Λεπτομέρειες που σε αλλάζουν επίπεδο
Στο ποδόσφαιρο όταν έχεις ένα προβάδισμα σαν αυτό του ΠΑΟΚ με την Μπρόντμπι από το πρώτο παιχνίδι, αρχίζεις και παρατηρείς τις λεπτομέρειες.
Βλέπεις πρώτα απ όλα πως αντιδράνε παίκτες που είναι στο προσκήνιο ή τους έχουν μπει δύσκολα.
Για παράδειγμα, το θετικό μάλιστα, ο Εργκούς Κάτσε αμφισβητήθηκε όταν είδε να έρχονται στην ομάδα αρκετοί χαφ. Η κυριαρχία του στη μεσαία γραμμή, η φανέλα του στο σπίτι, ήταν κάτι δεδομένο την τελευταία τριετία.
Ξαφνικά εμφανίστηκαν Χαρίσης νωρίς, Τσίμιροτ, Σάμπο, Αντόνις, υπάρχει ο Τζιόλης, ο Σαββίδης το παλεύει και ο Κάτσε δεν φαινόταν και τόσο δεδομένος.
Πάντα μάλιστα, οι νέοι αρέσουν περισσότερο από τους παλιούς και πολλοί ήταν αυτοί που βιάστηκαν να τον ξεγράψουν. Στους δύο αγώνες με την Μπρόντμπι κάνει όργια και είναι ουσιαστικά πίσω από τον Μακ ο αφανής ήρωας του ΠΑΟΚ.
Επίσης παρατήρησα τον Ρικάρντο Κόστα. Η κουβέντα που άνοιξε, έστω και αν διαψεύδει η ΠΑΕ, μάλλον έστρεψε τα βλέμματα πάνω του. Αρέσει το θέμα «ζήτησε να φύγει ο Ρικάρντο Κόστα». Το πουλάνε πολλοί στα ΜΜΕ.
Σίγουρα κανένας μας δεν είναι ικανοποιημένος από αυτό που βλέπει από τον Πορτογάλο, όμως η νοοτροπία του, η αντίδρασή του, ήταν κάποια σοβαρά παιχνίδια, ένα γκολ και βοήθεια για να μπει η ομάδα στους ομίλους.
Ο Ρικάρντο Κόστα δεν είναι σίγουρα αυτό που ήταν. Δεν αξίζει σίγουρα τα λεφτά του. Όμως ο ΠΑΟΚ δεν έχει την πολυτέλεια να τον αχρηστεύσει. Ας του παίξει για το ένα τρίτο των χρημάτων. Δεν θα είναι ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που αμείφθηκε περισσότερο από αυτό που έπαιξε.
Αντίδραση κακή έχει ο Γλύκος. Σίγουρα προβληματίστηκε όταν ο ΠΑΟΚ επέλεξε να επενδύσει στη θέση του, σίγουρα του κάθισε κάπως όταν είδε έναν άλλο να του παίρνει τσαμπουκά και λόγω στρατηγικής επιλογής την θέση του βασικού, όμως αυτό είναι το ποδόσφαιρο και οι ομάδες επιλέγουν στρατηγικές.
Ο Όλσεν έκανε άσχημα παιχνίδια, δεν εμπνέει σιγουριά και ο Τούντορ πριν βγει το καλοκαίρι του δίνει την ευκαιρία της Δανίας. Σε ένα παιχνίδι που η πίεση δεν είναι μεγάλη.
Και πάλι, κάνει το μεγάλο λάθος και όχι απλά δεν εκμεταλλεύεται την ευκαιρία, αλλά δίνει το δικαίωμα στον Τούντορ να συνεχίσει την στρατηγική επιλογή της ΠΑΕ που είναι ο Όλσεν. Παρότι κατ εμέ, ο Γλύκος είναι καλύτερος. Με αυτές τις αντιδράσεις όμως δεν πας πουθενά.
Τέλος, τα δικά μας παιδιά δεύτερης γραμμής, ο Σαββίδης, ο Κουλούρης, ο Μυστακίδης, ενώ έχουν τα στοιχεία να κάνουν καριέρα, έχουν ένα και βασικό κουσούρι. Την έλλειψη ουσίας στο παιχνίδι τους.
Λείπει η τελική επιλογή, το καθαρό μυαλό στην ολοκλήρωση της ενέργειάς τους. Αυτή που θα τους αλλάξει ποδοσφαιρικό επίπεδο.
Και ο Κωνσταντινίδης και ο Κίτσιου ήταν έτσι και βελτιώθηκαν γιατί είχαν τη σωστή νοοτροπία. Μακάρι να την έχουν και αυτοί.