Κωφεύει σε τέσσερις δικαστικές αποφάσεις ο Κοντονής
Δυο είναι οι πυλώνες της διαφθοράς του ελληνικού ποδοσφαίρου: Η πειθαρχική δικαιοσύνη και η διαιτησία. Στην περίπτωση των δικαιοδοτικών οργάνων ο νόμος Κοντονή έφερε μια ισορροπία με την επιλογή των τακτικών δικαστών, παρότι άφησε κενά που έχουν σχέση με τον χώρο που λειτουργούν οι δικαστές και από που αμείβονται.
Όμως στη διαιτησία τα πράγματα έχουν πάρει μια δραματική τροπή και μοιάζουν ανεξέλεγκτα. Φτάσαμε στο σημείο ο υφυπουργός αθλητισμού να θέλει να ορίζει διαιτητές, τη στιγμή που θα μπορούσε ,με συγκεκριμένες παρεμβάσεις να αλλάξει τα δεδομένα στον χώρο της διαιτησίας.
Η νομοθέτηση ανεξάρτητου διαιτητικού οργάνου το οποίο να είναι αιρετό και όχι διορισμένο είναι μια διαρκής και αυτονόητη ανάγκη της ελληνικής ποδοσφαιρικής κοινωνίας. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί πρέπει ο Γκιρτζίκης να διορίζει τον Σωμαρακάκη ή τον Νταμπώση και να μην γίνεται ψηφοφορία ανάμεσα σε διαιτητές για τον αρχιδιαιτητή.
Όμως ο κ. Κοντονής αν ήθελε πραγματικά να παρέμβει στον χώρο της διαιτησίας χωρίς να κατηγορηθεί ότι παραβιάζει το ποδοσφαιρικό αυτοδιοίκητο, θα μπορούσε να το κάνει εδώ και περίπου έναν χρόνο. Η ΕΠΟ έχει καταργήσει την αυτονομία των συνδέσμων διαιτητών με τρόπο που δε στέκει ούτε στη λογική ούτε στους κανονισμούς.
Από το 2009 υποχρεώνει τους διαιτητές να ανήκουν στις ΕΠΣ και όχι στους συνδέσμους τους. Οι ΕΠΣ έχουν μέλη σωματεία και όχι φυσικά πρόσωπα. Οπότε μιλάμε για καραμπινάτη παρανομία. Μάλιστα τέσσερα διαφορετικά πολιτικά δικαστήρια στη χώρα διέγνωσαν την παρανομία και εξέδωσαν συντριπτικές αποφάσεις κατά της ΕΠΟ.
Σε αυτές τις αποφάσεις γίνονται συγκεκριμένες αναφορές για την απόδοση ποσοστών των διαιτητών στις ΕΠΣ, οι οποίες χαρακτηρίζονται παράνομες. Δηλαδή ο διαιτητής όταν παίρνει την αμοιβή του δεν μπορεί να καταθέτει ένα ποσοστό στις ΕΠΣ παρά μόνο στο σύνδεσμο διαιτητών.
Παρόλα αυτά η ΕΠΟ συνεχίζει να παρανομεί και να υποχρεώνει τους διαιτητές να καταθέτουν το ποσοστό της αμοιβής τους στις Ενώσεις. Αντί ο κ. Κοντονής να ζητήσει τις δικαστικές αποφάσεις και να προχωρήσει σε μέτρα κατά της ΕΠΟ, κωφεύει επιδεικτικά. Θα μπορούσε να δημιουργήσει ρήγματα στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία μέσα από την επίκληση των δικαστικών αποφάσεων και να καταγγείλει μάλιστα τις πρακτικές της ΕΠΟ σε UEFA και FIFA.
Προφανώς ο υφυπουργός αθλητισμού δεν κατανοεί ότι έχει τον εποπτικό έλεγχο του ποδοσφαίρου και όχι εκτελεστικές δυνατότητες. Αρκεί να ασκήσει αυτόν εποπτικό έλεγχο με συνέπεια και μεθοδικότητα και όχι με ρηξικέλευθες αντιλήψεις που κάνουν τον κόσμο να μην εμπιστεύεται την κυβερνητική πολιτική.