Ο Ερντογάν πιέζει το Ριάντ, αλλά η Ελλάδα κρατά έναν ισχυρό άσο: Ναυτιλία, ενέργεια και Ισραήλ
Η νέα αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν στη Μέκκα αλλάζει τα δεδομένα στη Μέση Ανατολή και δημιουργεί νέα ερωτήματα για τη θέση της Ελλάδας στον ανταγωνισμό επιρροής με την Άγκυρα. Η συμφωνία προβλέπει στενότερη αμυντική συνεργασία και αμοιβαία συνδρομή, ενώ ανοίγει τον δρόμο για κοινές ασκήσεις, συνεργασία σε drones, ηλεκτρονικό πόλεμο, τεχνητή νοημοσύνη και αμυντική βιομηχανία.
Ωστόσο, το Ριάντ δεν φαίνεται να εγκαταλείπει την Αθήνα για χάρη της Άγκυρας. Αντίθετα, η Σαουδική Αραβία οικοδομεί ένα πολυεπίπεδο δίκτυο συνεργασιών, στο οποίο κάθε χώρα καλύπτει διαφορετικές ανάγκες.
Για την Ελλάδα, λοιπόν, το ζητούμενο δεν είναι να πανικοβληθεί επειδή η Τουρκία ενισχύει τη θέση της. Είναι να αξιοποιήσει τα δικά της συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Οι ελληνικοί Patriot είναι κάτι περισσότερο από μια συστοιχία
Η ελληνική παρουσία στη Σαουδική Αραβία έχει αποκτήσει πραγματικό επιχειρησιακό βάρος. Η ελληνική πυροβολαρχία Patriot βρίσκεται στο βασίλειο από το 2021, προστατεύοντας κρίσιμες ενεργειακές υποδομές. Μάλιστα, το 2026 έχει ήδη συμμετάσχει σε πραγματικές αναχαιτίσεις βαλλιστικών πυραύλων και UAV που προέρχονταν από την Υεμένη.
Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα δεν προσφέρει στο Ριάντ απλώς διπλωματική στήριξη. Συμβάλλει στην προστασία υποδομών που συνδέονται άμεσα με την παγκόσμια ενεργειακή αγορά, τις εξαγωγές πετρελαίου, τη ναυτιλία και τη διεθνή οικονομία.
Η Τουρκία χτυπά σε άλλο γήπεδο
Το τουρκικό πλεονέκτημα βρίσκεται κυρίως στην αμυντική βιομηχανία. Drones, πυραυλικά συστήματα, ναυτικές πλατφόρμες και ηλεκτρονικά συστήματα δίνουν στην Άγκυρα τη δυνατότητα να προσφέρει στο Ριάντ όχι μόνο όπλα, αλλά και τεχνογνωσία, παραγωγή και συμπαραγωγή.
Αυτό ταιριάζει απόλυτα στη λογική του Vision 2030: η Σαουδική Αραβία θέλει να αποκτήσει δική της βιομηχανική και τεχνολογική βάση και να μειώσει την εξάρτησή της από το πετρέλαιο.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική πρόκληση για την Αθήνα.
Η ελληνοτουρκική αναμέτρηση δεν περιορίζεται πλέον στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Μεταφέρεται στα εργοστάσια, στις επενδύσεις, στις τεχνολογίες και στις αμυντικές εξαγωγές.
Το ελληνικό χαρτί λέγεται Ισραήλ
Η Αθήνα, όμως, διαθέτει έναν σημαντικό άσο: τη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ.
Η Ελλάδα προχωρά στην υλοποίηση του «Achilles Shield», ενός πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας, με ισραηλινές τεχνολογίες. Το συνολικό πρόγραμμα ανέρχεται σε περίπου 3,5 δισ. ευρώ, ενώ προβλέπεται συμμετοχή ελληνικών εταιρειών τουλάχιστον 25%.
Αυτό μπορεί να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια εξοπλιστική συμφωνία.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να αντιγράψει την Τουρκία. Μπορεί να δημιουργήσει το δικό της μοντέλο: ισραηλινή τεχνογνωσία, ελληνική βιομηχανία, ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και πρόσβαση στις αγορές του Κόλπου.
Και σε αυτή την εξίσωση, η ναυτιλία, η ενέργεια και η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ μπορούν να καταστήσουν την Ελλάδα έναν εταίρο που το Ριάντ δεν έχει κανέναν λόγο να θεωρήσει αναλώσιμο.
