Μπορούσε να βρει χημεία νωρίτερα
O ΠΑΟΚ έπρεπε να κερδίσει και σίγουρα αυτό το κατάφερε γιατί απλά σε κάποια φάση μέσα στο παιχνίδι βρήκε τη χαμένη του χημεία. Την οποία βέβαια θα μπορούσε να έχει από την αρχή του αγώνα, αφού όλα τα σημάδια καθοδηγούσαν τον Ιγκόρ Τούντορ για το τι πρέπει να κάνει.
Ο ΠΑΟΚ για πρώτη φορά φέτος έπαιξε από την αλλαγή του Κωνσταντινίδη και μετά, ένα καθαρό 4-3-3, το οποίο βάσει ρόστερ είναι και αυτό που του πηγαίνει. Και τότε, βρήκε τον τρόπο να πιέσει τον πολύ καλό Πανιώνιο και τον διαιτητή Βάτσιο που ήρθε στη Τούμπα για να … φτιάξει την καριέρα του παίζοντας κόντρα τον ΠΑΟΚ.
Μέχρι τότε, ο ΠΑΟΚ ναι μεν έλεγχε το παιχνίδι για ένα ημίχρονο, αλλά πλην της φάσης του γκολ του Μακ που ήταν μία έξοχη ομαδική ενέργεια, δεν είχε απειλήσει.
Ο λόγος είναι απλός και κατανοητός. Από την ημέρα που ο Σάμπο ανέβηκε δεν μπορεί να μένει στον πάγκο, όπως βέβαια και είναι αδιανόητο πως θυσιάζεται ο Κωνσταντινίδης για να παίζει αυτός ο Λέοβατς.
Όταν οι δύο… αδικημένοι μπήκαν στο παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ άλλαξε ρυθμό, έγινε πιο γρήγορος, ήταν πολύ πιο σοβαρός και βρήκε το δεκάλεπτο πίεσης για να λυγίσει τον Πανιώνιο.
Τουλάχιστον αυτή τη φορά ο Τούντορ διάβασε καλά τις αδυναμίες της ομάδας του και ρισκάροντας βέβαια από τη στιγμή που έκλεισε τις αλλαγές του στο 60΄, πήρε τις κατάλληλες αποφάσεις.
Ο ΠΑΟΚ βέβαια μπλόκαρε και λόγω της διαιτησίας. Μετά από ένα ημίχρονο που είχε σκοράρει και δεν υπήρχε καμία φάση στα γκολπόστ του Γλύκου, ένα δώρο του εμετικού Βάτσιου έβαλε τον Πανιώνιο ξανά στο παιχνίδι.
Και κάπου εκεί ο ΠΑΟΚ βίωσε μία πίεση, έχοντας στο μυαλό του πως δεν πατάει καλά στο γήπεδο.
Τελικά οι αλλαγές έδωσαν ώθηση, το ρίσκο του Τούντορ βγήκε, απλά το ερώτημα είναι αν θα έπρεπε να ρισκάρει ή θα μπορούσε να βρει τη χημεία από το αρχικό σχήμα.
Από τη μία αντιλαμβάνομαι την ανάγκη του προπονητή να στηρίξει έναν παίκτη που ο ίδιος επέλεξε και τον γνωρίζει καλά, όπως ο Λέοβατς, από την άλλη όμως αδυνατώ να κατανοήσω το πώς θα διατηρήσει την ισορροπία εντός της ομάδας αν για αυτό το του πιστεύω αδικεί ξεκάθαρα κάποιους άλλους.
Μάλλον στη περίπτωση Λέοβατς το σωστό είναι να μείνει λίγο πίσω από τα φώτα της ενδεκάδας, εκτός κι αν αυτό το 4-3-3 που είδαμε στο τέλος γίνει πράξη από εδώ και στο εξής.
Με τριάδα στην άμυνα, δεν υπάρχει κανένας παίκτης Λέοβατς ως φουλ μπακ και η επιλογή αυτή αδικεί και την προσπάθεια της ομάδα, αλλά και τον ίδιο, αφού δεν το έχει και είναι σαφές.
ΥΓ Ελπίζω να κατανόησαν άπαντες γιατί ο Τούντορ έδωσε το περιβραχιόνιο στον Τζαβέλλα. Είναι από τα πράγματα που κάνει ένας προπονητής για να διαχειριστεί το υλικό του. Σε κανέναν δεν πέφτει λόγος για αυτό.
