Ο Τούντορ επιμένει στο 3-5-2 και ρισκάρει ενόψει των τριών αγώνων φωτιά!

Και κάπου εδώ είναι σοφό να αναλυθεί λίγο το ποδοσφαιρικό κομμάτι του ΠΑΟΚ, λίγο πριν ξεκινήσει μία πολύ κρίσιμη τριάδα αγώνων για το μέλλον της ομάδας.

Κρίσιμη γιατί κρίνεται ένας στόχος, κρίσιμη γιατί υπάρχουν δύο παιχνίδια εντός συνόρων που θα ορίσουν την τύχη σε μεγάλο βαθμό της ψυχολογίας του κοινού.

Ο Ιγκόρ Τούντορ την έχει την γκαντεμιά του. Αυτή η κουβέντα δεν θα άνοιγε σίγουρα, αν δεν υπήρχαν οι τραυματισμοί των δύο δεξιών φουλ μπακ και βέβαια το γεγονός πως ο Λέοβατς ναι μεν μπήκε, αλλά προέρχεται από έναν.

Ο Τούντορ και πάλι επιμένει σε αυτό το 3-5-2 που είναι πιο πολύ 3-4-2-1. Λεπτομέρεια βέβαια, αφού στο γήπεδο ο καθένας το βλέπει όπως τον βολεύει.

Το 3-5-2 είναι ένα σύστημα που βολεύει τους προπονητές που θέλουν φορτωμένο άξονα, αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο οι φουλ μπακ. Και κάπου εδώ, η πρώτη δοκιμή του Τούντορ μας λέει πως προσανατολίζεται στη διατήρηση του συστήματος, στη μεταφορά του Ροντρίγκες στα δεξιά και το ξεκίνημα του Λέοβατς στην αρχική ενδεκάδα για τον αγώνα με τον Ηρακλή.

Παίκτης που προέρχεται από μυϊκό τραυματισμό μπορεί να βγάλει αξιοπρεπώς τρία 90λεπτά σε μία εβδομάδα; Σε παιχνίδια που καίνε, όχι σε χαβαλέ.

Εγώ λέω πως όχι. Δεν θυμάμαι κάποια περίπτωση και υπολογίζω πως είναι μεγάλο ρίσκο για τον Λέοβατς το συγκεκριμένο γεγονός.

Και στα τρία παιχνίδια, ο βαθμός επικινδυνότητας είναι τέτοιος – ακολουθούν μετά τον Ηρακλή Κράσνονταρ και Παναθηναϊκός στη Τούμπα – που δεν μπορείς να παίξεις με φουλ μπακ δύο εξτρέμ. Κατ εμέ, ούτε με έναν όπως πάμε να παίξουμε δεν μπορείς στα δύο επόμενα τουλάχιστον.

Ο Τούντορ από την άλλη βέβαια, έχει μία εικόνα που σύμφωνα με αυτή, όταν ο ΠΑΟΚ έπαιζε με διαφορετικό σχηματισμό πέρυσι, έφαγε 26 γκολ σε ανοιχτό γήπεδο. Αλήθεια, αλλά η μισή.

Οι τρεις αγώνες πρέπει να αντιμετωπιστούν ως πακέτο. Δηλαδή να υπάρχει στο βάθος η σκέψη για το τι αλλάζει, πως φρεσκάρουμε την ομάδα από παιχνίδι σε παιχνίδι. Γιατί αν δεν συμβεί αυτό, ο ΠΑΟΚ θα παίξει με τον Παναθηναϊκό στη Τούμπα πάλι χωρίς ενέργεια και θα ψάχνουμε να βρούμε τι έφταιξε.

Το κακό για τον Τούντορ είναι πως δεν έχει plan b. Δεν έχει προβλέψει να παίξει τετράδα πίσω και αυτό γιατί με την τριάδα νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια και σίγουρα παίζει πολύ καλό ποδόσφαιρο τηρουμένων των αναλογιών.

Το κακό όμως σε αυτό το μομέντουμ, είναι πως είναι υποχρεωμένος να κάνει αλχημείες και να ρισκάρει, ενώ θα μπορούσε να το αποφύγει.

Το έγραψα και εχθές πως είναι η ώρα για το planb, όμως από τις δοκιμές φάνηκε πως δεν υπάρχει στο μυαλό του προπονητή. «Δεν ξέρει αυτός και ξέρεις εσύ»; Το αιώνιο ερώτημα που τίθεται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Μακάρι να μη ξέρω εγώ και να ξέρει αυτός. Όμως η αλήθεια είναι πως αυτά τα τρία παιχνίδια που ακολουθούν, μέχρι να κατευνάσει κάπως το πρόγραμμα, είναι και αυτός που μπορούν να ορίσουν σε μεγάλο βαθμό το τι κάνεις.

Μπορείς να προχωρήσεις στην Ευρώπη, μπορείς να πλησιάσεις στη κορυφή; Γιατί κακά τα ψέματα, κανένας δεν έχει μιλήσει για στόχους, αλλά το πίσω μέρος του μυαλού μας στο τέλος της σεζόν, θέλουμε να δούμε πως φτιάξαμε μία καλή ομάδα και πως πάμε για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.