Ο Άρης έδειξε τι έχει χτίσει και τι ακόμη του λείπει
Το τελικό 2-1 στο ΟΑΚΑ είναι σκληρό για τον Άρη. Κυρίως γιατί η εικόνα του αγώνα δεν έδειξε μία ομάδα που πήγε στην Αθήνα για να κάνει διαχείριση ή να βγάλει απλώς μία υποχρέωση Κυπέλλου.
Ο Άρης πήγε να παίξει το ποδόσφαιρο που ξέρει, πήγε να πιέσει, να κρατήσει μπάλα και να ψάξει το αποτέλεσμα. Για μεγάλα διαστήματα το έκανε καλά, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, όταν πήρε μέτρα και έδειξε ότι μπορούσε να βάλει πραγματικά δύσκολα στον Παναθηναϊκό.
Το αποτέλεσμα, λοιπόν, τον αδικεί. Αλλά το ματς έδειξε και κάτι ακόμη πιο σημαντικό. Ο Άρης έχει πλέον αρχίσει να χτίζει ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό σχέδιο και φαίνεται ξεκάθαρα ποιοι παίκτες μπορούν σήμερα να το υπηρετήσουν καλύτερα.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου έκανε έξι αλλαγές και άλλαξε και διάταξη, πηγαίνοντας σε 4-2-3-1. Κράτησε σταθερές κυρίως στην άμυνα και τον Χόνγκλα στον άξονα, προσπαθώντας να μη χαθεί εντελώς η συνοχή σε ένα παιχνίδι απαιτήσεων. Και αυτό λειτούργησε μέχρι ενός σημείου.
Ο Άρης δεν ήταν κακός στο πρώτο ημίχρονο, ειδικά μετά το γκολ που δέχτηκε στην πρώτη φάση που δημιούργησε ο Παναθηναϊκός. Είχε διαστήματα ελέγχου, κράτησε την μπάλα και έφτασε αρκετές φορές κοντά στην περιοχή. Εκεί όμως του έλειψε η σωστή τελική απόφαση σε ροή αγώνα και η συνεργασία που θα του επέτρεπε να μετατρέψει την καλή προϋπόθεση σε πραγματική ευκαιρία.
Ο ίδιος ο Γρηγορίου μίλησε μετά το παιχνίδι για τρεις περιπτώσεις «τρεις εναντίον δύο» που θα έπρεπε να έχουν τελειώσει διαφορετικά. Εκεί βρίσκεται ένα από τα πράγματα που κόστισαν.
Το άλλο είναι η άμυνα στις λεπτομέρειες. Για παράδειγμα στο πρώτο γκολ ο Άρης εμφάνισε ξανά πρόβλημα στην αμυντική μετάβαση, ενώ στο δεύτερο υπήρξε αδράνεια και κακή τοποθέτηση σε μία φάση όπου ο αντίπαλος είχε την ποιότητα να την τιμωρήσει.
Σε παιχνίδια αυτού του επιπέδου, αυτά ακριβώς πληρώνονται. Κι όμως, ο Άρης έμεινε μέσα στο ματς. Η μεγάλη απόκρουση του Βέλιο στον Αντίνο ήταν καθοριστική. Ο Πορτογάλος κράτησε την ομάδα του ζωντανή και λίγα λεπτά αργότερα ήρθε η ισοφάριση.
Με την είσοδο των Γκαρέ, Καντεβέρε και Κουαμέ, μετά το 57’, ο Άρης άλλαξε αμέσως επίπεδο λειτουργίας. Η ομάδα πήρε περισσότερα μέτρα, πίεσε καλύτερα και βρήκε περισσότερες συνεργασίες, όπως αυτή στο γκολ του 1-1.
Αυτό δείχνει ότι ο προπονητής έχει βρει έναν κορμό που του δίνει συγκεκριμένα πράγματα. Δείχνει όμως και το επόμενο πρόβλημα που πρέπει να λύσει. Ο Άρης χρειάζεται να ανοίξει το rotation και να βρει περισσότερους ποδοσφαιριστές που θα μπορούν να μπαίνουν χωρίς να αλλάζει τόσο πολύ η λειτουργία της ομάδας.
Σε αυτό το κομμάτι, πάντως, το ΟΑΚΑ έδωσε και δύο ευχάριστα μηνύματα. Ο Χαρούπας και ο Παπασαραφιανός μπήκαν αρχικά με λογική διστακτικότητα, αλλά όσο περνούσε η ώρα προσαρμόστηκαν, ζήτησαν μπάλα και συμμετείχαν περισσότερο στις επιθετικές ενέργειες. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Άρης πρέπει να περάσει ξαφνικά από το ένα άκρο στο άλλο και να φορτώσει τους νεαρούς με ευθύνες. Σημαίνει όμως ότι έδειξαν πως μπορούν να μπουν στην εξίσωση.
Ο Άρης έχασε ένα αποτέλεσμα που δικαιούνταν να διεκδικήσει μέχρι τέλους, όμως ταυτόχρονα επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση από πριν.
Το σημαντικό είναι ότι δεν έχασε την ταυτότητά του παρότι άλλαξε αρκετά πρόσωπα. Το επόμενο βήμα είναι να μεγαλώσει και τον αριθμό των παικτών που μπορούν να υπηρετήσουν αυτό το σχέδιο.
