«Η κατάρα του γυναικείου φύλου», συνέντευξη που σοκάρει!

Εκατοντάδες χρόνια η κοινωνία μας προσπαθεί να εξελίσσεται με κάθε τρόπο και να κάνει την ζωή μας πιο εύκολη και ανώδυνη. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, σε μία υποτίθεται προηγμένη κοινωνία, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν τον πόνο και την στέρηση της ελέυθερης βούλησης στο έπακρο.

Η σημερινή ημέρα έχει όριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Κλειτοριδεκτομής. Η κλειτοριδεκτομή αποτελεί μία διαδικασία κατά την οποία πραγματοποιείται η αφαίρεση γυναικείων γεννετικών οργάνων, με σκοπό την αποφυγή σεξουαλικής ικανοποίησης και την εξασφάλιση της αγνότητας και της αθωότητας των γυναικών. Πραγματοποιείται κυρίως σε χώρες της Αφρικής, ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αρκετά μεγάλος αριθμός γυναικών που το βιώνουν στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στον Καναδά από μουσουλμανικές κοινότητες. 140.000.000 γυναίκες παγκοσμίως έχουν υποστεί μέχρι σήμερα την άγρια πρακτική της κλειτοριδεκτομής, με σκοπό να παραμείνουν «καθαρές» και να μπορέσουν να παντρευτούν. Κάθε λεπτό, 6 κορίτσια ακρωτηριάζονται για να διώξουν την κατάρα.

Θέλοντας να καταλάβω και να προσπαθήσω να έρθω όσο πιο κοντά στο θέμα, χρειάστηκε να αναζητήσω και να επικοινωνήσω με γυναίκα που υπέστη αυτή τη φρικτή διαδικασία. Αξίζει να σημειωθεί πως τα περισσότερα κορίτσια βιώνουν την κλειτοριδεκτομή μέχρι την ηλικία των 15, γι'αυτό τον λόγο η γυναίκα που ήρθα σε επαφή το είχε ζήσει χρόνια πριν και μπόρεσε να εξιστορήσει τι της συνέβη με αρκετή ψυχραιμία, θέλοντας όμως να διατηρήσει να ανωνυμία της. 

Θα ήθελα να μου πεις λίγα λόγια για την διαδικασία και στην συνέχεια να μου περιγράψεις τα συναισθήματα σου και την διάρκεια της πράξης. 

Αρχικά θα ήθελα να πω, πως χαίρομαι πάρα πολύ που υπάρχουν νέα παιδιά από χωρές που είναι πολύ μακριά από το συγκεκριμένο ζήτημα κι όμως προσπαθούν να ενημερώσουν τον κόσμο για το τι ζούμε εμείς περνώντας αυτό το μαρτύριο. 

Η αλήθεια είναι πως η κλειτοριδεκτομή απότελεί για μας βασικό έθιμο και υπάρχουν γυναίκες που το θεωρούν απόλυτα λογικό να την υποστούν, αφού αλλιώς δεν θα μπορέσουν ποτέ να παντρευτούν. 

Προσωπικά, πιστεύω πως είναι κάτι απάνθρωπο και θα πρέπει κάποια στιγμή να καταργηθεί και να μπορούν οι γυναίκες να ζουν φυσιολογικά όπως ζείτε και εσείς. Είμαι 47 χρονών σήμερα και ειλικρινά δεν πιστέυω πως θα το ξεχάσω ποτέ, παρόλο που πλέον ζω σε μία χώρα όπου κάτι τέτοιο απαγορεύεται και διώκεται ποινικά. Ήμουν 10 χρονών, όταν υπέστησα την κλειτοριδεκτομή. Δεν ήξερα τι είναι και η μητέρα μου έλεγε πως είναι κατι καλό και εγώ χαιρόμουν γιατί  ήξερα πως αν δεν το κάνω, δεν θα μπορέσω ποτέ να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. Λίγες ημέρες πριν μια κοπέλα είχε πεθάνει πάνω στην επέμβαση. Είχα τρομοκρατηθεί πολύ αλλά η μητέρα μου με καθησύχαζε συνεχώς. Την επέμβαση την έκανε μία γριά γύφτισσα κρατώντας μία λεπίδα από ξυράφι. Χρειάστηκε να μου κρατήσουν τα πόδια για να μην κουνηθώ και η μητέρα μου, μου έκλεισε τα μάτια για να μην δω το φρικτό θέαμα. Το επόμενο πράγμα που ένιωσα ήταν να μου κόβουν την σάρκα, νόμιζα πως θα πεθάνω, τόσο ανείπωτος ήταν ο πόνος. Τα δάκρυα μου κυλούσαν και ούρλιαζα σαν να με σφάζουν. Τώρα που το αφηγούμαι το θυμάμαι ξανά και με διαπερνά κρύος ιδρώτας, δεν θέλω να θυμάμαι και δεν θέλω να φαντάζομαι πως το βιώνουν καθημερινά χιλιάδες κορίτσια. Μετά από αυτή την διαδικασία μου έδεσαν σφιχτά τα πόδια και δυσκολευόμουν να περπατήσω για αρκετές μέρες, όσο για την ούρηση, πονούσα αφόρητα τουλάχιστον μία εβδομάδα, μία βασανιστική εβδομάδα. Δεν είχε μείνει τίποτα εκεί κάτω, μόνο μία μικροσκοπική τρύπα για τα ούρα και το αίμα της περιόδου. 

Η κλειτοριδεκτομή λοιπόν είναι μια διαδικασία φρικτή, κατα την οποία η γυναίκα βιάζεται ψυχικά και ακρωτηριάζεται σωματικά. Επανειλημμένες προσπάθειες έχουν γίνει από τον ΟΗΕ για την κατάργηση αυτής της πράξης και έχει απαγορευτεί με νόμο σε 27 χώρες της Αφρικής, ωστόσο φαίνεται πως ο νόμος δεν τους σταματά, καθώς το έθιμο συνεχίζεται.

Η ενημέρωηση είναι δύναμη. Μπορεί να ζούμε μακριά απ'όλα αυτά, ωστόσο υπάρχουν γυναίκες ανάμεσα μας που το έζησαν, υπέφεραν και συνεχίζουν να υποφέρουν μέχρι σήμερα. "Τρεις φορές πονάει η αγάπη, όταν σε κόβουν, όταν παντρεύεσαι και όταν γεννάς" Αφρικανική Σοφία.

Μαρία Σαρίδου