Μια ζωή μέσα στους δρόμους oι οπαδοί του Ηρακλή

Μια ζωή μέσα στους δρόμους oι οπαδοί του    Ηρακλή

Ενα από τα πολλά γνωμικά που κυκλοφορούν αναφέρει: «Ο δρόμος είναι η ζωή». Τα τελευταία χρόνια για τον οπαδό του Ηρακλή ο δρόμος έχει εξελιχθεί σε καθημερινότητα. Δύο καλοκαίρια γεμάτα από πορείες... παντού. Στην Θεσσαλονίκη, στα Τέμπη, στην Αθήνα. Μέχρι και σε παιχνίδι δύο άλλων αντιπάλων ομάδων βρέθηκαν οι οπαδοί του Ηρακλή. Ένας κόσμος «μαχητής» και... χιλιομετροφάγος που ετοιμάζεται την Πέμπτη (20:00) για κάτι το οποίο το έχει (δυστυχώς γιατί προφανώς όλοι θέλουν έναν Ηρακλή που να λειτουργεί σωστά και να δίνει όραμα) εξελίξει σε... ψωμοτύρι. Να βγει στους δρόμους. Κι εδώ ο στοίχος του τραγουδιού «μια ζωή μέσα στους δρόμους» ταιριάζει απόλυτα.

 

Διαφέρουν. Είναι αυτό το DNA. Δεν μπορείς να το εξηγήσεις. Στο δρόμο ενάντια στη διάλυση απαιτούν αλλαγή. Ενάντια στη σιωπή απαιτούν λόγια και σεβασμό στην ιστορία. Ενάντια στο μαύρο μέλλον απαιτούν όραμα του μεγάλου αυτόνομου Ηρακλή, ενάντια στην ταπείνωση απαιτούν αξιοπρέπεια και ενάντια στην αμνησία απαιτούν μνήμη στους αγώνες. Αυτά τονίζει η Αυτόνομη Θύρα 10 στην τελευταία ανακοίνωσή της και υπογραμμίζει: «Μοναδικός μας δρόμος... ο δρόμος». Για πρώτη φορά; Όχι...

 

Εγινε συνήθεια

 

Τη διετία 2010-2011 ο Ηρακλής αποτέλεσε το μοναδικό ιστορικά θύμα που επέλεξαν ΕΠΟ-Super League για να υποβιβάσουν προσπαθώντας να πατήσουν τη μια πάνω στην μη αδειοδότηση, την άλλη πάνω στην πλαστογραφία την... παρ' άλλη πάνω στην «δυσφήμιση» (...) του αθλήματος. Ο Ηρακλειδέας είναι αντιδραστικός. Επαναστάτης κόντρα... στα συστήματα που έχει απέναντί του. Στη διετία 2010-2011 βγήκε κατά χιλιάδες στους δρόμους της Θεσσαλονίκης «παραλύοντας» τα πάντα, σχεδόν επί καθημερινής βάσης, με συχνότητα τέτοια που πορεία σήμαινε Ηρακλής.

 

Η Ελλάδα στη μέση

 

Θεσσαλονίκη; Μόνο; Όχι. Ο κόσμος του Ηρακλή δεν έχει «φάει» χιλιόμετρα μόνο με τα πόδια... λιώνοντας τις σόλες απ' τα παπούτσια εκείνες τις εποχές. Από τις χαρακτηριστικές κινητοποιήσεις ήταν η κάθοδος στα Τέμπη «κόβωντας» συμβολικά με αυτοκινητοπομπή από την Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα στη μέση, αναγάγωντας την αδικία σε βάρος της ομάδας, όχι απλώς σ' ένα ποδοσφαιρικό θέμα, ή ένα ζήτημα της πόλης, αλλά κάτι για το οποίο γνώρισε-έμαθε όλος ο κόσμος.

 

Κερκίδα στο Γιάννινα-Τρίπολη

 

Ο Αστέρας Τρίπολης παρ' ότι υποβιβάστηκε αγωνιστικά εκείνη την χρονιά, ευνοήθηκε σώθηκε από τις αποφάσεις ΕΠΟ-Super League. Και φυσικά εκτός όλων των υπολοίπων και η ομάδα της Αρκαδίας ήταν στο «μάτι του κυκλώνα». Οι οπαδοί του Ηρακλή δεν χρειάστηκε να περιμένουν πότε θα συναντήσει και πάλι ο Ημίθεος τον Αστέρα Τρίπολης. Στην πρεμιέρα του επόμενου Πρωταθλήματος η ομάδα της Πελοποννήσου, έπαιζε στην Ήπειρο κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννινα. Στους «Ζωσιμάδες» υπήρχαν δύο «πυρήνες» οπαδών. Του γηπεδούχου ΠΑΣ και των οπαδών του Ηρακλή που με πανό και ιαχές δεν σταμάτησαν το κράξιμο σ' αυτούς που κρατήθηκαν στην κατηγορία ενώ δεν άξιζαν...

 

Στο κέντρο της  Αθήνας

 

Δύο φορές οι οπαδοί του Ηρακλή έκαναν αισθητή την παρουσία τους και στην Αθήνα εκείνες τις περιόδους. Όχι κάπου δίπλα. Ολόκληρα 500+ χιλιόμετρα μακριά από την Θεσσαλονίκη. Αρχικά με αστραπιαία αντανακλαστικά μετά την απόφαση της ΕΠΟ να υποβιβάσει τον Ηρακλή, οπαδοί της ομάδας από την Αττική βρέθηκαν στα γραφεία της Ομοσπονδίας, φώναξαν συνθήματα, πέταξαν φέιγ βολά, αυγά και γιαούρτια. Η πιο ιστορική; Αυτή που μπαίνει κατά πολλούς στο top, αν τίθεται θέμα «σύγκρισης»; Η μαζικότατη πορεία που «νέκρωσε» το κέντρο της Αθήνας. Πλατεία Συντάγματος, Βουλή, Προπύλαια, στα γραφεία της ΕΠΟ... Η Πρωτεύουσα ένιωσε για τα καλά τον κόσμο του Ηρακλή. Ακόμα και με παρεμβάσεις και ανακοινώσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές (όπως του Λάκη Λαζόπουλου) διέδωσαν σ' όλο τον κόσμο το πρόβλημα καταχειροκροτούμενοι.

 

 

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ