάποιες τριβές και κατέληξε με τον μικρό μάγο του ΠΑΟΚ να τον αγκαλιάζει στον πάγκο και το πρόσωπό του να δείχνει γεμάτο χαρά είναι το πιο μεγάλο παράδειγμα του πόσο αδικήθηκε στην κριτική για τους νεαρούς ο Λουτσέσκου. Είπαμε όμως, κάποιους βόλευε όλο αυτό.
Ο κάθε επόμενος προπονητής ξέρει ποιον πήχη πρέπει να υπερπηδήσει για να θεωρείται πετυχημένος
Για να προλάβω κάποιους που θα σκεφτούν «καλά μόνο θετικά στοιχεία είχε αυτός ο Λουτσέσκου;», θα απαντήσω, φυσικά και όχι. Είχε και αυτός τα κολλήματά του, τις εμμονές του και τις αδυναμίες του προπονητικά, όμως το συνολικό πακέτο τον κατατάσσει σε επίπεδο κορυφαίου κόουτς για τα δεδομένα των ελληνικών ομάδων που με τα όσα πέτυχε κάνει ένα μεγάλο καλό στον ΠΑΟΚ. Ποιο είναι αυτό; Βάζει το μέτρο σύγκρισης για την επιτυχία σε κάθε ομάδα του ΠΑΟΚ από εδώ και στο εξής.
Φυσικά, αυτό μόνο καλό κάνει στον σύλλογο, γιατί δημιουργεί την πίεση και για μεταγραφές υψηλών προδιαγραφών και δεν επιτρέπει επιπόλαια αφηγήματα. Αυτό που περιγράφω αποτελεί οδηγό για τον ΠΑΟΚ από εδώ και πέρα και ο Λίσι, αλλά και ο κάθε επόμενος προπονητής, θα γνωρίζει ποια είναι τα όρια που καθορίζουν την επιτυχία από την μετριότητα ή την αποτυχία από εδώ και στο εξής.
Ο Ραζβάν μπορεί να έφυγε, η σκιά του όμως είναι βαριά πάνω από την Τούμπα και βάζει τεράστια πρόκληση για κάθε επόμενο που θα επιχειρήσει να τον ρίξει από τον θρόνο του κορυφαίου.
