Μουντιάλ: Όταν η επιθετική πολυφωνία γράφει ιστορία

Σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, πολλές ομάδες εμπνέονται από έναν σταρ, έναν παραγωγικό σκόρερ, ικανό να αλλάξει την πορεία ενός αγώνα μόνος του, με παίκτες όπως οι Πελέ, Κριστιάνο Ρονάλντο, Ζινεντίν Ζιντάν, Λιονέλ Μέσι και Κιλιάν Εμπαπέ να έχουν αποδείξει ότι είναι τέτοιοι...

Υπάρχει, ωστόσο, μια άλλη προσέγγιση, που είναι πιο σπάνια και ενδεχομένως πιο απειλητική, μιας και ο κίνδυνος παραμονεύει σε κάθε περιοχή του γηπέδου και οι αντίπαλοι δεν είναι σίγουροι για το ποιον πρέπει να παρακολουθούν.

Σε όλη την ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μόνο τρεις ομάδες έχουν πραγματικά αξιοποιήσει τη στρατηγική: Η Γαλλία το 1982, η Ιταλία το 2006 και το Βέλγιο το 2018. Κάθε μία από αυτές τις ομάδες είχε 10 διαφορετικούς σκόρερ, αλλά μόνο μία εξ αυτών σήκωσε το Μουντιάλ.

Γαλλία 1982: Συλλογική… δύναμη

Υπό την καθοδήγηση του Μισέλ Ινταλγκό, η Γαλλία υιοθέτησε ελεύθερο και επιθετικό στυλ ποδοσφαίρου. Το εύρος των απειλών της έγινε εμφανές από νωρίς στη διοργάνωση. Παρά την ήττα με 3-1 από την Αγγλία, στον εναρκτήριο αγώνα, οι Γάλλοι κατάφεραν να σκοράρουν χάρη στο γκολ της ισοφάρισης του Ζεράρ Σολέρ στο πρώτο ημίχρονο.

Στην επόμενη εμφάνισή τους, η συλλογική τους δύναμη ήταν ξεκάθαρη. Τέσσερις ακόμη παίκτες - οι Μπερνάρ Τζενγκίνι, Μισέλ Πλατινί, Ντιντιέ Σιξ και Μαξίμ Μποσί - σημείωσαν τα ονόματά τους στο... φύλλο αγώνα, καθώς οι «μπλε» νίκησαν το Κουβέιτ με 4-1.

Μετά την ισοπαλία με 1-1 στους ομίλους με την Τσεχοσλοβακία και τη νίκη με 1-0 επί της Αυστρίας - δύο παιχνίδια στα οποία οι Σιξ και Τζενγκίνι πρόσθεσαν γκολ - οι Γάλλοι ανέβασαν τον πήχη και τερμάτισαν με στυλ στη δεύτερη φάση των ομίλων, με τους Αλέν Ζιρές και Ντομινίκ Ροσετό να πετυχαίνουν δύο γκολ και να βοηθούν την ομάδα τους να φτάσει στα ημιτελικά εις βάρος της Βόρειας Ιρλανδίας, της οποίας η άμυνα υπέστη μια καυτή περίοδο σε μια νίκη με 4-1 για τους Γάλλους.
Η Γαλλία ήταν ικανή να χτυπάει από οπουδήποτε, χωρίς ποτέ να εξαρτάται από έναν μεμονωμένο παίκτη.

Ένας ημιτελικός για χρόνια εναντίον της Δυτικής Γερμανίας ενσάρκωσε την αίσθηση της συλλογικής τους ταυτότητας. Ο Πλατινί ισοφάρισε από το σημείο του πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο, πριν οι δύο ομάδες ανταλλάξουν χτυπήματα για το υπόλοιπο του αγώνα. Οι Τρεζόρ και Ζιρές σκόραραν από ένα γκολ στις αρχές της παράτασης, αλλά οι Δυτικογερμανοί ισοφάρισαν εντέλει σε 3-3 πριν τελικά επικρατήσουν με 5-4 στα πέναλτι.

Στον μικρό τελικό εναντίον της Πολωνίας, οι Ζιράρ και Κουριόλ συμπλήρωσαν τη λίστα με τους 10 σκόρερ της Γαλλίας, αλλά οι «τρικολόρ» αναγκάστηκαν να αρκεστούν στην 4η θέση μετά την ήττα με 3-2. Η γαλλική τάξη του '82 μπορεί να μην είχε αξιοποιήσει όλες τις πλούσιες δυνατότητές της, αλλά τα κατορθώματά της εξακολουθούν να μένουν στη μνήμη μας.

Ιταλία 2006: Η τέλεια ισορροπία

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας, η Ιταλία κατέκτησε τον τέταρτο παγκόσμιο τίτλο της, χάρη στη δυνατή άμυνα και την ενορχηστρωμένη κατανομή των επιθετικών καθηκόντων. Έδωσαν τον τόνο στον εναρκτήριο αγώνα τους εναντίον της Γκάνας, με γκολ των Αντρέα Πίρλο και Βιντσέντζο Ιακίντα που έδωσαν στους «Azzurri» τη νίκη με 2-0.

Ένα γκολ του Αλμπέρτο Τζιλαρντίνο εξασφάλισε την ισοπαλία 1-1 με τις ΗΠΑ στο δεύτερο παιχνίδι τους, προτού οι Μάρκο Ματεράτσι και Φιλίπο Ιντζάγκι σφραγίσουν τη νίκη με 2-0 επί της Τσεχίας.

Καθώς ξεδιπλωνόταν η φάση των νοκ άουτ, νέοι ήρωες αναδύονταν σε κάθε γύρο: ο Φραντσέσκο Τότι σκόραρε το μοναδικό γκολ του αγώνα εναντίον της Αυστραλίας στον γύρο των «16», από το σημείο του πέναλτι στο 95ο λεπτό, προτού ο Τζιανλούκα Ζαμπρότα και τα δύο γκολ του Λούκα Τόνι νικήσουν την Ουκρανία στα προημιτελικά.

Ο ημιτελικός εναντίον της οικοδέσποινας Γερμανίας ήταν ένα αριστούργημα στην ιταλική ψυχραιμία και τον τακτικό έλεγχο, με τους Φάμπιο Γκρόσο και Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο να σκοράρουν με την πίεση στα ύψη στο 119ο και 121ο λεπτό, αντίστοιχα.

Στον τελικό εναντίον της Γαλλίας, ο Ματεράτσι επέστρεψε στο σκορ και ακύρωσε το πέναλτι με το... διάσημο γκολ αλά «Πανένκα», του Ζιντάν. Στη διαδικασία των πέναλτι, μια συνεπής, πειθαρχημένη και ενωμένη ομάδα των Ατζούρι στέφθηκε πρωταθλήτρια. Οι Ιταλοί είχαν συνολικά 10 διαφορετικούς σκόρερ, με αποκορύφωμα ένα Παγκόσμιο Κύπελλο.

Βέλγιο 2018: Η δυνατή… φουρνιά

Η χρυσή γενιά του Βελγίου κορυφώθηκε στη Ρωσία και επέδειξε την εντυπωσιακή επιθετική της δεινότητα από την αρχή. Αφού σημείωσε νίκη με 3-0 επί του Παναμά χάρη σε γκολ του Ντρις Μέρτενς και δύο γκολ του Ρομέλου Λουκάκου, νίκησε την Τυνησία, με τον Μίτσι Μπατσουαγί να βάζει το κερασάκι στην τούρτα μετά από δύο γκολ των Εντέν Αζάρ και Λουκάκου για άλλη μια φορά.

Το αποτέλεσμα του τελευταίου αγώνα της φάσης των ομίλων ήταν λιγότερο εμφατικό, αλλά ο Αντνάν Γιανουζάι αναδείχθηκε ως ο ήρωας-έκπληξη πετυχαίνοντας το μοναδικό γκολ σε δύσκολο αγώνα εναντίον της Αγγλίας.

Στον γύρο των «16», απέφυγε οριακά τον αποκλεισμό από την Ιαπωνία, αφού μετέτρεψε ένα έλλειμμα δύο γκολ σε νίκη με 3-2, με τους Γιαν Βερτόνγκεν, Μαρουάν Φελαϊνί και Νασέρ Τσαντλί να αποτελούν παραδείγματα της ικανότητας των Βέλγων να βρίσκουν λύσεις στο σκοράρισμα χωρίς να βασίζονται αποκλειστικά στους σταρ επιθετικούς τους.

Τεράστια έκπληξη και νίκη με 2-1 επί της Βραζιλίας στα προημιτελικά. Εξαιρετικό γκολ του Κέβιν Ντε Μπρόινε, που διπλασίασε το προβάδισμα του Βελγίου μετά από αυτογκόλ του Φερναντίνιο. Αφού έχασαν με 1-0 από τη Γαλλία στα ημιτελικά, οι παίκτες του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ τερμάτισαν το τουρνουά με μεγάλη επιτυχία, νικώντας ξανά τους Άγγλους για την 3η θέση, με γκολ του δέκατου και τελευταίου σκόρερ των Κόκκινων Διαβόλων, Τόμας Μενιέ, καθώς και ενός ακόμη του Εντέν Αζάρ.

Η τρίτη θέση στη Ρωσία του 2018 παραμένει η καλύτερη επίδοση του Βελγίου σε Παγκόσμιο Κύπελλο, κατάλληλη μόνο για μια χρυσή γενιά παικτών που είχαν ωριμάσει πλήρως ως ομάδα.

Photo credits: fifa.com