Μια πικραμένη Ελλάδα

Ο Έλληνας της δεκαετίας του 2000 για να μην αρχίσουμε να τον μελετάμε από παλαιότερα χρόνια, έχει την τάση να θεωρεί υπεύθυνο για οτιδήποτε του συμβαίνει κάποιον άλλο. Τον Θεο, την μάνα του, τον πατέρα του, τον κόσμο όλο... αλλά κυρίως φυσικά την υπάρχουσα κυβέρνηση.

Ας το πάρουμε από ένα σημείο και μετά.
2004: Η Νέα Δημοκρατία με πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 45,36%, έλαβε 165 έδρες της Βουλής και σχημάτισε κυβέρνηση τερματίζοντας την ενδεκάχρονη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Και ζητοκραύγαζε ο κόσμος, ιδιαίτερα όλοι όσοι υποστήριζαν ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ . Βέβαια μέσα σε ένα όχι και πολύ μεγάλο χρονικό διάστηματα, η χαρά αυτών που τον ψήφισαν άρχισε σιγά σιγά να ξεθωριάζει κάτι που ήταν φυσικά δεδομένο για εκείνους που δεν ειχαν σταυρώσει το ονομά του στο ψηφοδέλτιο. Οι κατηγορίες όλου του λαού δεν άργησαν να έρθουν. Άλλοτε με την μορφή υβρισμού, άλλοτε με την μορφή αγανάκτησης. Ο καθένας όπως μπορούσε.

2009: Η Κυβέρνηση Γεωργίου Α. Παπανδρέου σχηματίστηκε στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, με ποσοστό 43,92% και 160 έδρες στη Βουλή και ανέλαβε τη διοίκηση της χώρας από την προηγούμενη Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή 2007. Και σε αυτή την περίπτωση, οι υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ ήταν ευτυχισμένοι με ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Όσο για εκείνους που αντιπαθούν αιώνια το ΠΑΣΟΚ, δικαιώθηκαν όταν ο "Γιωργάκης" αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την θέση του το 2011. Φυσικά, ήρθαν πάλι κατηγορίες, περισσότερες αυτή την φορά, αφού ο κόσμος άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι μια οικονομική κρίση παραμονεύει.

2012:Η Κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά προέκυψε από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, αναλαμβάνοντας μετά την υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου. Γι' αυτή την κυβέρνηση τι να πρωτοπεί κανείς. "Η σιωπή των αμνών". Σε μία στάσιμη κατάσταση άφησε την χώρα ο Σαμαράς. Αλλά φυσικά δεν μπορούσαν να λείψουν και εδώ οι κατηγορίες, διότι από την στιγμή που βγαίνει κάποιος πρωθυπουργός σύμφωνα με το σκεπτικό μας, το σκεπτικό δηλαδή του Έλληνα πολίτη, οφείλει ως δια μαγείας να λύσει όλα τα προβλήματα στη στιγμή.

2015:Η κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα ήταν η κυβέρνηση της Ελλάδας από τις 25 Ιανουαρίου 2015 έως τις 27 Αυγούστου 2015 και η οποία είχε προκύψει από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του ίδιου έτους, αναλαμβάνοντας μετά την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Όσον αφορά τον Αλέξη Τσίπρα μία είναι η σωστή παροιμία: "Όπου ακούς πολλά κεράσια...κράτα μικρό καλάθι". Πολλές υποσχέσεις αλλά πολλοί και οι ψήφοι. Δεν εκλέχθηκε από μόνος του πρωθυπουργός κι ας έφερε την χώρα στο χείριστο σημείο. Αλλά αφού δεν έκανε όσα υποσχέθηκε τον κατηγορήσαμε και αυτόν με τον τρόπο που ξέρουμε.

Ύστερα από αυτή την μικρή ενημέρωση δημιουργείται ένα ερώτημα. "Γιατί ο κόσμος ψηφίζει συνέχως τους ίδιους;" Η τάση του Έλληνα να κατηγορεί τους άλλους είναι έμφυτη, ωστόσο ποτέ κανείς δεν μας έβαλε το μαχαίρι στο λαιμό. Εμείς τους εκλέξαμε. Πάντοτε για να αλλάξει κάτι που δεν μας αρέσει, χρειάζεται και μία προδιάθεση γι'αυτή την αλλαγή. Αναρωτιόμαστε πολλές φορές, γιατί άλλες χώρες δεν έχουν φτάσει στο σημείο που βρίσκεται η δικιά μας. Μα είναι τόσο δύσκολη η απάντηση(;) Σκέφτονται πρώτα απ'ολα την χώρα τους και μέτα το συμφέρον τους. Πότε κάποιος απο εμάς, από εμάς που είμαστε τόσο περήφανοι που θεωρούμαστε απόγονοι αυτών που δημιούργησαν όσα κάθε ευρωπαίος θα ζήλευε, έδωσε χωρίς να πάρει, βοήθησε χωρίς να βοηθηθεί; Η απάντηση δυστυχώς είναι "ΠΟΤΕ!"

Μπορεί λοιπόν να παραπονιόμαστε και συνεχώς να κατηγορούμε πρωθυπουργούς, υπουργούς, την χώρα την ίδια, αλλά ποτέ δεν παραπονεθήκαμε για εμάς. Ένας Έλληνας από τα σαράντα μέχρι τα εβδομήντα που ψηφίζει ξανά και ξανά τους ίδιους γιατί κάποιος του είπε πως έτσι πρέπει και έτσι συνήθισε δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα και του "αξίζει" κατα μία έννοια αυτό που ζει. Διότι και σε αυτές τις εκλογές στις 20 Σεπτέμβρη πάλι το ίδιο θα κάνει. Ένας Έλληνας όμως στα είκοσι αξίζει ένα καλύτερο αύριο. Ας αλλάξουμε τη νοοτροπία μας μαζί για να αλλάξει ο κόσμος μας για μας. Η ελπίδα βρίσκεται στα χέρια μας.

Μαρία Σαρίδου