Ο Χόνγκλα επιστρέφει και αλλάζει τις ισορροπίες στον άξονα

Η επιστροφή του Μάρτιν Χόνγκλα στις προπονήσεις δεν είναι απλώς μία ακόμη προσθήκη στις διαθέσιμες επιλογές του Μιχάλη Γρηγορίου. Έρχεται σε μία στιγμή που ο Άρης χρειάζεται ακριβώς αυτό που μπορεί να του δώσει ο Καμερουνέζος: περισσότερη ισορροπία, ένταση και πραγματικό ανταγωνισμό στη μεσαία γραμμή.

Ο Χόνγκλα γνωρίζει ήδη το περιβάλλον, το ελληνικό Πρωτάθλημα και τις απαιτήσεις της ομάδας. Δεν χρειάζεται να περάσει από το στάδιο προσαρμογής ενός νέου μεταγραφικού αποκτήματος και, μόλις φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας, μπορεί να μπει πολύ πιο γρήγορα στην αγωνιστική εξίσωση. Το βασικό ζητούμενο αυτή τη στιγμή είναι πόσο χρόνο θα χρειαστεί για να αποκτήσει ξανά ρυθμό, μετά την επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε τον περασμένο Ιούνιο. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία τώρα.

Ο Ράτσιτς αποτελεί ήδη σημείο αναφοράς στον άξονα, ενώ ο Ντέλε-Μπασίρου εξακολουθεί να χτίζει φυσική κατάσταση και αγωνιστικό ρυθμό. Στην πρεμιέρα απέναντι στην Καλαμάτα φάνηκε ότι ο Άγγλος μέσος έχει ακόμη απόσταση να καλύψει. Όσο περνούσε η ώρα, έπαιζε περισσότερο με την εμπειρία και την τοποθέτησή του παρά με τις δυνάμεις του, οι οποίες σταδιακά μειώθηκαν. Η παρουσία του Χόνγκλα μπορεί να αλλάξει αυτή την εικόνα.

Ο 28χρονος μπορεί να αγωνιστεί ως «6», να προστατεύσει καλύτερα τον χώρο μπροστά από τα στόπερ, να κερδίσει μονομαχίες και να προσθέσει τη σκληράδα που χρειάζεται μία ομάδα όταν το παιχνίδι γίνεται πιο απαιτητικό. Παράλληλα, δίνει στον Γρηγορίου τη δυνατότητα να αλλάξει τις ισορροπίες του άξονα ανάλογα με τον αντίπαλο και τις ανάγκες κάθε αγώνα. Κυρίως, όμως, δημιουργεί πραγματικό ανταγωνισμό. Με Ράτσιτς, Μπασίρου και Χόνγκλα διαθέσιμους, ο Άρης αποκτά τρεις χαφ με διαφορετικά χαρακτηριστικά και περισσότερους συνδυασμούς. Αυτό επιτρέπει στον προπονητή να διαχειριστεί καλύτερα τον χρόνο συμμετοχής, την ένταση και τις αγωνιστικές απαιτήσεις, χωρίς να εξαρτάται από ένα μόνο δίδυμο.

Η επιστροφή του Χόνγκλα, λοιπόν, δεν αφορά απλώς το βάθος του ρόστερ. Υπό μία έννοια, μπορεί να λογίζεται και ως μία ακόμη «εσωτερική μεταγραφή» για τον Άρη. Κυρίως, όμως, αφορά κάτι πιο ουσιαστικό: το πώς μπορεί να γίνει πιο ισορροπημένος, πιο σκληρός και πιο ανταγωνιστικός ο άξονας της ομάδας.