Λείπει μόνο το… τσιγάρο (pics)

Τα χρόνια πέρασαν αλλά ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν άλλαξε στον πάγκο, παραμένει απαιτητικός, φωνάζει για πιεστική άμυνα και δεν κάθεται να απολαύσει το παιχνίδι, παρά στέκεται όρθιος σε όλη τη διάρκειά του

Γράφει ο Βασίλης Βλαχόπουλος

Το ύφος του έβγαζε τσατίλα. Του ήταν αδύνατο να καθίσει στη θέση του έστω για λίγα δευτερόλεπτα, ένιωθε την ανάγκη να κόβει… χιλιόμετρα μπροστά από τον «συννεφιασμένο» - από το τσιγάρο του – πάγκο της ομάδας του. Δεν είχε συγκεκριμένο αριθμό τσιγάρων που ρουφούσε με μανία στην διάρκεια ενός αγώνα.

Σε αρκετές περιπτώσεις, η άρνηση του να συμβιβαστεί με την ήττα τον οδηγούσαν σε ακραίες αντιδράσεις. Ηταν και παραμένει όμως μια αιρετική προσωπικότητα. Ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν έχει αλλάξει πολύ σε σύγκριση με τα χρόνια της προπονητικής του νιότης. Κανένα δικαίωμα έχουμε να αφαιρέσουμε τη συγκεκριμένη ιδιότητα, από τη στιγμή που ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι «είμαι εν ενεργεία προπονητής». Και φροντίζει να το αποδεικνύει στην ομάδα του Συλλόγου των Βετεράνων. Στην πραγματικότητα, η ειδοποιός διαφορά του Ιωαννίδη της παλιάς εποχής με τον τωρινό, είναι το τσιγάρο. Ο άλλοτε μανιώδης καπνιστής αποφάσισε να το κόψει… μαχαίρι ένα κρύο βράδυ του Γενάρη – προ διετίας – καθώς με το πρώτο ρούφηγμα ένιωσε να πνίγεται. Εμπύρετος, εκείνη την νύχτα στο πολιτικό του γραφείο, τσαλάκωσε το τσιγάρο και δεσμεύτηκε στον Θεό ότι «δεν θα το ξαναβάλω στο στόμα του». Μπορεί να χαρακτηριστεί και ανθρώπινη υπερβολή, αλλά για έξι μήνες κουβαλούσε στη δεξιά τσέπη του σακακιού του ένα πακέτο τσιγάρο. «Ηθελα να το έχω μαζί μου μόνο και μόνο για να το κερδίζω», είχε εξηγήσει ο ίδιος.

Μια βαλίτσα συστήματα

Ο «ξανθός» παραμένει απαιτητικός, βρισκόμενος στην άκρη του πάγκου. Όπως παραμένει το σαράκι του προπονητή. Στο Ροδοχώρι Κοζάνης (σ. σ. εκεί θα περάσει τις ημέρες του Πάσχα) έχει μαζί του και μια μεγάλη καφέ τσάντα που εμπεριέχει όλες τις τεχνικές εμπνεύσεις του, συστήματα που εφάρμοζε στα παραγωγικά του χρόνια. Οι πολύ στενοί φίλοι του υποστηρίζουν ότι ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν έχει εγκαταλείψει την ιδέα της επιστροφής στην ενεργό δράση, δίχως αυτό να σημαίνει ότι… βγήκε στην αγορά αναζητώντας ομάδα. Πολλοί λένε επίσης ότι η ξεκάθαρη πρόθεση επιστροφής του στον Αρη, εμπλέκεται με την σκέψη επανεργοποίησής του στους πάγκους. Δεν γνωρίζουν ασφαλώς ότι έχει εξαιρετική σχέση με τον Δημήτρη Πρίφτη. Πρόσφατα, σε μια συνάντηση φίλων, ένα πρωινό Κυριακής, η καφετέρια μετατράπηκε σε παρκέ. Λίγες ώρες νωρίτερα είχε βρεθεί στο NickGalisHall και είχε παρακολουθήσει αγώνα του αγαπημένου του Αρη. Για να εξηγήσει λάθη που είχε εντοπίσει, χρειάστηκε να γίνει σχετική αναπαράσταση!

Το τάιμ άουτ στη Βέροια

Στον προχθεσινό αγώνα αγάπης στο Nick Galis Hall στάθηκε όρθιος στη μεγαλύτερη διάρκειά του. «Δεν μπορεί να καθίσει, όπως όμως κι εμείς. Όταν παίζεις για 5-6 λεπτά κι αρχίζεις να νιώθεις και πάλι αθλητής, δεν είναι τόσο εύκολο να το διαχειριστείς. Είναι αλήθεια όμως ότι μας φώναζε να πιέζουμε στην άμυνα, να ψάχνουμε την έξτρα πάσα και φυσικά στα τάιμ άουτ ήταν ο Ιωαννίδης που ήξερα», μας είπε βετεράνος που συμμετείχε στον προχθεσινό αγώνα. Βέβαια, ήταν πιο ήρεμος συγκριτικά με έναν αντίστοιχο αγώνα που έγινε πριν από περίπου έναν μήνα στη Βέροια. Εκεί ακούστηκαν κάποια… γαλλικά, έβγαλε τη τσατίλα του και ο άνθρωπος που πραγματικά δεν μπορούσε να συγκρατηθεί ήταν ο Μπάνε Πρέλεβιτς, ο οποίος παραδέχθηκε ότι «με τον Γιάννη όλοι μας, συμπεριλαμβανομένου και του Γιάννη, το απολαμβάνουμε περισσότερο». Μάλιστα, στο συγκεκριμένο φιλικό παιχνίδι είχε πάρει τάιμ άουτ, τριάντα δευτερόλεπτα πριν το τέλος κι ενώ όλα είχαν κριθεί.