Μακνιλ vs Τζένκινς: Δύο… διαφορετικοί παίκτες

Μακνιλ vs Τζένκινς: Δύο… διαφορετικοί       παίκτες

 

Τα υλικά επιλέγονται αναλόγως της συνταγής που θέλει να εφαρμόσει ένας προπονητής. Στην προκειμένη περίπτωση, όταν διαπιστώθηκε ότι ήταν εξαιρετικά δύσκολο να διατηρηθούν οι τρεις (σ. σ. Ουότερς, ΜακΝιλ και Ουάιτ) από τους τέσσερις Αμερικανούς της περσινής χρονιάς, ο Δημήτρης Πρίφτης αποφάσισε να φτιάξει διαφορετική ομάδα. Ως ένα βαθμό, η περσινή ομάδα ζούσε και πέθαινε από τις επιδόσεις των τριών συγκεκριμένων αθλητών, δεν είχε επιθετικό πλουραλισμό και κυρίως υστερούσε μέσα στη ρακέτα.

 

Για φέτος και πέραν της πεποίθησης περί μεγαλύτερης προσφοράς από το ελληνικό στοιχείο, ο 48χρονος προπονητής περιμένει από την ομάδα του να διατηρήσει τα ίδια επίπεδα πίεσης στην άμυνα αλλά να προσθέσει ταχύτητα και περισσότερες λύσεις στην επίθεση. Μια ξεκάθαρη αδυναμία της περσινής ομάδας ήταν το μέτριο επίπεδο ικανότητάς της στο transition game, λόγω του οποίου δεν μετουσίωνε την αμυντική προσπάθεια της. Κυρίως όμως, θα υπάρχει απαίτηση και για ακρίβεια στην εκτέλεση.

 

Προς αυτή την κατεύθυνση, αποκτήθηκε ο Μάικ Τζένκινς ο οποίος αποτέλεσε την εναλλακτική λύση μετά το διαζύγιο με τον Τζέρελ ΜακΝιλ. Θεωρητικά, ο είναι ο αντικαταστάτης του, είναι αλήθεια όμως ότι μια πρόχειρη σύγκριση θα οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι είναι διαφορετικοί παίκτες. Βέβαια, μεγαλύτερη σημασία έχει ο ρόλος και οι απαιτήσεις από το τεχνικό επιτελείο. Για παράδειγμα, η ειδοποιός διαφορά μεταξύ της περσινής περιφερειακής γραμμής σε σχέση με την αντίστοιχη φετινή είναι ότι, οι τρεις παίκτες που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι επιλέχθηκαν λόγω της ικανότητάς τους να αγωνιστούν σε τουλάχιστον δύο θέσεις. Τζένκινς και Μαρμπλ μπορούν να δώσουν λεπτά συμμετοχής και στις τρεις θέσεις!

 

Καλύτερος εκτελεστής,

 

Καταρχάς, είναι αναγκαίο να σημειωθεί ότι, Μάικ Τζένκινς και Τζέρελ ΜακΝιλ έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, δεν κινούνται με τον ίδιο τρόπο στο παρκέ. Ο Τζένκινς συνηθίζει να… τραβιέται προς τα έξω, στο ύψος της γραμμής του τριπόντου διότι η εκτέλεση είναι το κύριο στοιχείο του. Αυτό σημαίνει πως για να αξιοποιηθεί στο επιθυμητό επίπεδο θα πρέπει να ανταποκριθούν στο δημιουργικό κομμάτι οι Κάμινγκς, Μαρμπλ. Αντιθέτως, ο ΜακΝιλ επιδίωκε περισσότερο τη διείσδυση, ήξερε να κερδίσει το φάουλ.

 

Ρίχνοντας μια ματιά στους αριθμούς των δύο παικτών στην τελευταία τετραετία, είναι ξεκάθαρο ότι ο ΜακΝιλ είναι καλύτερος σκόρερ με 17,1 πόντους κατά μέσο όρο. Αντιθέτως, ο Τζένκινς έχει μεγαλύτερη ακρίβεια στην εκτέλεση σε όλους τους στατιστικούς τομείς. Είναι παίκτης που σουτάρει με ποσοστό 39,9% έξω από τα 6,75, γεγονός που έχει μεγάλη αξία για μια ομάδα, προκαλεί παράλληλα προβληματισμό στον αντίπαλο ο οποίος καλείται να «φτιάξει» αναλόγως την αμυντική τακτική του. Κυρίως όμως, δεν παρουσιάζει αυξομειώσεις στα ποσοστά του. Δηλαδή, δεν έτυχε να σουτάρει σε μια σεζόν με ποσοστό χαμηλότερο του 39%.

 

Πιο δημιουργός ο ΜακΝιλ

Εχοντας περισσότερο την μπάλα στα χέρια του, ο ΜακΝιλ είναι καλύτερος δημιουργός, έχει περίπου δύο ασίστ περισσότερες από τον Τζένκινς ανά αγώνα, στα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο τελευταίος έχει καλύτερες κινήσεις στο pick n’ roll. Πέρυσι στην Τέλεκομ, ο παρτενέρ του σε αυτή την κίνηση ήταν ο Ερικ Μπάκνερ με τον οποίον θα συνεργαστούν φέτος και στον Αρη. Και λόγω της εκτελεστικής δεινότητας του στα τρίποντα, αναγκάζει την άμυνα να «κλείσει» επάνω του. Στα ριμπάουντ, έχουν σχεδόν ίδιους αριθμούς. Και οι δύο επίσης διακρίνονται για την ικανότητά τους στην άμυνα, αυτός ο τομέας αποτελεί εξάλλου το βασικό κριτήριο του Δημήτρη Πρίφτη.

 

 

ΜΑΙΚ ΤΖΕΝΚΙΝΣ                 ΤΖΕΡΕΛ ΜΑΚΝΙΛ

12,3                     ΠΟΝΤΟΙ        17,1

82,3                     1π.%           79,8

44,5                    2π.%             43,5

39,9                     3π.%           36,9

3,8                      Ριμπ.             3,5

2,5                     Ασιστ              4,3

1,3                    Κλεψίματα          1,7

*Οι αριθμοί ανταποκρίνονται στους μέσους όρους των παικτών στο σύνολο των αγώνων που έπαιξαν στην τελευταία τετραετία