«Κορίτσια…, ο 6ος στόλος» όπως έλεγαν τα αγοραία θηλυκά!
Η τρέχουσα ποδοσφαιρική περίοδος σ ένα μήνα από τώρα τελειώνει. Για τον Ηρακλή, μια χρονιά μεταβατική θα έλεγα, δεν πήγε στράφι και άσχετα αν περιστασιακά, μια φορά με το Κύπελλο και στη συνέχεια με την «πεντάδα», οι κύκλοι του ανέβασαν τον πήχη των επιδιώξεων πολύ ψηλότερα από την «αγωνιστική» αλτικότητα της ομάδας με αποτέλεσμα, τουλάχιστον στα μάτια του κοσμάκη, η μη εκπλήρωση των δυο στόχων να θεωρηθεί αποτυχία.
Μιας και λοιπόν το παρόν εξελίσσεται σταδιακά σε χθες και άρα ότι έγινε-έγινε μένει να δούμε πως πλέον θα χαραχθεί το μέλλον σε χαρτί και όχι με λεκτικές υποθέσεις. Αλλωστε σε αυτή τη σμπαραλιασμένη από κάθε άποψη χώρα και όχι μόνο σε επίπεδο κράτους ( αυτό είναι διαλυμένο χρόνια τώρα), πώς να προγραμματίσεις, πρώτον με δεδομένη τη σημαδεμένη τράπουλα και δεύτερον, τι να περιμένεις από μια αθλητική ηγεσία με χαρακτηριστική παιδική αφέλεια και οράματα για καθημερινή υπεκφυγική χρήση.
Ο κ. Κοντονής, όπως απαξάπασα η σημερινή κυβέρνηση, εγκλωβισμένος στις προεξουσιακές της ονειρώξεις, τα έκανε ταραμοσολάτα, και παίζει με τον πόνο και την ύπαρξη της κάθε μιας ομάδας, εξαιτίας κάποιων δήθεν μεγάλων. Σωστά λοιπόν ο Ιορδάνης Στράντζαλης τόνισε στο Μetropolis 95.5 :«Για ποια προσπάθεια στο ποδόσφαιρο μιλάμε; Δεν βλέπεται τι γίνεται; Μας βάζουν με το έτσι θέλω να παίξουμε Τετάρτη με τον Ολυμπιακό. Ο κ. Κοντονής μας έστειλε έγγραφο για να ακυρώσει το ματς τότε, τώρα μας ρώτησε κανείς;».
Σε ότι αφορά τον Παπαθανσάκη, τι να πω. Ακούγονται πολλά και γενικά στην πιάτσα πέφτουν μπόλικα δεδομένα υποθέσεων για ένα μέλλον λαμπρό και ανταποδοτικό των μεγάλων, λαϊκών κυρίως, προσδοκιών. Εντάξει, καλώς να «έρθει το δολάριο», όπως κάποτε στην Τρούμπα και στην ευρύτερη περιοχή του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, αλλά τότε, να μη ξεχνάμε, ελλιμενιζόταν στα νερά μας και ο 6ος στόλος των ΗΠΑ και στους γιαλούς ακουγόταν οι χαρούμενες κραυγές των παροικούντων… αγοραίων θηλυκών. «Κορίτσια, ο 6ος στόλος».
