Μάριο Ζαρντέλ: Η μάχη με τους εθισμούς και η στιγμή που παραλίγο να πεθάνει

Στα τέλη της δεκαετίας του '90 και στις αρχές του 2000, ο Μάριο Ζαρντέλ ήταν ένας από τους πιο killer επιθετικούς στην Ευρώπη. Με τα χρώματα κυρίως της Πόρτο και της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, είχε κάνει το σκοράρισμα να μοιάζει με παιχνιδάκι, κατακτώντας δύο φορές το Χρυσό Παπούτσι και τραβώντας πάνω του τα βλέμματα των μεγαλύτερων ομάδων του πλανήτη.

Όμως, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, τα γκολ και τα χειροκροτήματα, κρυβόταν μια σκληρή πραγματικότητα. Σήμερα, σε ηλικία 53 ετών, ο Βραζιλιάνος παλιός σταρ, άνοιξε την καρδιά του σε συνέντευξή του στη «Gazzetta dello Sport» και μίλησε ανοιχτά για την κατάθλιψη, τον εθισμό στο αλκοόλ και την κοκαΐνη, τα οποία κόντεψαν να του κοστίσουν τη ζωή. Από 

Από τη κορυφή στον Εφιάλτη

Η πτώση του Ζαρντέλ ξεκίνησε από συνδυασμό προσωπικών δυσκολιών και μεγάλων απογοητεύσεων. μία από τις μεγαλύτερες πληγές στην καριέρα του υπήρξε ο αποκλεισμός από την εθνική Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, ένα τουρνουά που τελικά κατέκτησε η «Σελεσάο». Ο ίδιος ένιωσε τεράστια αδικία και απογοήτευση, κάτι που τον οδήγησε σε ακόμη πιο σκοτεινές σκέψεις. 

Παράλληλα, πέρασε εφιαλτικές στιγμές κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο ιταλικό πρωτάθλημα, όπου τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμενε, μεγαλώνοντας τα ψυχολογικά του προβλήματα. Ξεκίνησε να έχει εξάρτηση από τα ναρκωτικά και το ποτό. Όπως παραδέχεται ο ίδιος, έφτασε ένα βήμα πριν από το μοιραίο.

Αναλυτικά τι είπε

«Έπεσα σε κατάθλιψη και άρχισα να πίνω υπερβολικά. Το να παίξω σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν το όνειρο της ζωής μου. Η πρώτη μου γυναίκα με άφησε και υπήρχαν προβλήματα με την επιμέλεια των παιδιών. Ένιωθα ότι όλα μου γλιστρούσαν, αλλά τα χειρότερα δεν είχαν έρθει ακόμα.

Το καλοκαίρι του 2003, δοκίμασα κοκαΐνη. Ήμουν σε διακοπές και ήξερα ότι μπορούσα να τη χρησιμοποιήσω εκείνη την περίοδο επειδή δεν υπήρχαν έλεγχοι ντόπινγκ. Μου άρεσε. Με έκανε να νιώθω ζωντανός και όχι καταθλιμμένος. Μια φορά, έμεινα ξύπνιος για μια ολόκληρη εβδομάδα. Μετά πήρα υπερβολική δόση, παραλίγο να πεθάνω, και ένας φίλος που ήταν μαζί μου με έσωσε. Τότε ήταν που έφτασα στον πάτο», ανέφερε αρχικά.

«Πέρασα μήνες μιλώντας με ψυχιάτρους. Τελικά το ξεπέρασα όταν γνώρισα τη δεύτερη σύζυγό μου, τη Σάντρα: με έκανε να καταλάβω το νόημα της ζωής και σήμερα είμαι ευτυχισμένος», τόνισε χαρακτηριστικά και έπειτα κλήθηκε να μιλήσει για τη σχέση του με τα παιδιά του.

«Είναι περήφανοι για μένα. Όχι για όσα έκανα, αλλά για το πώς τα κατάφερα. Συχνά τους μιλάω για τη σημασία του να ζητούν βοήθεια από την οικογένεια όταν χρειάζεται, για το να πιστεύουν στον Θεό και για το να έχουν ισχυρή θέληση».