Μία γλυκόπικρη αίσθηση
Η ολοκλήρωση του πρώτου γύρου βρήκε τον Ηρακλή στη μέση του βαθμολογικού πίνακα με 18 πόντους συγκομιδή και μόλις πέντε μακριά από την πεντάδα
Ισορροπημένη είναι η παρουσία του Ηρακλή στο πρώτο μισό της φετινής αγωνιστικής περιόδου. Οι «κυανόλευκοι» μετά την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου βρίσκονται στη μέση του βαθμολογικού πίνακα, με συγκομιδή 18 βαθμών και μία… αρμονία όσον αφορά τα αποτελέσματά τους.
Τέσσερις νίκες, έξι ισοπαλίες και πέντε ήττες. Μία ομάδα η οποία βάσει αριθμών είναι μεν δυσκολοκατάβλητη αλλά πρέπει να «ματώσει» για να κερδίσει.
Η δε 8η θέση που κατέχει ο Ηρακλής-με ένα εκ των χαμηλότερων προϋπολογισμών της κατηγορίας- προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία είναι η διατήρηση μίας σημαντικής διαφοράς από τα «μπλεξίματα» και τις χαμηλές θέσεις, από την άλλη η μικρή απόσταση, μόλις πέντε βαθμών από την πεντάδα.
Η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μικρότερη αν απουσίαζαν οι εντός έδρας «γκέλες» με ομάδες στα… κυβικά των «κυανόλευκων».
Η «Μ» κάνει την ανασκόπηση των πρώτων δεκαπέντε αγωνιστικών και της πορείας που διέγραψε η ομάδα του Νίκου Παπαδόπουλου.
Ιδανικό ξεκίνημα
Η επιστροφή του Ηρακλή στη φυσική του θέση μετά από μία «μαύρη» τετραετία περιπλανήσεων σε γήπεδα και κατηγορίες άγνωστες ήταν «ηχηρή». Στις 22 Αυγούστου οι «κυανόλευκοι» ξεκινούσαν νικηφόρα στο πρωτάθλημα της SuperLeagueεπικρατώντας στη Μυτιλήνη της Καλλονής με 1-0. Εκείνο το ζεστό απόγευμα στο νησί όλα έμοιαζαν ιδανικά.
Η ομάδα του Νίκου Παπαδόπουλου έδειχνε να έχει πατημένο το… γκάζι από την περσινή περίοδο, αποδίδοντας, κυρίως στο πρώτο ημίχρονο, εξαιρετικό ποδόσφαιρο, με το τέρμα του Εμάνουελ Περόνε να σκορπάει ενθουσιασμό στους οπαδούς του αλλά και στον μεγαλομέτοχο, Σπύρο Παπαθανασάκη.
Η προσδοκία για μία σεζόν πετυχημένη και «μεγαλύτερη» από την σταθεροποίηση για την οποία μιλούσαν πρόεδρος και προπονητής ήταν με το «καλημέρα» πολύ μεγάλη.
Απότομη και σκληρή προσγείωση
Νίκη στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος συνοδευόμενη από πολύ καλή απόδοση, ευφορία στον κόσμο και «δίψα» για μαζική στήριξη στην ομάδα του Νίκου Παπαδόπουλου. Όλα φάνταζαν ιδανικά για τον Ηρακλή ενόψει των δύο διαδοχικών εντός έδρας αγώνων με Πανιώνιο και Λεβαδειακό.
Αντιπάλων αμφότερων που «ψάχνονταν» με εμφανές πρόβλημα φυσικής κατάστασης και ανομοιογένειας. Η προσγείωση όμως για τον Ημίθεο ήταν απότομη και σκληρή. Πόσω μάλλον για αρκετούς ποδοσφαιριστές της ομάδας που διέθεταν ελάχιστη έως και μηδενική εμπειρία της Super League.
Οι δύο «κρύες» ήττες με το ίδιο σκορ (0-1) προκαλούν απογοήτευση και κάνουν πολλούς γρήγορα να αναπροσαρμόσουν πλάνα και στόχους. Για το αν τελικά ο φετινός Ηρακλής είναι μία ομάδα περιορισμένων δυνατοτήτων και απαιτήσεων.
Δε… σταυρώνει νίκη
Οι «κυανόλευκοι» μετά τις δύο διαδοχικές ήττες έχουν μπει από πολύ νωρίς σε μία διαδικασία αναζήτησης και ανασυγκρότησης που απαιτεί παράλληλα και την απαραίτητη αντίδραση.
Κοινώς νίκες που επιστρέφουν την ηρεμία εντός ομάδας και αναζωπυρώνουν τη θέρμη του κόσμου που είναι εμφανώς «κουμπωμένος». Αυτές όμως δεν έρχονται, παρόλο που σε πολλές αναμετρήσεις ο Ηρακλής είναι καλύτερος του αντιπάλου του.
Από τις 22 Σεπτεμβρίου έως τις 24 Οκτωβρίου η λέξη νίκη… αγνοείται. Η ομάδα δε «σταυρώνει» τρίποντο μένοντας κολλημένη με την ισοπαλία σε τέσσερις συνεχόμενους αγώνες, με Πλατανιά (0-0), Ξάνθη (1-1), ΠΑΣ Γιάννινα (2-2) και ΠΑΟΚ (3-3). Η έλλειψη επιτυχιών όπως είναι λογικό συνεπάγεται με παραμονή στις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας.
Την 9η αγωνιστική ο Ηρακλής δεν… εμφανίζεται στο ΟΑΚΑ και διασύρεται με 5-1 από την ΑΕΚ. Τα «καμπανάκια» έχουν γίνει… καμπάνες που ηχούν δυνατά…
Εγινε το… turning point
Φτάνοντας στο 1/3 του πρωταθλήματος ο Ηρακλής βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο και ο εντός έδρας αγώνας με τον Ατρόμητο ήταν ο ορισμός του τελικού. Το αποφασιστικό σημείο, το παιχνίδι ορόσημο ενόψει της συνέχειας και των εξελίξεων που μπορούσαν να υπάρξουν σε περίπτωση νέου ανεπιτυχούς αποτελέσματος.
Ο Ηρακλής με μία ψυχωμένη εμφάνιση, έναν «μαγικό» Ρομάνο-δις σκόρερ- και «φύλακα άγγελο» τον Χουάντερσον που απόκρουσε πέναλτι του Λε Ταλέκ κερδίζει με 2-0.
Τα χαμόγελα επιστρέφουν αλλά το πρόγραμμα που ακολουθεί είναι δύσκολο. «Στάση Καραϊσκάκης» εν συνεχεία και ήττα με 2-0 και ένας σημαντικός βαθμός στη Βέροια με την ομώνυμη ομάδα. Η παραμονή στη βαθμολογική μετριότητα παραμένει αλλά το… turning point τον κρατούν οι «κυανόλευκοι» για μία εξαιρετικά δύσκολη δυάδα αγώνων.
«Ροπαλιά» με 1-0 επί του Παναθηναϊκού και… ηδονική-ελέω και του παρελθόντος με τη συγκεκριμένη ομάδα- νίκη με ανατροπή στην Τρίπολη επί του Αστέρα. Ο Ημίθεος πραγματοποιεί ένα μικρό βαθμολογικό άλμα και πλησιάζει στην πρώτη πεντάδα που λόγω των εύθραυστων ισορροπιών δε φαντάζει τόση μακρινή.
Ανήμπορος για την «εκτόξευση»
Εχοντας περάσει με πολύ καλή συγκομιδή βαθμών (15 για την ακρίβεια) τη… δαιμονισμένη πεντάδα αγώνων, η ολοκλήρωση του πρώτου γύρου με αντιπάλους Πανθρακικό και Παναιτωλικό ήταν θεωρητικά περισσότερο προσιτή.
Για βελτίωση της βαθμολογικής θέσης και προσέγγιση της προνομιούχου πεντάδας. Πρακτικά όμως η κατάσταση εξελίχθηκε διαφορετικά και… οδυνηρά.
Οι «κυανόλευκοι» αδυνατούν να επικρατήσουν του ουραγού Πανθρακικού μένοντας στη «λευκή» ισοπαλία, σπαταλώντας ένα ολόκληρο ημίχρονο-το πρώτο- και μαζί την ευκαιρία να φτάσουν στους 20 βαθμούς.
Πετυχαίνοντας την τρίτη σερί τους νίκη. Η… εκτόξευση δε θα έρθει ούτε μία εβδομάδα αργότερα όταν και θα ηττηθούν από τον Παναιτωλικό, κλείνοντας αρνητικά τον πρώτο γύρο και την χρονιά.
Ουσιαστικά ο Ηρακλής «πλήρωσε» ένα εφιαλτικό δίλεπτο που περιείχε σοβαρό τραυματισμό του Καρασαλίδη, αποβολή του Ζιαμπάρη, υπόδειξη πέναλτι υπέρ του Παναιτωλικού και αναπροσαρμογή πλάνων από τον προπονητή του.
